Wileńskie Centrum Pielgrzymstwa. Działalność i ludzie.

Wileńskie Centrum Pielgrzymstwa świadczy usługi informacyjne na temat możliwości pielgrzymkowych w Archidiecezji Wileńskiej i przedstawia Wilno, miasto Miłosierdzia, jako jedno z najważniejszych współczesnych miejsc pielgrzymek na świecie.

Przedmiot działalności Wileńskiego Centrum Pielgrzymstwa: 

  • udzielanie informacji na temat możliwości pielgrzymkowych w Archidiecezji Wileńskiej;
  • pomoc w organizowaniu pielgrzymek;
  • przyczynianie się do rozwoju pielgrzymkowej infrastruktury społecznej, duchowej i materialnej, aby pielgrzymi przybywający do Wilna cieszyli się wspaniałą gościnnością i głębokim doświadczeniem duchowym tego miasta.

Zespół

Inesa Čaikauskienė

Kierownik

Wilno od zawsze było miastem moich marzeń. Nieistotne, czy spacerowałam uliczkami swojego małego miasteczka, z którego pochodzę, czy po osiedlach i obrzeżach San Francisco – zawsze chciałam wracać do Wilna. Niezwykle ciekawa historia tego miasta nadal odczuwalna jest w wąskich uliczkach Starego Miasta, w których zauważalna jest niebywała gra świateł. Wolność i umiejętności ludzi, wieże kościelne wyłaniające się z lasów miasta i na jego wzgórzach, wczesne poranki godne uchwycenia przez najlepszych artystów, fotografów, zachody słońca spowite mgłą, cztery pory roku skąpane w złocistych promieniach słońca, które nadają miastu wciąż innego uroku, przepędzają nudę, różane Zarzecze przypominające Rzym i Kościół prawosławny przypominający Jerozolimę, a do tego możliwość pokonania wszelkich dystansów na rowerze...być może jest to moja tajemnica Wilna. Każdy nosi w sobie nieco inne, ale własne spojrzenie na Wilno. A dzisiaj bardzo się cieszę, że mogę zaprezentować pielgrzymom wymarzone Wilno, jako miasto Miłosierdzia.

Emilija Karčevska

Koordynator projektu

Człowiek stworzony jest do poszukiwania sensu, wyznaczania sobie ciągłych celów, dążenia, zmierzania ku nim. Pielgrzymstwo jest jednym ze sposobów na ich osiągnięcie. Obrawszy drogę pielgrzymstwa przybliżasz się nie tylko do konkretnego obiektu czy świątyni. Pielgrzymstwo zjednuje tych, których napotykasz na swojej drodze. Podczas pielgrzymki nie wypada minąć osoby, której nie znasz, nie przywitać się, nie pomachać ręką, nie uśmiechnąć się. Pielgrzymstwo prowadzi do relacji z innym człowiekiem, znajomym bądź też nie. W takiej relacji kryje się radość z odkrycia i zaskoczenie.

Na dodatek pielgrzymstwo przybliża człowieka do siebie samego. Podróż pomaga odkryć siebie na nowo, jako kogoś wiarygodniejszego, szczerszego – nie ma tu tych, wobec których nie wypada być sobą. Podczas pielgrzymki dobrze być zmęczonym, głodnym, czy nawet brudnym, to pokazuje, że jesteś tylko człowiekiem, znikomym i przeciętnym. Jak niewiele potrzeba do szczęścia pielgrzyma – gorący kubek herbaty, bezpieczne schronienie przed deszczem lub suche buty po całodziennym marszu. Zmęczenie fizyczne paradoksalnie kontrastuje z wewnętrzną wolnością i spokojem, gdy podczas drogi powrotnej zaczynasz odczuwać wewnętrzną siłę i radość, bo już od dawna nie czułeś się taki wolny, zwyczajny, prawdziwy, sumienny i szczery wobec siebie.

Dla mnie w pielgrzymstwie ważna jest intencja, nadanie sensu temu co robię, w jakim celu idę, pędzę, podążam, znoszę niewygody. Nie dla siebie wyruszam na pielgrzymi szlak. Nie. Dla siebie co najwyżej poszłabym do sklepu, aby kupić coś na kolację. Idę ze względu na tęsknotę, pragnienie spotkania z Bogiem, który uzdrawia serce, kocha i czeka. Prawdziwym spełnieniem pielgrzymstwa jest zbliżenie się do Boga poprzez umacnianie wiary w Niego, zachwyt nad otoczeniem i napotkanymi ludźmi, których Pan naznaczył odmiennością, wdzięczność za wszystko, co wzrok może podziwiać i dostrzegać, za słońce czy deszcz, gdyż nawet brzydka pogoda pokazuje, jak kruchą istotą jestem, o którą Bóg się troszczy. Tak, pielgrzymstwo jest
dla mnie przede wszystkim zbliżeniem się do drugiego człowieka, siebie samej i Boga, kochającego i uczącego jak pokładać w Nim zaufanie.