Szlak św. Jana Pawła II. Na pamiątkę wizyty papieża na Litwie.

19 Obiektów

1050 Kilometrów

30 Godzin

Św. Jan Paweł II – pierwszy papież, który odwiedził Litwę. Jego wizyta w 1993 r. była moralnym i dyplomatycznym wsparciem dla Litwy, która odzyskała niepodległość, umocnieniem ducha i jedności narodowej. Włączenie najważniejszych świątyń na Litwie w szlak pielgrzymi nazwany imieniem Jana Pawła II było pewnego rodzaju hołdem złożonym papieżowi. Podczas wędrówki zahacza się o najsłynniejsze miejsca sakralne na Litwie, można poznać historię wiary tego kraju, sztukę kościelną, architekturę, tradycje. Do szlaku zalicza się pięć świątyń Archidiecezji Wileńskiej: Katedra Wileńska, Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, Kaplica Ostrobramska i Kościół św. Teresy, Kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Kalwarii z Drogą Krzyżową oraz Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Trokach.

Szlak pielgrzymi prowadzi przez różne regiony Litwy, dlatego zachęcamy do poświęcenia czasu na ich poznanie. Zalecamy przebyć całą trasę w ciągu 7 dni. Przedstawiamy jeden z możliwych wariantów. Pierwszego dnia – miasto Wilno. Drugiego dnia – Troki-Piwoszuny-Mariampol. Trzeciego dnia – Pożajście i miasto Kowno. Czwartego dnia – Kłajpeda i wybrzeże. Piątego dnia – Kalwaria Żmudzka – Góra Krzyży- Szawle. Szóstego dnia – Cytowiany – Szydłowo – Krakinów. Siódmego dnia – Rakiszki i Auksztota.

Plan jednodniowej wycieczki powinien obejmować najważniejsze obiekty tego szlaku: główną świątynię na Litwie – Wileńską Bazylikę Katedralną, Sanktuarium Miłosierdzia Bożego (Wilno), najważniejsze sanktuaria maryjne – Kaplicę Ostrobramską (Wilno) i Bazylikę Szydłowską oraz Kaplicę Objawienia, Górę Krzyży (rejon szawelski).

Oficjalna strona internetowa szlaku pielgrzymstwa Jana Pawła II www.piligrimukelias.lt. Znajdziesz na niej wyczerpujące opisy obiektów i całą informację niezbędną podczas przemierzania szlaku.

OBIEKTY SZLAKU

Opis, zdjęcia, praktyczne informacje

CHRZEST LITWY

Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Władysława w Wilnie i Kaplica św. Kazimierza

Historyczną podróż na Litwie św. Jan Paweł II rozpoczął modlitwą w Bazylice Archikatedralnej w Wilnie przypominając, że w tej oto świątyni bije serce narodu litewskiego. Katedra Wileńska jest jednym z najstarszych Kościołów na Litwie. Po raz pierwszy została wspomniana w źródłach historycznych w 1387 r., roku chrztu Litwy. Katedrze nadano tytuł św. Władysława (króla i patrona Węgier), zgodnie z przyjętym na chrzcie imieniem Jagiełły, ówczesnego władcy Litwy i Polski. Znajdujący się w pobliżu ołtarza głównego obraz, namalowany przez znanego malarza litewskiego Franciszka Smuglewicza, przedstawia śmierć św. Stanisława biskupa krakowskiego, innego patrona Katedry Wileńskiej. Podobno krytykował on niestosowne okrucieństwo i niemoralne zachowanie króla Polski Bolesława II i w rezultacie go ekskomunikował. Król zabił biskupa podczas Mszy świętej.

Przez ponad 600 lat niejednokrotnie przebudowywana Katedra nabyła obecnego wizerunku w neoklasycystycznym stylu na początku XIX w. (architekt Laurynas Gucevičius). W okresie komunizmu (1949-1988) Katedra została zamknięta, przez długi czas działała w niej Wileńska Galeria Obrazów. Dopiero w 1988 r. przywrócono ją wiernym i ponownie konsekrowano, zwrócono jej także relikwie św. Kazimierza – patrona Litwy i młodzieży, czczone w ozdobnej kaplicy św. Kazimierza, która jest jednym z najcenniejszych zabytków barokowych na Litwie.

Katedra została zbudowana w pierwszej połowie XVII w., bogato zdobiona marmurem, profilami sztukatorskimi, freskami. W prawej nawie znajdującej się w kaplicy Gasztołtów czczony jest obraz św. Michała, Matki Bożej lub Madonny Sapieżyńskiej, ukoronowany koronami papieskimi w 1750 r., z uwagi na liczne łaski zsyłane wiernym. W Katedrze urządzono 11 kaplic, z których sześć na chwilę obecną przystosowanych jest do modlitwy. Pielgrzymi mogą modlić się nie tylko we wspomnianych kaplicach św. Kazimierza i Gasztołtów znajdujących się w prawej nawie, ale również w kaplicach Adoracji Najświętszego Sakramentu i Zesłańców, a w lewej nawie – w kaplicach św. Władysława i Wołłowiczów.

W podziemiach Katedry byli chowani dostojnicy, władcy, biskupi i członkowie kapituły, którzy zasłużyli się dla Wielkiego Księstwa Litewskiego. W Mauzoleum Królewskim został pochowany król Polski i Wielki Książę Litewski Aleksander Jagiellończyk, królowa Barbara Radziwiłłówna i Elżbieta Habsburżanka, serce władcy Władysława IV Wazy. W 1985 r. odnaleziono skarbiec Katedry. Są to litewskie arcydzieła sztuki złotniczej, które w 1939 r. jesienią, po rozpoczęciu wojny, ukryto w pośpiechu w niszy między kaplicą Gasztołtów a obecną kaplicą Zesłańców. Obecnie skarbiec Katedry eksponowany jest w Muzeum Dziedzictwa Kościelnego.

Katedra czynna:
I-VII – 7.00-19.00
Wycieczki nie są oprowadzane podczas nabożeństw.
Msza święta (j. litewski):
VII – 8.00, 9.00, 10.00, 11.15, 12.30, 17.30
I-VI – 8.00, 18.30 (w Kaplicy św. Kazimierza), 17.30 (przy wielkim ołtarzu)
Msza święta (j. łaciński):
VII – 18.30

Informacja o zwiedzaniu podziemi Katedry:
Muzeum Dziedzictwa Kościelnego
+370 600 12080
katedrospozemiai@bpmuziejus.lt
www.bpmuziejus.lt

Odpust:

Święto św. Kazimierza – dnia 4 marca

EUROPEJSKA SIEĆ SANKTUARIÓW MARYJNYCH

Kaplica Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia w Ostrej Bramie i Kościół św. Teresy

Podczas swojej wizyty na Litwie św. Jan Paweł II odmawiał różaniec w Kaplicy Ostrobramskiej. W jednym z przemówień przypomniał on, że w tym momencie, kiedy został wybrany na tron Apostoła Piotra, pospieszył pomodlić się do Kaplicy Matki Bożej Miłosierdzia w podziemiach Bazyliki Watykańskiej. Kaplica Ostrobramska jest jedną z najstarszych i najważniejszych miejsc pielgrzymstwa na Litwie. Pod koniec XVIII w. stała się ona dla Litwinów i Polaków symbolem walki o wolność i państwowość. Mieszkańcy Wilna uważali Maryję Pannę Ostrobramską za patronkę miasta. Św. Jan Paweł II mówił, że „ta Brama stała się miejscem spotkania z Matką Chrystusa i Kościoła, miejscem jedności wszystkich wierzących tego kraju. Chrześcijanie z Litwy, Polski, Białorusi, Ukrainy i innych krajów gromadzą się tu, by w obliczu Dziewicy Maryi, jak bracia i siostry dzielić się tą samą wiarą, jedną nadzieją i prawdziwą miłością”.

Brama Ostrobramska wzniesiona w stylu gotyckim w XVI w. jest jedyną zachowaną bramą w istniejących niegdyś murach obronnych Wilna. Na początku Obraz Matki Bożej Miłosierdzia umieszczony został na Ostrej Bramie od strony miasta, natomiast od strony zewnętrznej widniał obraz „Chrystusa Zbawiciela Świata”. Karmelici Bosi, którzy przybyli do Wilna w XVII w., zbudowali kaplicę nad Ostrą Bramą i tam umieścili wielbiony przez lud obraz. Początkowo do kaplicy można było się dostać tylko od strony ogrodu klasztornego, a wierni modlili się na zewnątrz. Galeria dla pielgrzymów została zbudowana pod koniec XVIII w., a w połowie XIX w. wejście do kaplicy zostało otwarte dla wszystkich wiernych. Kaplica Ostrobramska jest jednym z największych spadków po Karmelitach wileńskich.

Obraz Madonny namalowany został na początku XVII w. temperą na dębowej desce, wzorowany na rycinach holenderskiego malarza Martina de Vosa. To jeden z niewielu obrazów Madonny bez Dzieciątka. Można w nim dostrzec Dziewicę, słuchającą zwiastowania anielskiego, także Matkę Miłosierdzia, tulącą do serca grzeszników.

W 1927 r. wizerunek Madonny został ukoronowany koronami papieskimi i otrzymał, dekretem papieża Piusa XI, tytuł Matki Bożej Miłosierdzia.

Kaplica Ostrobramska została wpisana na listę europejskich sieci sanktuariów maryjnych, łączących 20 najważniejszych sanktuariów maryjnych Europy.

Kościół św. Teresy znajdujący się obok Kaplicy Ostrobramskiej jest jednym z najbardziej znanych sanktuariów późnego baroku na Litwie, z kopułą schowaną w dachu. Kościół, którego budowę zakończono i konsekrowano w 1654 r., należał do Karmelitów Bosych, których budynki klasztoru rozmieszczone były przy ścianie obronnej miasta Wilna, na terytorium trzech kwartałów. Obecnie jest to – jedyny z trzech zachowanych Kościołów karmelitańskich, działających w Wilnie. W latach 1760-1764 wileński malarz Maciej Słuszczański namalował cykl malowideł przedstawiających sceny z życia i działalności św. Teresy, freski obrazujące uduchowienie zakonu Karmelitów Bosych oraz iluzyjne ołtarze. W ołtarzu głównym zamontowany jest obraz przedstawiający ekstazę św. Teresy, kiedy to anioł ma przeszyć jej serce strzałą miłości Bożej.

Kaplica czynna
I-VII – 7.00-19.00
Msza święta
w kaplicy (j. litewski)
I-VI – 9.00
VII – 9.30
W kaplicy (j. polski)
I-VI – 10.00

Msza święta

W Kościele (j. litewski)

I-VI – 18.00

VII – 11.00, 18.00

W pierwszy piątek miesiąca i sobotę o godz. 9.00

Adoracja Najświętszego sakramentu w pierwszy piątek miesiąca o godz. 8.30

Adoracja Najświętszego sakramentu w pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 10.30

Msza święta
W Kościele (j. polski)

I-VI – 17.00

VII – 9.00, 13.00, 17.00

W pierwszy piątek miesiąca i sobotę o godz. 10.00

Spowiedź codziennie przed każdą Mszą Świętą, w niedzielę nawet podczas Mszy Świętej.
Odpust

Odpust Opieki Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia obchodzony jest przez osiem dni w tym tygodniu listopada, w którym przypada 16 dzień tego miesiąca.

Mały odpust Matki Miłosierdzia – dnia 16. każdego miesiąca.  Msza święta w j. litewskim – 12.00, j. polskim – 10.00.

WILNO – MIASTO MIŁOSIERDZIA

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego

Sanktuarium zalicza się do Szlaku Bożego Miłosierdzia i św. Jana Pawła II.

W Sanktuarium Miłosierdzia Bożego czczony jest pierwszy Obraz Jezusa Miłosiernego namalowany w Wilnie. Obraz namalował malarz Eugeniusz Kazimirowski w 1935 r. w Wilnie w oparciu o wizję św. Faustyny. Podczas objawienia Pan Jezus tak mówił siostrze Faustynie: „Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały.”

Podczas wizyty na Litwie św. Jan Paweł II modlił się przed tym Obrazem, który wtedy jeszcze znajdował się w Kościele Świętego Ducha. Zwracając się do wiernych papież zachęcał, aby bez względu na wszystko starać się być dziećmi Ojca Niebieskiego, poświęcającymi się uczniami Słowa Wcielonego i posłusznymi narzędziami Ducha Świętego: „Takim narzędziem Boga była św. Faustyna, która uwierzyła w słowa objawionego jej Zbawiciela i wypełniła jego wolę, aby namalować obraz niosący ludziom pocieszenie i spokój”.

W obecnym miejscu Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, w XV-XVI w. znajdował się pierwszy Kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej. W XVIII w. Kościół przebudowano, należał do Uniwersytetu Wileńskiego. W 1821 r. władze carskie zamieniły świątynię w Cerkiew Objawienia Pańskiego, a w 1920 r. znowu przypadła katolikom. W latach 1946-1947 w Kościele pracował spowiednik św. Faustyny bł. M. Sopoćko. Po II wojnie światowej władze sowieckie zamknęły Kościół. 8 marca 2004 r. kardynał Audrys Juozas Bačkis podpisał dekret o założeniu Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, a Obraz Jezusa Miłosiernego wyeksponowano w sąsiedztwie Kościoła Ducha Świętego w głównym ołtarzu Sanktuarium.

Sanktuarium czynne i adoracja Najświętszego Sakramentu przez całą dobę.
Msza święta (j. litewski)
VII – 10.00, 12.00, 18.00, 20.00
I-VI – 10.00, 12.00, 20.00
Msza święta (j. polski)
VII – 16.00

I-VI – 16.00

Msza święta (j. francuski)
Odprawiana w pierwszy piątek miesiąca o godz. 18.00
Koronka do Miłosierdzia Bożego odmawiana jest codziennie o godz. 12.45, 15.00 (j. litewski), 15.40 (j. polski).
Odpust
Uroczystość Bożego Miłosierdzia (Niedziela Miłosierdzia Bożego) – pierwsza niedziela po Wielkanocy.

Tydzień Miłosierdzia Bożego – od drugiego dnia Świąt Wielkanocnych do Niedzieli Miłosierdzia Bożego.

W każdy piątek – mała uroczystość Sanktuarium.

JEROZOLIMA W WILNIE

Kościół Znalezienia Krzyża Świętego w Kalwarii Wileńskiej

Droga Krzyżowa w Kalwarii Wileńskiej, sakralny kompleks architektoniczny, jest jedną z największych Dróg Krzyżowych w Europie. Na cały kompleks składa się Kościół Znalezienia Krzyża Świętego i 35 stacji. Kościół Znalezienia Krzyża Świętego jest głównym miejscem obchodów Zielonych Świątek w Archidiecezji Wileńskiej.

Droga Krzyżowa w Kalwarii Wileńskiej została przygotowana w podzięce Bogu za zwycięstwo nad wojskiem carskiej Rosji i poświęcona w 1669 r. Dominikanie z klasztoru Ducha Świętego w Wilnie pielęgnujący to miejsce, wspierani przez możnowładców i wzniosłych duchownych, w 1772 r. zbudowali tu Kościół Znalezienia Krzyża Świętego i 20 nowych kaplic. Do XX w. kompleks rzadko ulegał zmianom. Więcej szkód dokonała tylko armia napoleońska. Kalwaria Wileńska najbardziej ucierpiała w czasach sowieckich, kiedy w 1962 r. w ciągu jednej nocy wysadzono niemal wszystkie stacje. Odbudowę rozpoczęto po odzyskaniu przez Litwę niepodległości w 1990 r.

Długość Drogi Krzyżowej, odległości pomiędzy stacjami mierzone krokami, odwzorowują topografię Jerozolimy z czasów Jezusa Chrystusa, dlatego znajdująca się w Wilnie Kalwaria zwana jest „miastem Jerozolimy”. Kościół Znalezienia Krzyża Świętego jest kompozycyjnym i ideowym centrum Kalwarii Wileńskiej. Wysokie wzgórze, na którym został wzniesiony Kościół, w topografii Kalwarii odpowiada Górze Golgoty. Ołtarz Wielki, zwany inaczej ołtarzem Chrystusa Ukrzyżowanego, jest najważniejszą stacją Drogi Krzyżowej ku czci śmierci Zbawiciela na Krzyżu. Wisząca w Ołtarzu figura Chrystusa Ukrzyżowanego uchodzi wśród wiernych za cudowną. Relikwia św. Krzyża jest wystawiona pod szklanym kloszem w ołtarzu Matki Boskiej Bolesnej. Ściany i sklepienia Kościoła zdobią spektakularne freski z końca XVIII w.

W ołtarzu Najświętszej Maryi Panny w lewej nawie czczony jest obraz Najświętszej Maryi Panny Bolesnej. Nad Obrazem Jezusa Miłosiernego znajduje się charakterystyczny dla Dominikanów obraz Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, namalowany w XVII w. W lewej nawie mieści się ołtarz św. Hiacynta (Jacka), pamiętający czasy Dominikanów.

Kościół otwierany jest na godzinę przed Mszą świętą.
Msza święta (j. litewski):
I-V – 7.00, 18.00 (czas zimowy) 19.00 (czas letni)
VI – 18.00
VII – 10.30 (dla dzieci), 12.00, 16.00 (dla młodzieży)
Msza święta (j. polski):
I-VI – 17.00 (czas zimowy) 18.00 (czas letni)
VII – 9.00, 13.30
Odpust:

Zielone Świątki.

Uczczenie relikwii Krzyża Świętego – dnia 14 każdego miesiąca. Msza święta w Kościele o godz. 12.00 (j. litewski), 13.30 (j. polski).

Pielgrzymi przemierzający Drogę Krzyżową otrzymują odpust od pierwszej niedzieli maja do dnia 14 września.

MATKA BOSKA – PATRONKA LITWY

Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Trokach

Kościół zalicza się do Szlaku św. Jana Pawła II i Szlaku Maryjnego.

Św. Jana Pawła II cechowała szczególna pobożność maryjna. Jako swoje motto apostolskie wybrał słowa „Totus Tuus” (Cały Twój), będące wyznaniem miłości i wiary względem Najświętszej Maryi Panny. Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Trokach, którego ołtarz zdobi słynący z łask obraz Matki Boskiej Trockiej – patronki Litwy, świadczy o głębokiej pobożności maryjnej Litwinów.

Jest to pierwszy na Litwie wizerunek Maryi, ukoronowany koronami papieskimi dnia 4 września 1718 r., któremu nadano tytuł Orędowniczki Chorych.

Kościół zbudowano z inicjatywy Wielkiego Księcia Litewskiego Witolda w 1409 r. i otrzymał tytuł Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny u Elżbiety. W tradycji chrześcijańskiej wydarzenie to rozumiane jest jako zetknięcie się Starego i Nowego Przymierza. Ściany wnętrza Kościoła z XV w. były udekorowane dziełami malarskimi w stylu bizantyjskim, pierwsze ich fragmenty odsłonięto w 2006 r. Freski przedstawiają sceny ze Starego i Nowego Testamentu. W Kościele tym od dawna ze szczególną żarliwością praktykuje się modlitwę różańcową, dlatego w boczny ołtarz Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, usytuowany przy północno-wschodnim filarze, wkomponowano obraz „Matki Boskiej Różańcowej ze św. Dominikiem i św. Katarzyną Sieneńską”, namalowany w XVII w.

Kościoła nigdy nie zamknięto, nie przekazano wyznawcom innej konfesji i nie wykorzystywano niezgodnie z jego przeznaczeniem, dlatego uznawany jest za unikalny zabytek wiary i historii kultury litewskiej, który zachowuje dziedzictwo Kościoła i sztuki, obejmujące sześć stuleci.

Na obrazie Wielkiego Ołtarza widnieje Matka Boska Hodegetria (z grec. Wskazująca Drogę), namalowana w stylu bizantyjskim. Na Jej lewym kolanie siedzi Dzieciątko Jezus w purpurowej tunice, które w lewej ręce trzyma księgę, zaś prawą wyciąga w kierunku trzech róż, trzymanych przez Matkę, a symbolizujących trzy części różańca. Obraz jest mocno kojarzony z postacią księcia Witolda. Zapis z XVII w. umieszczony na odwrocie obrazu głosi, że bizantyjski imperator Manuel II Paleolog podarował tenże obraz Witoldowi z okazji chrztu. Wizerunek Maryi stanowiący pamięć o Witoldzie i jego wielkiej epoce umacniał naród, dlatego przy nim modlili się wysocy dygnitarze państwowi, możnowładcy, tłumy ludzi przybywały z najróżniejszych miejsc.

Kościół czynny:
I-VII – 9.00-19.00
Msza święta (j. litewski):
I-VI – 18.00
VII – 12.00
Msza święta (j. polski):
I-VI – 17.00
VII – 10.00
Akatyst na cześć Matki Boskiej rozbrzmiewa w pierwszą niedzielę miesiąca – 11.20 (j. litewski)
Odpust:

Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny – 15 Sierpnia

Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (Trakinės) – 8 września  – odpust obchodzony jest przez osiem dni w tym tygodniu września, w którym przypada 8 dzień.

TRADYCJA ODPUSTU ZIELONOŚWIĄTKOWEGO

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Piwoszunach

W Kościele w Piwoszunach czczony jest słynący z łask obraz Najświętszej Maryi Panny. W 1988 r.kardynał Wincenty Sładkiewicz ukoronował obraz koronami poświęconymi przez św. Jana Pawła II i nadał mu tytuł Matki Boskiej Pocieszycielki Strapionych. Jest to jeden z najsłynniejszych centrów pielgrzymstwa na Litwie. Tu obchodzona jest ośmiodniowa Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – odpust zielonoświątkowy.

W głównym ołtarzu widnieje obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, namalowany na desce bukowej przez nieznanego malarza litewskiego w połowie XVII w. Prawdopodobnie obraz zamówił fundator pierwszego Kościoła poseł Jonas Klockis. Obraz przedstawia Dziewicę Maryję w płaszczu, prawą ręką obejmującą siedzące na Jej kolanach Dzieciątko, a w lewej trzymającą berło. Zdaniem badaczy sztuki, Matka Boska w Piwoszunach jest kopią najsłynniejszego obrazu Najświętszej Maryi Dziewicy z Kościoła Benedyktynów ze Starych Trok.

Znajdujący się w obecnym miejscu Kościół jest trzecią świątynią zbudowaną w 1825 r. dzięki staraniom Benedyktynów. Jest to zabytek drewnianej sakralnej architektury klasycystycznej na Litwie. Swoimi formami architektonicznymi przypomina Katedrę Wileńską. W lewym ołtarzu kaplicy znajduje się rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego wystrugana przez znanego rzeźbiarza Kazimierza Jelskiego, w prawej kaplicy zbudowano ołtarz św. Jana Chrzciciela – jednego z patronów Kościoła, w lewej nawie – ołtarz św. Benedykta innego patrona tego Kościoła, przypominający spuściznę po Benedyktynach, budowniczych i długoletnich gospodarzach tego Kościoła.

Kościół czynny podczas nabożeństw i po uprzednim uzgodnieniu (+370 699 12 696)
Msza święta (j. litewski)
I-V – 9.00, 17.00 (w październiku), 19.00 (w maju i czerwcu)
VI – 10.00
VII – 10.00, 12.00 (w czasie Adwentu o godz. 9.00 i 12.00)
15 dnia każdego miesiąca – 10.00 i 12.00
Odpust

Najświętszej Maryi Panny Pocieszycielki Strapionych – 15 dnia każdego miesiąca
Ku czci św. Jana Chrzciciela – dnia 24 czerwca

Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (Zielone Świątki) – dnia 15 sierpnia (oktawa trwa do dnia 22 września)

Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – dnia 8 września (uroczystość obchodzona w najbliższą niedzielę po Święcie).

MARIANIE I BŁ. JERZY MATULEWICZ

Bazylika św. Michała Archanioła w Mariampolu

Historia miasta Mariampol jest mocno związana z zakonem Marianów. Nazwa miasta wywodzi się z połowy XVII w. od patronki tego miasta Maryi Panny. Z inicjatywy Marianów zbudowano obecny murowany neobarokowy Kościół, poświęcony w 1824 r. Otrzymał on tytuł św. Michała Archanioła, patrona klasztoru.

Bł. Jerzy Matulewicz jest niezwykle ważną postacią w historii Zgromadzenia Marianów, ponieważ na początku XX w. wskrzesił on mocno dotknięty represjami władzy carskiej i niemal całkiem zamierający klasztor. Tak więc międzywojenni Marianie mogli wznowić i rozwijać życie zakonne w Mariampolu – posiadali tu swój klasztor, założyli gimnazjum, drukarnię, bibliotekę (jednąz największych na Litwie), jak również przedsiębiorstwa sadownicze, ogrodnicze i rzemieślnicze.

Po II wojnie światowej i po zburzeniu przez sowietów Katedry w Wyłkowyszkach, Kościół św. Michała Archanioła w Mariampolu pełnił funkcję prokatedry w latach 1944-1949 i 1989-1998. W 1992 r. biorąc pod uwagę historyczną istotę tego Kościoła, otrzymał on tytuł bazyliki mniejszej.

W Bazylice św. Michała Archanioła w Mariampolu spoczywają szczątki arcybiskupa wileńskiego Jerzego Matulewicza (1871-1927), błogosławionego przez św. Jana Pawła II w 1987 r. Biskup przyczynił się do umacniania relacji pomiędzy Litwą i Stolicą Apostolską poprzez założenie  Litewskiej Prowincji Kościelnej i prace nad zatwierdzeniem konkordatu, był jednym z prekursorów litewskiej młodzieżowej organizacji katolickiej ‘Przyszłościowcy’.

Podczas głównych obchodów liturgicznych błogosławionego Jerzego i uroczystości odpustowych ku czci bł. Jerzego Matulewicza, które odbywają się co roku w lipcu w Mariampolu, gromadzi się mnóstwo pielgrzymów. W znajdującej się w pobliżu ojcowiźnie arcybiskupa Matulewicza – Luginie, zbudowano kaplicę bł. Jerzego Matulewicza. Do Lugini przybywają piesze pielgrzymki, organizowane są też rekolekcje dla młodzieży. W Bazylice wierzący czczą stary obraz Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem (Waizbuniszek), zawieszony przy wielkim ołtarzu w drewnianym Kościele z początku XVIII w.

Kościół czynny:
I-VII – 7.00-19.00
Msza święta (j. litewski):
I-VI – 7.30, 8.00, 9.00, 18.00
VII – 8.00, 9.30, 11.00, 12.00, 18.00
12 dnia każdego miesiąca o godz. 12.00 w kaplicy bł. Jerzego Matulewicza MIC.
Odpust

Liturgiczne wspomnienie bł. Jerzego Matulewicza – dnia 27 stycznia

Oktawa Odpustowa bł. Jerzego Matulewicza (dzień beatyfikacji) – dnia 12 lipca (oktawa rozpoczyna się w tym tygodniu lipca, w którym przypada 12 lipca)

Odpust św. Antoniego Padewskiego – dnia 13 czerwca
Odpust św. Michała Archanioła – dnia 29 września

HISTORYCZNA ŚWIĄTYNIA NA LITWIE

Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kownie

St. John Paul II visited the Cathedral Basilica of Kaunas to pray prior to meeting with Lithuanian youth. In 2013 the faithful celebrated the 600-year anniversary of the Cathedral Basilica. The Archbishop of Krakow, Stanislaw Dziwisz, presented a relic of St. John Paul II to the Cathedral as a gift, and encouraged the faithful to entrust all the cares of the Church and the Lithuanian nation to Blessed John Paul II’s intercession. The relic is venerated at one of the side altars, which also features an image of St. John Paul II. The image was blessed in the spring of 2014, when Pope John Paul II was declared a saint.

Two significant paintings known for their special graces are displayed in this Cathedral: Our Lady of Sorrows, painted at the end of the 16th century, is located at the altar on the right, and Our Lady of Grace, painted in the 17th century, is located at the altar by the left pillar.

Kaunas Cathedral Basilica is one of the oldest and largest Shrines in Lithuania. The current Cathedral was preceded by the Parish Church of Kaunas, which was first mentioned in historical records in 1413. It is believed that Vytautas, the Grand Duke of Lithuania, funded construction of the Church. It was granted the status of the cathedral in 1895, and later was honored with the title of minor basilica in 1921. In 1926, when Pope Pius XI established a new Ecclesiastical Province of Lithuania with the Kaunas Metropolitan Archdiocese as its center, the Cathedral was granted the title of basilica. It is the only Church of basilica dimensions in Lithuania containing both Gothic and Renaissance architectural characteristics. The current interior of the Basilica, which is dated to the second half of the 18th century, is one of the last Lithuanian Late Baroque ensembles. The right nave features an authentic, late 17th century altar of the Assumption of the Blessed Virgin Mary.

Famous Lithuanian clergymen, such as Bishops Motiejus Valancius, Mecislovas Leonardas Paliulionis, Gasparas Felicijonas Cirtautas; Archbishops Pranciskus Karevicius and Jonas Skvireckas; an Advisor to the Apostolic Nunciature Msgr. Luigi Faidutti; Prelate Jonas Maciulis-Maironis, Prelate Adomas Jakstas-Dambrauskas and Cardinal Vincentas Sladkevicius, are buried at Kaunas Cathedral Basilica’s crypts, chapel and churchyard.

For more information about Kaunas Cathedral Basilica on the Route of Saint John Paul II, follow this link.

Opening times:
Mon. – Sun. – 7.00 – 19.00
Holy Mass (in Lithuanian):
Mon. – Sat. – 7.00, 8.00, 9.00 and 18.00
Sun. – 8.00, 9.00, 10.30, 12.00, 13.30 (except 1st of June – 15th of September) and 18.00
Feast days – Indulgences
August 2  and November 2
The Chair of St. Peter – February 22 d (transferred to the closest Sunday)
Our Lady of Sorrows – Friday before Palm Sunday
Saints Peter and Paul the Apostles – 29 of June
Consecration of Basilica of Lateran – November 9
A MONUMENT TO LITHUANIA’S INDEPENDENCE

Christ’s Resurrection Basilica in Kaunas (Kauno Kristaus Prisikėlimo bazilika)

Christ’s Resurrection Basilica is a symbol of the Lithuanian nation’s independence, suffering and spiritual revival. Its history reflects Lithuania’s history during the 20th century. Currently, the Resurrection Basilica is one of the most recognizable landmarks in Kaunas. After Lithuania declared its independence from tsarist Russia in 1918, it was determined to commemorate the event by building a church in the Zaliakalnis area of Kaunas. Nearly completed, construction of the church came to a halt with World War II and the Soviet occupation of Lithuania. After the war the unfinished church was repurposed into a radio factory. In 1988, with the start of the national rebirth – “Sajudis”, the desire to complete this monument to Lithuania’s independence was revived. In 1997 the first Holy Mass was celebrated in the Church, which was still covered with scaffolding. In 2004 the Church was granted the title of Christ’s Resurrection. In 2015 Pope Francis bestowed this Church with the title of basilica.

Christ’s Resurrection Church is one of the most expressive modernist style churches in Lithuania. Its architecture is characterized by generalized bulk composition, sharp rhythmic verticals, clearly defined stepped silhouette with a 70 meter high tower, rising toward the heavens. The rooftop terrace has a chapel dedicated to Our Lady of Siluva.

The columbarium in the Church cellar contains the remains of distinguished Lithuanian clergymen: the builder of the Church Rev. Feliksas Kapocius, Rev. Prof. Antanas Paskus, Rev. Prof. Arvydas Petras Zygas, SJ, and Rev. Prof. Kestutis Trimakas, SJ. In 2005, when St. John Paul II went home to the Heavenly Father, a huge crowd gathered in this Church for the Kaunas Archdioceses prayer vigil. This collective prayer gave rise to a new tradition. Now the anniversary of the death of Saint John Paul II is solemnly commemorated every year at Christ’s Resurrection Church.

For more information about Resurrection Basilica on the Route of Saint John Paul II, follow this link.

Žemaičių St. 31A, Kaunas
Opening times:
Mon. – Sun. – 7.00 – 18.30
Terrace of the Church can be visited daily.
Holy Mass (in Lithuanian):
Mon. – Sat. – 18.00
Sun. – 9.30, 11.00, 12.30, 18.00
Feast days – Indulgences
Most Sacred Heart of Jesus – the tenth Sunday after Easter
The Birth of the Blessed Virgin Mary – September 8 (transferred to the following Sunday)
 THE MOTHER OF FAIR LOVE AND THE HARMONY OF NATURE AND ARCHITECTURE

Pazaislis Visitation of the Blessed Virgin Mary Church and Monastery (Pažaislio Švč. Mergelės Marijos apsilankymo bažnyčia ir vienuolynas)

The Visitation of the Blessed Virgin Mary Church and monastery is one the most renowned Late Baroque masterpieces in the northeastern part of Europe. It was built on Pazaislis Hill, near Kaunas Reservoir (lith.: “Kauno marios”), on the outskirts of Kaunas. The sanctuary was built for the Camaldolese monks by Kristupas Zygimantas Pacas, the chancellor of the Grand Duchy of Lithuania. The painting known as the Camaldolese Mother of God or as the Mother of Fair Love, was given as a gift to the founder of the Pazaislis Church in 1661, by Pope Alexander VII. The image is known for its special graces and has drawn huge crowds of pigrims to the annual indulgence feast, celebrated on July 2nd.

The ensemble of Pazaislis is rich with frescoes, portraying various iconographic themes. Of particular importance is the fresco painted in the monastery’s southern corridor, by the sacristy. It portrays the life and martyrdom of St. Bruno Boniface of Querfurt, who is associated with the first recorded reference of Lithuania’s name in the Annals of Quedlinburg. St. Bruno had come to Lithuania to spread the Gospel. In 1009, he baptized Duke Netimer, but was killed by the Duke’s brother. It is the earliest and most comprehensively-detailed portrayal of the first baptism in Lithuania.

In 1812 the Church was devastated by Napoleon’s soldiers. After the Uprising of 1831, the Camaldolese monastery was closed, and the Church was converted into an Orthodox church. Consequently, many interior and exterior details of the Church were demolished or altered. Pazaislis Church was also heavily damaged during the period of World War I. During the interwar period the Sisters of St. Casimir settled in Pazaislis complex. During the Soviet era the Sisters were evicted, and were forced to operate in the underground. During that period, the Church and monastery were repurposed numerous times and served as the National Archives, a tourist base, a psycho-neurological hospital and as a branch of the M. K. Ciurlionis Art Museum. In 1992 Pazaislis Monastery was returned to the Sisters of St. Casimir. Due to their dedication, Pazaislis has become not just a home for their congregation, but a true spiritual center.

For more information about Pažaislis Church and Monastery on the Route of St. John Paul II, follow this link.

T. Masiulio St. 31, Kaunas
Monday is “Day in the Desert” and monastery is closed for visitors
Holy Mass (in Lithuanian):
the first Saturday of each month (pilgrims’ day) – 12.00
 CONSTRUCTION OF A CHURCH DURING THE SOVIET OCCUPATION

Klaipeda Mary Queen of Peace Church (Klaipėdos Marijos Taikos Karalienės bažnyčia)

The construction of this Church bears witness to the immense challenges Lithuania’s faithful had to endure during the Soviet occupation, and it is a testament to their devotion and perseverance.

Until the 1960s, Klaipeda’s Catholics had only one place of worship – Apostle Church. In 1956, the City Committee designated to Klaipeda’s Catholic Community a one hectare allotment of marshy land on Rumpiskes Street, on the outskirts of town. The marshy ground had to be reinforced first, then the construction of the Church began. After a couple of years, the Soviet authorities began to hinder its construction and eventually started demolition of the nearly completed Church in 1962. All of the Church’s interior furnishings were destroyed. All decorations were covered with tar, the equipment was disassembled, the main altar was demolished and plastered over, other altars were dismantled, and valuable plaster Way of the Cross bas-reliefs were smashed and crushed under the tractor tracks. Later on, the fragments were buried in the mud, all of the decorations were destroyed and the Church towers demolished. Additionally, the Church had been designated to house the “Lithuanian SSR National Philharmonic”.

The faithful of Lithuania and other countries collected signatures and petitioned the authorities to have the Church returned to the Catholic community. The initiators of the petitions were declared to be in opposition to the Soviet regime by government authorities, and were, subsequently, persecuted by the KGB. Nevertheless in 1988, at the beginning of the independence movement “Sajudis”, the Church was returned to the faithful, and the first Holy Mass was celebrated on the evening of November 25th of the same year. The most significant restoration tasks were completed by its first rector Rev. Bronislavas Burneikis. The Church is decorated with modern Lithuanian artist frescoes and statues.

Rumpiškės St. 6, Klaipėda
Opening times:
8.00 – 19.00
Holy Mass (in Lithuanian):
Fri. – 18.00
Sat. – Sun. – 12.00
Feast days – Indulgences
Holy Mass (in Lithuanian) on the 15 th of each month (lietuvių k.) 12.00, 10.00 (May–October)
Mary, Mother of God – January 1
The Assumption of the Blessed Virgin Mary (Žolinė) – August 15
Saint Anthony of Padua – June 13 (transfered to the following Sunday)
Our Lady of the Snows – August 5
Saints Peter and Paul the Apostles – June 29
The Birth of the Blessed Virgin Mary – September 8
Immaculate Conception – December 8
THE HILLS OF CALVARY AND THE MIRACULOUS PAINTING OF LOVING MADONNA AND CHILD

Zemaiciu Kalvarija Visitation of the Blessed Virgin Mary Church and the Way of the Cross (Žemaičių Kalvarijos Švč. Mergelės Marijos Apsilankymo bažnyčia ir Kryžiaus kelio stotys)

Zemaiciu Kalvarija (“Samogitian Calvary”) is the main shrine in the Diocese of Telšiai. The town became famous for its Way of the Cross with twenty Stations built in 1639. Walking the Way of the Cross, also referred to as Calvary, while listening to 400 year old “Kalnai” (lith.: “Hills”) hymns being sung, pilgrims contemplate the significance of Christ’s Passion and Death on the cross.

The origins of Zemaiciu Kalvarija are linked to the chapel built on St. John’s Hill in 1619, and to the parish established in 1622. Samogitian Bishop Jurgis Tiskevicius invited Dominicans to come to Gardai, where he gave them a parcel of land and constructed a monastery. At this location, the Dominicans built a “Calvary” – free standing chapels with the Stations of the Cross – to commemorate Christ’s Passion, with the Calvary Indulgence Feast celebrated here annually. Since then, this pilgrimage site is referred to as Zemaiciu Kalvarija.

From the middle of the 17th century Zemaiciu Kalvarija became widely renowned for its miraculous image of Madonna and Child, brought from Rome by a Dominican monk, and for the Indulgence Feast of the Visitation of the Blessed Virgin Mary. In 1649, a relic of the Holy Cross was brought from the Dominican monastery in Lublin, and to this day it is venerated at the Church of Visitation.

With the steadily increasing popularity of the Zemaiciu Kalvarija Indulgence Feast and the rising number of pilgrims, the Dominicans started the construction of a new larger church, which took over 40 years to complete, and was finally consecrated in 1824. Following two uprisings against the rule of tsarist Russia at the end of the 19th century, the Dominican monastery was closed. Several years later the Church burned down. The reconstruction of the Church was finished at the beginning of the 20th century. After Lithuania’s declaration of independence, the Marian Fathers took up residence at the Zemaiciu Kalvarija. Their influence was invaluable to the town’s culture, education and spiritual growth. The Soviet authorities closed the Marian monastery and changed the name of the town to Varduva, however, the Church remained open and the Stations of the Cross remained intact. In 1987 the Jubilee of Lithuania’s Christianization was solemnly celebrated at the Zemaiciu Kalvarija. In 1988 the Church was granted the title of minor basilica, and in 1989 the name of the town was changed back to Zemaiciu Kalvarija. In 2006 the painting of Madonna and Child was adorned with papal crowns.

For more information about Zemaiciu Kalvarija Church on the Route of St. John Paul II, follow this link.

Gardu Sq. 11, Zemaiciu Kalvarija
Holy Mass (in Lithuanian):
Mon. – Fri. – 12.00 (October–March), 19.00 (April–September)
Sat. – 12.00
Sun. – 10.00, 12.00
Feast days – IndulgencesThe second day of each month ( if the second day falls on a Saturday or Sunday the celebration is transferred to Monday)
Holy Mass (in Lithuanian): 8.00, 10.00, 12.00
Great indulgence feast of Zemaiciu Kalvarija – July 2–12
Holy Mass (in Lithuanian): 8.00, 10.00, 12.00, 19.00
Way of the Cross
During monthly indulgenced feasts after 12:00 Mass
During the Great Indulgenced Feast (in July) after each Mass
THE SYMBOL OF A PEACEFUL STRUGGLE FOR FREEDOM

The Hill of Crosses (Kryžių kalnas)

The Hill of Crosses, also known as Lithuania’s Golgotha, is an exceptional pilgrimage site and a symbol of the Lithuanian struggle and victory against the Soviet regime. St. John Paul II made it famous throughout the world, when in 1993 he visited the Hill of Crosses and celebrated the Holy Mass together with Lithuania’s bishops. The Mass was attended by a crowd of 100,000 people. During his homily the Holy Father sincerely admitted that he had wanted to visit the Hill for a long time to reflect about Christ’s Cross. The Pope climbed the Hill to pray before and after the Mass. The Hill of the Crosses made a deep impression on the Pope, who spread the word about this pilgrimage site around the world in his later speeches. In 1994 John Paul II’s cross was erected on the Hill of Crosses.

In 1993, while visiting the Franciscan monastery on Mount La Verna in Italy, John Paul II encouraged the Franciscans to build a hermitage near the Hill of Crosses. The monastery was built and consecrated in 2000.

It is believed that the first crosses were placed on the Jurgaiciai Hill in approximately the mid-19th century, as a sign of genuine Lithuanian devotion and gratitude to God. Records located in surviving Siauliai mansions at the time, indicate that the first cross was built by a man who had recovered from a serious illness. It is also believed that the crosses on this Hill were erected to honor the slain rebels of the uprisings of 1831 and 1863. Following the Uprising of 1863, tsarist General Muravjov built a camp where approximately a 1,000 rebels lost their lives.

Despite the prohibition and danger during the Soviet occupation, the faithful erected crosses on the Hill almost every night, with the Soviet officials cutting them down the next day. Throughout the decades of Soviet occupation, the cross became a source of strength and hope for the Lithuanian people. Ultimately, the peaceful resistance of the faithful prevailed. Lithuania defeated the Soviet occupation in 1991. Today the Hill, with over 200,000 crosses, is recognized as one of the most exceptional Catholic pilgrimage sites in the world.

For more information about the Hill of the Crosses on the Route of St. John Paul II, follow this link.

Jurgaičių village., Meškuičių eldership., Šiaulių district
Open time of the chapel of monastery:
8.00 – 21.00
Holy Mass at the chapel (in Lithuanian):
Mon. – 7.00
Tues. – Sun. – 11.00
Feast days – Indulgences
The Great Indulgenced Feast of the Hill of Crosses – last Sunday of July
11.00 Pilgrimge on foot from Šiauliai Cathedral
14.00 Reconciliation Liturgy and Confessions
15.00 Holy Mass
 LITHUANIA’S RENAISSANCE AND THE NEWEST LITHUANIAN DIOCESE CENTER

Siauliai Saints Peter and Paul the Apostles Cathedral (Šiaulių šv. apaštalų Petro ir Pauliaus katedra)

Siauliai Cathedral is the most prominent example of Renaissance architecture in Lithuania. One of the most important objects of devotion in this Shrine is the painting of Our Lady of Zemaiciu Kalvarija. In the Divine Mercy Chapel the relics of St. John Paul II, St. Faustina and Blessed Fr. M. Sopocko are venerated.

From whatever direction you arrive in Šiauliai, you are sure to see the Cathedral’s 70-meter-tall, graceful tower. The current masonry Church was built next to the former wooden church, with the statues of Saints Peter and Paul above its altar at the beginning of the 17th century. The Church tower that stood until the end of the 19th century was an impressive Renaissance five slot masonry work of art, with a wooden bell-shaped peak, and at the time in Lithuania, a rarely encountered clock. The Church tower had to be rebuilt after it was struck by lightning.

The most unique aspect of Šiauliai Cathedral is its architectural fortress motif. It was a Renaissance style tradition and a practical necessity to protect sacred grounds, religious items and works of art from common robbers and Protestant riots. Bay windows on the grand tower and churchyard gate towers are equipped with firing holes to further the impression of a defensive fortress. However, the defense motif is more formal than practical, because the firing niches are simplified and awkward to be useful for that purpose.

The Church sustained substantial damage during the war with the Swedes in the mid-17th century, the Great Northern War of the early 18th century, and during World War I. However, the Church incurred the worst devastation during the fire and bombing of Siauliai in World War II. The fire destroyed the treasured interior of the Church, as well as works of art, liturgical objects, and the invaluable Church archives. Reconstruction began immediately after the War and lasted about three decades. A Crucifix, which survived the fire, was placed above the main altar in the newly reconstructed Church. In 1997 St. John Paul II established the Diocese of Siauliai with the Cathedral of Saints Peter and Paul at its heart.

For more information about Siauliai Cathedral on the Pilgrim Route of St. John Paul II, follow this link.

Aušros takas 3, Šiauliai
Holy Mass (in Lithuania):
Mon. – Fri. – 7.00, 7.30, 17.00, 18.00
Sat. – 8.00, 10.00, 17.00, 18.00
Sun. – 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 18.00
Feast days – Indulgences
Saints Peter and Paul the Apostles – June 29
Every year, during the week of the Sunday after Easter, the International Festival of Religious Music is held at Šiauliai Cathedral
ST. JOHN PAUL II MOMENT OF REST

St. Ignatius Loyola Church (Šv. Ignaco Lojolos bažnyčia)

The Jesuit mission in Siauliai was established in 1930 by Fr. Benediktas Andruska, its first rector. Under his direction a masonry oratory was built in 1936. In 1948 the Church was closed and the building was used as a warehouse, and later as a fitness facility. In 1986, under a pretext of the city needing a new concert hall, and with the assistance of the city government officials, the funding was obtained and the restoration began. In 1990 the Church was returned to the faithful and consecrated on December 23rd. During his 1993 visit to Lithuania, Pope John Paul II briefly rested at St. Ignatius Loyola Church. The Holy Father blessed the Church and the future site of Fr. Benediktas Andruska Elementary School, which was established in 1995 in a former Kindergarten building near the Church.

Vilniaus St. 247, Šiauliai
Holy Mass (in Lithuanian):
Mon. – Sat. – 18.00
Sun. – 9.00, 11.00, 18.00
 IMPRESSIVE BAROQUE ARCHITECTURE AND THE WAY OF THE CROSS

Tytuvenai Blessed Virgin Mary, Queen of Angels Church and Monastery (Tytuvėnų Švč. Mergelės Marijos Angelų Karalienės bažnyčia ir vienuolynas)

Tytuvenai Blessed Virgin Mary, Queen of Angels Church and Bernardine monastery is one the largest and most treasured examples of Lithuanian sacred architecture of the 17th and 18th centuries. In its rich architecture emerges a multilayered harmony of Gothic, Renaissance and Baroque styles. The ensemble consists of: a church; a two-story masonry monastery with nearby utility buildings; a churchyard containing the Way of the Cross and the Holy Stairs Chapel, which was designed to mirror the Lateran Palace Chapel in Rome. The main altar of the Church features a painting of the Mother of God and Child, famed for special graces. It is a rare example of the painting style prevalent within the Grand Duchy of Lithuania, which is characterized by symbolic Byzantine tradition of icon image structure and carved gilded background, which was discovered during the restoration of the image in 2003.

The Way of the Cross has an important place in traditional Bernardine devotion. The current gallery of the Way of the Cross and the Holy Stairs Chapel (or Christ’s Chapel) were installed after the Bernardine Antanas Burnickis trip to the Holy Land, in the second half of the 18th century. From Jerusalem, Brother Burnickis brought to the monastery sea shell models of renowned shrines of the Holy Land, as well as two crosses and some holy soil, which is displayed under glass enclosures near the Stations of the Cross. As is typical for the Stations of the Cross constructed in monastery courtyards, the Way of the Cross in Tytuvenai does not replicate the topography of Jerusalem. The Passion of Christ, rather, is depicted through paintings. Each step of the Chapel contains a relic in a glass enclosure.

For more information about Tytuvenai Church and Monastery on the Route of John Paul II, follow this link.

Maironio St. 2A, Tytuvėnai, Kelmės r.
Opening time:
Church is open before the Mass. Other time entrance to the church through Pilgrim center 8.00 – 17.00
Holy Mass (in Lithuanian):
Mon. – Fri. – 9.00 (October – April), 19.00 (May–September)
Sat. – 9.00
Sun. – 10.00, 12.00
At the chapel of the Holy Stairs (in Lithuanian):
Last Friday of each month – 19.00 (May–September). Way of Cross procession is held after the Mass.
Feast days – Indulgences
Saint Anthony – June 13 (transferred to Sunday)
The Visitation of the Blessed Virgin Mary – first Sunday in July
Our Lady Queen of the Angels – first Sunday in August
 ONE OF EUROPE’S FIRST MARIAN APPARITIONS

Shrine of Siluva (Šiluvos šventovė)

The apparition of the Mother of God in Siluva is one of earliest in Europe, and the only known apparition where Mary approached a person from another Christian (non-Catholic) denomination. In the middle of the 16th century, Calvinism took hold in the region of Šiluva. Consequently, the Catholic Church was demolished, and its valuables and documents were put in a chest and buried by the last rector of Siluva, Rev. Jonas Holubka. In 1608, the Blessed Virgin Mary appeared to children tending their sheep on the old church grounds. To the Calvinist teacher, who had been brought to the site of the apparition by the shepherds, Mary said, that “at this place her Son was worshipped, but now people only plow and sow.” Shortly after the apparition, the buried deed and other important church documents were rediscovered. As a result, the Calvinist challenge to ownership of the property failed, and the court returned it to the Catholics. A new wooden church was built, and the Indulgence Feast of Silines was revived. Soon after, an image of Our Lady of Šiluva with Child Jesus, located in this church, began to gain fame for its special graces. In 1786, a newly built Baroque-style Catholic Church – the current Basilica of the Nativity of the Blessed Virgin Mary – was consecrated. At the same time, the miraculous painting of Our Lady of Siluva with Child was adorned with Papal crowns. The Chapel of Mary, Health of the Sick is located on the right side of the presbytery, and houses the chest found after Mary’s apparition, a cross damaged by a shotgun during a clash with the Calvinists, and liturgical clothes and other items from the old Church of Siluva.

The Indulgence Feast of Siluva became especially popular in Lithuania during the interwar period. In 1924 a wooden chapel at the site of Virgin Mary’s apparition was replaced by a new masonry Apparition Chapel designed by renowned architect Antanas Vivulskis. During the Soviet occupation the government attempted to disrupt the traditional indulgence feast, but it was unsuccessful. In 1991, Cardinal Vincentas Sladkevicius and the Speaker of the Lithuanian Parliament Vytautas Landsbergis signed an Act in Siluva consecrating Lithuania to the Blessed Virgin Mary. In 1993, St. John Paul II prayed in the Apparition Chapel in Siluva and participated in the celebration of the Liturgy of the Word in the Basilica of the Nativity of the Blessed Virgin Mary.

For more information about Siluva Shrine on the Route of John Paul II, follow this link.

M. Jurgaičio St.. 2, Šiluva
Opening times:
Mon. – Sun. – 8.00 – 20.00 (May–October)
Mon. – Sun. – 8.00 – 15.00 (November–April)
Holy Mass in the Basilica (in Lithuanian):
Mon. – Fri. – 12.00
Sat. – 10.00, 12.00
Sun. – 8.00, 10.00, 12.00
The 13th of each month – 9.00 and 12.00
During the indulgence feast of the Birth of the Blessed Virgin Mary (Šilinės, on September 7 – 15) – 10.00, 12.00 (in the esplanade), 18.00
Holy Mass in the Apparition Chapel (in Lithuanian):
Mon. – Sat. – 19.00 (only May-September), 18.00 (only October)
The 13th of each month – 8.00, 10.00
During the indulgence feast of the Birth of the Blessed Virgin Mary (Šilinės, on September 7 – 15) – 8.00, 9.00
Feast days – Indulgences
Indulgence Feast of the Nativity of the Blessed Virgin Mary (Šilinės) – September 7-15
Marian Days – the 13th of every month
Visitation of the Blessed Virgin Mary – May 31 (transferred to the nearest Sunday)
Most Sacred Heart of Jesus – transferred to the third Sunday after Pentecost
THE FILIAL SHRINE OF THE PAPAL BASILICA OF SAINT MARY MAJOR

Assumption of the Blessed Virgin Mary Basilica in Krekenava (Krekenavos Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į Dangų bazilika)

Krekenava Church is renowned for its miraculous painting of the Blessed Virgin Mary and Child. According to tradition, a pious knight named Shiling brought the painting from Krakow in the 14th century and presented it to Albert, a missionary who preached the Gospel on the banks of the Nevėžis River. With the appearance of this painting Catholicism began to spread throughout the region. The painting originally hung in a small chapel, but in 1419 it was moved to the first Church of Krekenava, built by Vytautas the Great.

The current Gothic-style Church was built in 1901 and survived both World Wars without any major damage. In 1999, Pope John Paul II instituted a plenary indulgence for pilgrims who visit the Shrine of Krekenava during the octave of the Assumption and on the 15th day of every month (Protocol No. 115/99/1). On May 7, 2000, during a prayer service near the Coliseum in Rome, which was a part of the Great Jubilee of Christianity, John Paul II announced the martyrs of faith of the 20th century. Among the 114 Lithuanian witnesses of faith entered into the book of Church martyrs, 8 were residents of Krekenava, who lost their lives defending the Church and their faith during World War II.

In 2011 the Church was granted the title of minor basilica. It is the first, and so far the only Church in Lithuania joined in a bond of spiritual kinship with the Papal Basilica of St. Mary Major in Rome.

St. Anthony of Padua is considered a special patron of Krekenava Church. His miraculous image is displayed at the altar on the left side of the Church. The picture of “Christ Among the Krekenava Residents” can also be seen at this Church. In 2014, on the Sunday after Easter (Divine Mercy Sunday), a picture of St. John Paul II was unveiled at the side altar.

For more information about Krekenava Church on the Route of St. John Paul II, follow this link.

Bažnyčios St. 19, Krekenava, Panevėžio district
Opening times:
8.00 – 19.00
Holy Mass (in Lithuanian):
Fri. – 18.00
Sat. – Sun. 12.00
Feast days – Indulgences
The Assumption of the Blessed Virgin Mary (Žolinė) – August 15 (continues from August 14 to August 22)
Monthly indulgenced feast – the 15th of each month
Mary, Mother of God – January 1
St Anthony of Padua – June 13 (transferred to the nearest Sunday)
Our Lady of the Snows – August 5
The Birth of the Blessed Virgin Mary – September 8
The Immaculate Conception – December 8
DEVOTION TO MARY AND BEAUTIFUL NEO-GOTHIC ARCHITECTURE

Rokiskis St. Matthew, the Apostle and Evangelist Church (Rokiškio Šv. apaštalo ir evangelisto Mato bažnyčia)

Consecrated in 1885, the Church of Rokiskis was considered a Shrine of a European scale. Today, it is the most beautiful Neo-Gothic ensemble in Lithuania, with extremely valuable works of 19th century masters. The construction of the Church was funded and managed by a brother and sister – Count Reinoldas Tyzenhauzas and Marija Psezdzeckiene. Additionally, the Count involved many parishioners in the construction. On an interesting side note, the Count released his peasants from serfdom a decade before the Tsar abolished it.

After the Count’s death, his sister oversaw the installation of the interior, making sure that only the finest works of art would appear in the Church. A gilded bronze altar and a grand crucifix were acquired in Paris. The pulpit, also purchased at the Paris exhibition, is considered to be a masterpiece. The 5,000 francs spent on this pulpit would have been sufficient to construct an entire modest church of the time. The Gothic canopy above the altar and all of the other finer oak carvings were made in the Gojer workshop in Leuven (Belgium). Bronze statues in the presbytery immortalizing Engelbrachtas Tyzenhauzas, a soldier of the Livonian Order, and Count R. Tyzenhauzas, founder of the Church, were made in Vienna. On the reverse side of the altar the names of all who contributed to the construction of the Church are engraved in bronze. On one side, the names of the construction committee and all the tradesmen are inscribed in Latin; on the other side, the names of the noblemen are inscribed in Polish; and in the middle, the names of the villages and homesteads and their residents – peasants are inscribed in Lithuanian. The Church’s stained glass windows, featuring the founder’s coat of arms, were crafted in Vienna. A huge 24-voice organ was made in Germany. The Church floors are constructed with Finnish granite, the presbytery floor and the stairs of the altar are made of white marble. A treasured mosaic of Mary of the Gate of Dawn can be found in the crypt of the Chapel, where the remains of Count Tyzenhauzas rest.

The region of Rokiskis is known for a particularly strong devotion to Mary, which is why a number of Marian statues can be found throughout the town. In the right nave of the Church is an altar of Mary, Queen of the Rosary, with an interesting sculptural composition from the iconographic point of view – the sculpture of Madonna and Child is surrounded with carvings of the fifteen Mysteries of the Rosary.

Nepriklausomybės Sq. 1a, Rokiškis
Opening times:
8.00 – 18.30
Holy Mass (in Lithuanian):
Mon. – Fri. – 8.00, 18.00
Sat. – 8.00, 10.00, 18.00
Sun. – 8.00, 10.00, 12.00, 18.00
Feast days – Indulgences
Most Sacred Heart of Jesus – transferred to the third Sunday after Pentecost
The Assumption of the Blessed Virgin Mary (Žolinė) – August 15
Saint Matthew the Apostle and Evangelist – September 21 (transferred to the nearest Sunday)