{"id":85,"date":"2017-11-30T12:12:02","date_gmt":"2017-11-30T12:12:02","guid":{"rendered":"http:\/\/cityofmercy.lt\/?page_id=85"},"modified":"2021-06-07T20:45:40","modified_gmt":"2021-06-07T17:45:40","slug":"marijos-gerbimo-vietos","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/marsrutai\/marijos-gerbimo-vietos\/","title":{"rendered":"Miejsca kultu maryjnego"},"content":{"rendered":"[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_column_text]\n

Miejsca kultu maryjnego<\/span><\/b>. \u015awiadectwa doznanych \u0142ask.<\/span><\/h3>\n[\/vc_column_text]
<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”2\/3″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

13 Obiekt\u00f3w<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

31 Kilometr\u00f3w<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

7 Godzin<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” centered_text=”true” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_raw_html]JTNDaWZyYW1lJTIwc3JjJTNEJTIyaHR0cHMlM0ElMkYlMkZ3d3cuZ29vZ2xlLmNvbSUyRm1hcHMlMkZkJTJGdSUyRjElMkZlbWJlZCUzRm1pZCUzRDFidUo0ZnVRUFptQUx2Ny1oOFYzLWJuaFFycURRSDRocCUyMiUyMHdpZHRoJTNEJTIyMTAwJTI1JTIyJTIwaGVpZ2h0JTNEJTIyNTAwJTIyJTNFJTNDJTJGaWZyYW1lJTNF[\/vc_raw_html][nectar_btn size=”small” open_new_tab=”true” button_style=”regular” button_color_2=”Accent-Color” icon_family=”fontawesome” text=”OTW\u00d3RZ MAPK\u0118” icon_fontawesome=”fa fa-location-arrow” url=”https:\/\/drive.google.com\/open?id=1buJ4fuQPZmALv7-h8V3-bnhQrqDQH4hp&usp=sharing” margin_top=”5″ margin_right=”5″ margin_bottom=”5″ margin_left=”5″][nectar_btn size=”small” open_new_tab=”true” button_style=”regular” button_color_2=”Accent-Color” icon_family=”fontawesome” text=”DRUKUJ MAPK\u0118” icon_fontawesome=”fa fa-map” url=”https:\/\/drive.google.com\/file\/d\/1wMDaQ3k1yVLwesbJErwOpem7eT8qcOMg\/view?usp=sharing” margin_top=”5″ margin_right=”5″ margin_bottom=”5″ margin_left=”5″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_column_text]\n

W XVII-XVIII w. na Litwie zak\u0142adanych by\u0142o wiele r\u00f3\u017cnych klasztor\u00f3w. Przy budynkach klasztornych\u00a0budowano tak\u017ce nowe Ko\u015bcio\u0142y. Dzi\u0119ki temu przyby\u0142o dzie\u0142 sztuki sakralnej i umocni\u0142 si\u0119 kult\u00a0Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. W Ko\u015bciele ka\u017cdego zakonu znajduj\u0105 si\u0119 obrazy i o\u0142tarze ku czci Maryi,\u00a0rozprzestrzeni\u0142y si\u0119 rozmaite formy i tradycje pobo\u017cno\u015bci wzgl\u0119dem Bo\u017cej Rodzicielki. W tym czasiezas\u0142yn\u0119\u0142y niekt\u00f3re szczeg\u00f3lne sanktuaria maryjne, do kt\u00f3rych przybywa\u0142o bardzo du\u017co pielgrzym\u00f3w.\u00a0Od XVIII w. na Litwie zacz\u0119to koronowa\u0107 koronami papieskimi obrazy s\u0142yn\u0105ce z cud\u00f3w.<\/p>\n

Obraz Matki Boskiej Trockiej to pierwszy koronowany przez papie\u017ca obraz w Wielkim Ksi\u0119stwie\u00a0Litewskim w 1718 r. Wizerunek Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem Jezus otrzyma\u0142 tytu\u0142 patrona Litwy. W\u00a01750 r. koronowano drugi obraz Matki Boskiej \u015awi\u0119tomichalskiej lub Madonny Sapie\u017cy\u0144skiej, kt\u00f3ry\u00a0przez wieki czczony by\u0142 w Ko\u015bciele \u015awi\u0119tego Micha\u0142a Archanio\u0142a, a obecnie \u2013 w Bazylice Katedralnej.\u00a0Obraz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Ostrobramskiej, Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego zosta\u0142 koronowany dopiero w\u00a01927 r., chocia\u017c czczony by\u0142 ju\u017c od XVII w. przez mieszka\u0144c\u00f3w Wilna i go\u015bci z innych kraj\u00f3w.<\/p>\n[\/vc_column_text]

<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
\"\"<\/div><\/div>
<\/div><\/div>\n
\n\t\t

OBIEKTY SZLAKU<\/h2>

Opis, zdj\u0119cia, praktyczne informacje<\/p><\/div>

<\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][tabbed_section style=”minimal” alignment=”center” spacing=”default” tab_color=”Accent-Color” cta_button_style=”accent-color” icon_size=”24″][tab icon_family=”none” title=”1″ id=”1485952760-1-17″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”575,576,6596″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Kaplica Ostrobramska i Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Teresy<\/h4>\n

Ostrobramska Matka Mi\u0142osierdzia<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do\u00a0<\/strong>Szlaku \u015bw. Jana Paw\u0142a II<\/a>, Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Brama Ostrobramska wzniesiona w stylu gotyckim w XVI w. jest jedyn\u0105 zachowan\u0105 bram\u0105 w istniej\u0105cych niegdy\u015b murach obronnych Wilna. Na pocz\u0105tku Obraz Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia umieszczony zosta\u0142 na Ostrej Bramie od strony miasta, natomiast od strony zewn\u0119trznej widnia\u0142 obraz \u201eChrystusa Zbawiciela \u015awiata\u201d. Karmelici Bosi, kt\u00f3rzy przybyli do Wilna w XVII w., zbudowali kaplic\u0119 nad Ostr\u0105 Bram\u0105 i tam umie\u015bcili wielbiony przez lud obraz. Pocz\u0105tkowo do kaplicy mo\u017cna by\u0142o si\u0119 dosta\u0107 tylko od strony ogrodu klasztornego, a wierni modlili si\u0119 na zewn\u0105trz. Galeria dla pielgrzym\u00f3w zosta\u0142a zbudowana pod koniec XVIII w., a w po\u0142owie XIX w. wej\u015bcie do kaplicy zosta\u0142o otwarte dla wszystkich wiernych. Kaplica Ostrobramska jest jednym z najwi\u0119kszych spadk\u00f3w po Karmelitach wile\u0144skich.<\/p>\n

Kaplica Ostrobramska zosta\u0142a wpisana na list\u0119 europejskich sieci sanktuari\u00f3w maryjnych, \u0142\u0105cz\u0105cych 20 najwa\u017cniejszych sanktuari\u00f3w maryjnych Europy. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Teresy znajduj\u0105cy si\u0119 obok Kaplicy Ostrobramskiej jest jednym z najbardziej znanych sanktuari\u00f3w p\u00f3\u017anego baroku na Litwie, z kopu\u0142\u0105 schowan\u0105 w dachu. Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3rego budow\u0119 zako\u0144czono i konsekrowano w 1654 r., nale\u017ca\u0142 do Karmelit\u00f3w Bosych, kt\u00f3rych budynki klasztoru rozmieszczone by\u0142y przy \u015bcianie obronnej miasta Wilna, na terytorium trzech kwarta\u0142\u00f3w. Obecnie jest to \u2013 jedyny z trzech zachowanych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w karmelita\u0144skich, dzia\u0142aj\u0105cych w Wilnie. W latach 1760-1764 wile\u0144ski malarz Maciej S\u0142uszcza\u0144ski namalowa\u0142 cykl malowide\u0142 przedstawiaj\u0105cych sceny z \u017cycia i dzia\u0142alno\u015bci \u015bw. Teresy, freski obrazuj\u0105ce uduchowienie Zakonu Karmelit\u00f3w Bosych oraz iluzyjne o\u0142tarze. W o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym zamontowany jest obraz przedstawiaj\u0105cy ekstaz\u0119 \u015bw. Teresy, kiedy to anio\u0142 ma przeszy\u0107 jej serce strza\u0142\u0105 mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej.<\/p>\n

Ostrobramska Matka Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia.<\/strong> Obraz powsta\u0142 na pocz\u0105tku XVII w., wzorowany by\u0142 na rycinach holenderskiego malarza Martina de Vosa. Namalowany zosta\u0142 temper\u0105 na d\u0119bowej desce. To jeden z niewielu obraz\u00f3w Madonny bez Dzieci\u0105tka. Mo\u017cna w nim dostrzec Dziewic\u0119, s\u0142uchaj\u0105c\u0105 zwiastowania anielskiego, tak\u017ce Matk\u0119 Mi\u0142osierdzia, tul\u0105c\u0105 do serca grzesznik\u00f3w. Madonna Ostrobramska w kaplicy nad ulic\u0105, b\u0142ogos\u0142awi\u0105ca w jednakowy spos\u00f3b wszystkich przechodni\u00f3w, nawet w najci\u0119\u017cszych momentach historii nie sta\u0142a si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 jednego narodu czy ludzi wyznaj\u0105cych t\u0119 sam\u0105 wiar\u0119. \u015aw. Jan Pawe\u0142 II m\u00f3wi\u0142, \u017ce \u201eta Brama sta\u0142a si\u0119 miejscem spotkania z Matk\u0105 Chrystusa i Ko\u015bcio\u0142a, miejscem jedno\u015bci wszystkich wierz\u0105cych tego kraju.\u00a0Chrze\u015bcijanie z Litwy, Polski, Bia\u0142orusi, Ukrainy i innych kraj\u00f3w gromadz\u0105 si\u0119 tu, by w obliczu Dziewicy Maryi, jak bracia i siostry dzieli\u0107 si\u0119 t\u0105 sam\u0105 wiar\u0105, jedn\u0105 nadziej\u0105 i prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d.<\/p>\n

W 1927 r. wizerunek Madonny zosta\u0142 ukoronowany koronami papieskimi i otrzyma\u0142, dekretem papie\u017ca Piusa XI, tytu\u0142 Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia. Korony znikn\u0119\u0142y podczas II wojny \u015bwiatowej. Zachowa\u0142y si\u0119 korony z XVIII w. (na wz\u00f3r kt\u00f3rych powsta\u0142y papieskie korony) i okucia metalowe, kt\u00f3rymi od 1670 r. ludzie zacz\u0119li pokrywa\u0107 wizerunek. Taka tradycja zdobienia czczonych wizerunk\u00f3w \u015bwi\u0119tych jest bardzo stara na Litwie i w Polsce. Przypuszcza si\u0119, \u017ce narodzi\u0142a si\u0119 ona na wz\u00f3r tradycji prawos\u0142awnej. Bogactwo motyw\u00f3w ro\u015blinnych w ornamentyce oku\u0107 ustosunkowuje si\u0119 do zamkni\u0119tego ogrodu wspomnianego w Pie\u015bni nad Pie\u015bniami \u2013 Maryi Panny bez grzechu pocz\u0119tej. S\u0142o\u0144ce, gwiazdy i p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyc s\u0105 atrybutami Niepokalanie Pocz\u0119tej, oznaczaj\u0105cymi bezmiar \u0142ask bo\u017cych.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Au\u0161ros vart\u0173 14, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Kaplica czynna<\/strong>
\nI\u2013VII: 8.00\u201319.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta<\/strong>
\nw kaplicy (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 9.00
\nVII:\u00a0 9.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
W kaplicy (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 10.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta<\/strong>
\nW Ko\u015bciele (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 18.00
\nVII: 11.00, 18.00
\nW pierwszy pi\u0105tek miesi\u0105ca i sobot\u0119 o godz. 9.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
W Ko\u015bciele (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 17.00
\nVII: 9.00, 13.00, 17.00
\nW pierwszy pi\u0105tek miesi\u0105ca i sobot\u0119 o godz. 10.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Odpust<\/strong>
\nOdpust Opieki Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Matki Mi\u0142osierdzia<\/a>\u00a0obchodzony jest przez osiem dni w tym\u00a0tygodniu listopada, w kt\u00f3rym przypada 16 dzie\u0144 tego miesi\u0105ca.<\/p>\n

Ma\u0142y odpust Matki Mi\u0142osierdzia \u2013 dnia 16. ka\u017cdego miesi\u0105ca.\u00a0\u00a0Msza \u015bwi\u0119ta w j. litewskim \u2013 12.00,\u00a0j. polskim \u2013 10.00. <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.ausrosvartai.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”2″ id=”1486358113317-1-5″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6612,564,563,254,562″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Bazylika archikatedralna \u015bw. Stanis\u0142awa Biskupa i \u015bw. W\u0142adys\u0142awa w Wilnie<\/h4>\n

Obraz Matki Boskiej \u015awi\u0119tomichalskiej (Madonna Sapie\u017cy\u0144ska)<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do\u00a0<\/strong>Szlaku Jana Paw\u0142a II,<\/a> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia,<\/a> Wile\u0144skiego Szlaku \u015awi\u0119tych.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Historyczn\u0105 podr\u00f3\u017c na Litwie \u015bw. Jan Pawe\u0142 II rozpocz\u0105\u0142 modlitw\u0105 w Bazylice Archikatedralnej w Wilnie przypominaj\u0105c, \u017ce w tej oto \u015bwi\u0105tyni bije serce narodu litewskiego. Katedra Wile\u0144ska jest jednym z najstarszych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w na Litwie. Po raz pierwszy wzmianka o niej pojawia si\u0119 w \u017ar\u00f3d\u0142ach historycznych w 1387 r., roku chrztu Litwy. Katedrze nadano tytu\u0142 \u015bw. W\u0142adys\u0142awa (kr\u00f3la i patrona W\u0119gier), zgodnie z przyj\u0119tym na chrzcie imieniem Jagie\u0142\u0142y, \u00f3wczesnego w\u0142adcy Litwy i Polski. Znajduj\u0105cy si\u0119 w pobli\u017cu o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego obraz, namalowany przez znanego malarza litewskiego Franciszka Smuglewicza, przedstawia \u015bmier\u0107 \u015bw. Stanis\u0142awa biskupa krakowskiego, innego patrona Katedry Wile\u0144skiej. Podobno krytykowa\u0142 on niestosowne okrucie\u0144stwo i niemoralne zachowanie kr\u00f3la Polski Boles\u0142awa II i w rezultacie go ekskomunikowa\u0142. Kr\u00f3l zabi\u0142 biskupa podczas Mszy \u015bwi\u0119tej.<\/p>\n

Przez ponad 600 lat niejednokrotnie przebudowywana Katedra naby\u0142a obecnego wizerunku w neoklasycystycznym stylu na pocz\u0105tku XIX w. (architekt Laurynas Gucevi\u010dius). W okresie komunizmu (1949-1988) Katedra zosta\u0142a zamkni\u0119ta, przez d\u0142ugi czas dzia\u0142a\u0142a w niej Wile\u0144ska Galeria Obraz\u00f3w. Dopiero w 1988 r. przywr\u00f3cono j\u0105 wiernym i ponownie konsekrowano, zwr\u00f3cono jej tak\u017ce relikwie \u015bw. Kazimierza \u2013 patrona Litwy i m\u0142odzie\u017cy, czczone w ozdobnej kaplicy \u015bw. Kazimierza, kt\u00f3ra jest jednym z najcenniejszych zabytk\u00f3w barokowych na Litwie. Katedra zosta\u0142a zbudowana w pierwszej po\u0142owie XVII w., bogato zdobiona marmurem, profilami sztukatorskimi, freskami. W prawej nawie znajduj\u0105cej si\u0119 w kaplicy Gaszto\u0142t\u00f3w czczony jest obraz \u015bw. Micha\u0142a, Matki Bo\u017cej lub Madonny Sapie\u017cy\u0144skiej, ukoronowany koronami papieskimi w 1750 r., z uwagi na liczne \u0142aski zsy\u0142ane wiernym. W Katedrze urz\u0105dzono 11 kaplic, z kt\u00f3rych sze\u015b\u0107 na chwil\u0119 obecn\u0105 przystosowanych jest do modlitwy. Pielgrzymi mog\u0105 modli\u0107 si\u0119 nie tylko we wspomnianych kaplicach \u015bw. Kazimierza i Gaszto\u0142t\u00f3w znajduj\u0105cych si\u0119 w prawej nawie, ale r\u00f3wnie\u017c w kaplicach Adoracji Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i Zes\u0142a\u0144c\u00f3w, a w lewej nawie \u2013 w kaplicach \u015bw. W\u0142adys\u0142awa i Wo\u0142\u0142owicz\u00f3w.<\/p>\n

W podziemiach Katedry byli chowani dostojnicy, w\u0142adcy, biskupi i cz\u0142onkowie kapitu\u0142y, kt\u00f3rzy zas\u0142u\u017cyli si\u0119 dla Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego. W Mauzoleum Kr\u00f3lewskim zosta\u0142 pochowany kr\u00f3l Polski i Wielki Ksi\u0105\u017c\u0119 Litewski Aleksander Jagiello\u0144czyk, kr\u00f3lowa Barbara Radziwi\u0142\u0142\u00f3wna i El\u017cbieta Habsbur\u017canka, serce w\u0142adcy W\u0142adys\u0142awa IV Wazy. W 1985 r. odnaleziono skarbiec Katedry. S\u0105 to litewskie arcydzie\u0142a sztuki z\u0142otniczej, kt\u00f3re w 1939 r. jesieni\u0105, po rozpocz\u0119ciu wojny, ukryto w po\u015bpiechu w niszy mi\u0119dzy kaplic\u0105 Gaszto\u0142t\u00f3w a obecn\u0105 kaplic\u0105 Zes\u0142a\u0144c\u00f3w. Obecnie skarbiec Katedry eksponowany jest w Muzeum Dziedzictwa Ko\u015bcielnego<\/u><\/a>.<\/p>\n

\u00a0Obraz Matki Boskiej \u015awi\u0119tomichalskiej (Madonna Sapie\u017cy\u0144ska). W oparciu o historyczne dokumenty, obraz zacz\u0105\u0142 s\u0142yn\u0105\u0107 z cud\u00f3w i \u0142ask w XVI w. W\u00f3wczas nale\u017ca\u0142 do Franciszkan\u00f3w i wisia\u0142 w Ko\u015bciele Bernardyn\u00f3w. Na pocz\u0105tku XVII w., na pro\u015bb\u0119 i z inicjatywy mo\u017cnow\u0142adcy Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego Lwa Sapiehy, obraz przeniesiono do nowo powsta\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego Micha\u0142a Archanio\u0142a \u2013 Mauzoleum Sapieh\u00f3w. Tu wizerunek jeszcze bardziej zas\u0142yn\u0105\u0142 \u0142askami, a cuda zosta\u0142y opisane i wydane w oddzielnej ksi\u0105\u017cce pod koniec XVII w. Dnia 8 wrze\u015bnia 1750 r. obraz zosta\u0142 ukoronowany koronami przys\u0142anymi przez papie\u017ca Benedykta IX.<\/p>\n

Obraz Matki Boskiej Sapie\u017cy\u0144skiej, chocia\u017c bardzo uszkodzony, ocala\u0142 z po\u017caru, kt\u00f3ry mia\u0142 miejsce w Wilnie w XVII w. oraz podczas wojen z Moskw\u0105. Pod koniec XX w. w czasie rekonstrukcji obrazu okaza\u0142o si\u0119, \u017ce z mocno uszkodzonego obrazu zabrano tylko g\u0142\u00f3wn\u0105 desk\u0119 z twarz\u0105 Matki Boskiej. Desk\u0119 wstawiono do nowej drewnianej podstawy i domalowano zgodnie z now\u0105 kompozycj\u0105, odzwierciedlaj\u0105c prawdopodobnie star\u0105. Poniewa\u017c obraz nale\u017ca\u0142 do klasztoru Bernardyn\u00f3w, po obu stronach Matki Boskiej widniej\u0105 patroni tego zakonu \u2013 \u015bw. Franciszek z Asy\u017cu po prawej i \u015bw. Bernardyn ze Sieny z lewej.<\/p>\n

W 1948 r. po zamkni\u0119ciu Ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego Micha\u0142a Archanio\u0142a, obraz zosta\u0142 przekazany do Ko\u015bcio\u0142a Ducha \u015awi\u0119tego, a p\u00f3\u017aniej przechowywany by\u0142 w magazynie Wile\u0144skiego Muzeum Sztuki. W tym okresie znikn\u0119\u0142y wyroby jubilerskie zdobi\u0105ce obraz, korony. W okresie komunizmu nazywano go obrazem Madonny Sapie\u017cy\u0144skiej bez u\u017cycia s\u0142\u00f3w \u201e\u015bwi\u0119ty\u201d i \u201eB\u00f3g\u201d.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Katedros a. 2, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Katedra czynna<\/strong>
\nI\u2013VII: 7.00-19.00
\nWycieczki nie s\u0105 oprowadzane podczas nabo\u017ce\u0144stw. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 8.00, 17.30
\nVII: 8.00, 9.00, 10.00, 11.15, 12.30, 17.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. \u0142aci\u0144ski)<\/strong>
\nVII: 18.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Informacja o zwiedzaniu podziemi Katedry:<\/strong>
\nMuzeum Dziedzictwa Ko\u015bcielnego<\/a>
\n+370\u00a0600 12080
\nkatedrospozemiai@bpmuziejus.lt
\nwww.bpmuziejus.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Odpust<\/b>
\n\u015awi\u0119to \u015bw. Kazimierza<\/a>\u00a0\u2013 dnia 4 marca <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.katedra.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”3″ id=”1486358141074-3-9″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”flexslider_style” images=”586,587,588,585″ onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Wszystkich \u015awi\u0119tych<\/h4>\n

Matka Boska, Wybawicielka Dusz Czy\u015b\u0107cowych
\nMaryja z Dzieci\u0105tkiem<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Wszystkich \u015awi\u0119tych w Wilnie zosta\u0142 zbudowany w 1632 r., z inicjatywy sekretarza Kr\u00f3la Litwy i Polski Zygmunta III Wazy Wojciecha Adalberta Chludzi\u0144skiego, na \u00f3wczesnym obrze\u017cu miasta \u2013 od strony po\u0142udniowo-wschodniego muru obronnego i nieistniej\u0105cej ju\u017c Bramy Rudnickiej. W 1628 r., po z\u0142\u0105czeniu wcze\u015bniejszych budynk\u00f3w, zako\u0144czono budow\u0119 klasztoru. By\u0142 on jednym z g\u0142\u00f3wnych centr\u00f3w Karmelit\u00f3w Trzewiczkowych w Wielkim Ksi\u0119stwie Litewskim. W 1810 r. obok Ko\u015bcio\u0142a Wszystkich \u015awi\u0119tych powsta\u0142a jedna z najwi\u0119kszych parafii w Wilnie (w 1830 r. liczy\u0142a 12\u00a0250 parafian).<\/p>\n

W 1743 r. po lewej stronie fasady dobudowano dzwonnic\u0119 w stylu p\u00f3\u017anego baroku, kt\u00f3ra odzwierciedla tradycje wile\u0144skiej szko\u0142y barokowej i jest jednym z najbardziej wyrazistych obiekt\u00f3w Starego Miasta. Pod koniec XVIII w. przebudowano Ko\u015bci\u00f3\u0142. Jest to tr\u00f3jnawowa \u015bwi\u0105tynia typu bazylikowego, z g\u0142\u0119bokim prezbiterium i dwiema bocznymi kaplicami kopu\u0142owymi. W Ko\u015bciele znajduje si\u0119 18 o\u0142tarzy, zdobionych obrazami, rze\u017abami w soczystych barwach i elementami zdobniczymi w z\u0142otym kolorze.<\/p>\n

Po powstaniach z 1831 i 1863 r. w klasztorze osiedlili si\u0119 zakonnicy z klasztor\u00f3w klauzurowych, zacz\u0119\u0142o te\u017c dzia\u0142a\u0107 wi\u0119zienie dla ksi\u0119\u017cy. W 1886 r. klasztor zamkni\u0119to i co ciekawe najp\u00f3\u017aniej z pozosta\u0142ych rzymskokatolickich klasztor\u00f3w w Wilnie. W 1887 r. przej\u0119\u0142o go towarzystwo przytu\u0142ku dla dzieci, urz\u0105dzono w nim mieszkania, sklepy. W okresie komunizmu w budynkach klasztoru znajdowa\u0142y si\u0119 mieszkania, na pierwszym pi\u0119trze dzia\u0142a\u0142y sklepy z artyku\u0142ami spo\u017cywczymi, urz\u0105dzono wydzia\u0142 sztuki ludowej Muzeum Sztuki LSRR. W Ko\u015bciele dzia\u0142a\u0142 magazyn, a w latach\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a01975-1990 ekspozycja Wile\u0144skiego Muzeum Sztuki.<\/p>\n

W o\u0142tarzach Ko\u015bcio\u0142a, do czasu jego zamkni\u0119cia, wisia\u0142o 11 obraz\u00f3w z oprawami, kt\u00f3re \u015bwiadczy\u0142y o doznanych przez wiernych \u0142askach za ich po\u015brednictwem. W 1991 r. po zwr\u00f3ceniu Ko\u015bcio\u0142a wiernym, \u015bwi\u0105tynia zosta\u0142a odnowiona, powr\u00f3ci\u0142y te\u017c do niej niekt\u00f3re jej obrazy. W lewym bocznym o\u0142tarzu Ko\u015bcio\u0142a czczony jest nale\u017c\u0105cy do Karmelit\u00f3w obraz Matki Boskiej z Dzieci\u0105tkiem zdobiony oprawami, a z drugiej strony, w prawym o\u0142tarzu, widnieje r\u00f3wnie cenny obraz ikonografii karmelita\u0144skiej z\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 XVII w.\u00a0– wizerunek Matki Boskiej, Wybawicielki Dusz Czy\u015b\u0107cowych.<\/p>\n

Matka Boska, Wybawicielka Dusz Czy\u015b\u0107cowych i pobo\u017cno\u015b\u0107 maryjna Karmelit\u00f3w. Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna by\u0142a dla Karmelit\u00f3w przyk\u0142adem idealnego \u017cycia modlitewnego, kt\u00f3re prowadzi do Boga. Na Litwie Karmelici krzewili praktyk\u0119 modlitewn\u0105 za zmar\u0142ych, zwi\u0105zan\u0105 z kultem Matki Boskiej. W \u00f3wczesnej wyobra\u017ani religijnej wa\u017cne miejsce zajmowa\u0142 Czy\u015bciec, w kt\u00f3rym dusze zmar\u0142ych zanim osi\u0105gn\u0105 \u017cycie wieczne musz\u0105 odpokutowa\u0107 za swoje grzechy. Matka Boska uwa\u017cana jest za najwa\u017cniejsz\u0105 przewodniczk\u0119 i po\u015bredniczk\u0119 mi\u0119dzy duszami czy\u015b\u0107cowymi a Bogiem.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. R\u016bdnink\u0173 20\/1, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI: 15.00\u201319.30
\nII\u2013V: 11.00-19.30
\nVI: 8.00-18.00
\nVII: 8.00-17.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013V: 18.30
\nVI: 10.00
\nVII: 9.00, 12.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013V: 17.30
\nVI: 9.00
\nVII: 10.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 6 700 1405 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.vvsventujuparapija.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”4″ id=”1486358126796-2-4″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”592,594,6635″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Miko\u0142aja<\/h4>\n

Matka Boska Bolesna<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do <\/strong>Szlaku Franciszka\u0144skiego w Wilnie.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Jest to jeden z najstarszych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w w Wilnie, o kt\u00f3rym po raz pierwszy wspomniano w historycznych \u017ar\u00f3d\u0142ach w 1320 r., kiedy to Ksi\u0105\u017c\u0119 Wielki Litewski Giedymin zaprosi\u0142 rzemie\u015blnik\u00f3w i kupc\u00f3w z chrze\u015bcija\u0144skiej Europy do Wilna. W 1323 r. w li\u015bcie do Franciszkan\u00f3w pisa\u0142, \u017ce w Wilnie zbudowano dla nich Ko\u015bci\u00f3\u0142. To, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 wi\u0105za\u0142 si\u0119 z przybyciem kupc\u00f3w do miasta, \u015bwiadczy tradycyjnie przyznawany w Europie Centralnej tytu\u0142 \u015bw. biskupa Miko\u0142aja z Miry \u2013 patrona podr\u00f3\u017cnik\u00f3w, kupc\u00f3w, rzemie\u015blnik\u00f3w, wi\u0119\u017ani\u00f3w, dzieci.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 ufundowany w latach 1382-1387, ze \u015brodk\u00f3w wile\u0144skiego namiestnika Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego J. Jaunisa (Janulisa). O okresie budowy \u015bwi\u0105tyni \u015bwiadcz\u0105 archaiczne formy architektury wczesnego gotyku. Ko\u015bci\u00f3\u0142 rekonstruowano i odnawiano kilkakrotnie, dlatego we wn\u0119trzu (na sklepieniu, w o\u0142tarzach) znajduj\u0105 si\u0119 wyra\u017anie formy p\u00f3\u017anego gotyku z pocz\u0105tku XVI w. i po\u0142owy XVIII w.<\/p>\n

Wdzi\u0119czne filary, na kt\u00f3rych wspieraj\u0105 si\u0119 gwia\u017adziste sklepienia dziel\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 na trzy nawy. W o\u0142tarzu wielkim \u2013 Ukrzy\u017cowany Chrystus. W lewym o\u0142tarzu czczony jest obraz \u015bw. Miko\u0142aja. W prawym o\u0142tarzu \u2013 obraz Matki Boskiej Bolesnej<\/strong> wyrze\u017abiony z drewna, malowany i zas\u0142oni\u0119ty z\u0142oconymi p\u0142ytami.<\/p>\n

W latach 1901-1939 Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Miko\u0142aja by\u0142 jedynym Ko\u015bcio\u0142em w Wilnie, w kt\u00f3rym odbywa\u0142y si\u0119 nabo\u017ce\u0144stwa w j\u0119zyku litewskim, dlatego otrzyma\u0142 miano zarzewia kultury litewskiej. W 1930 r. dzi\u0119ki staraniom Litwin\u00f3w z Wilna, w Ko\u015bciele postawiono pomnik na pami\u0105tk\u0119 500. rocznicy \u015bmierci Witolda Wielkiego.\u00a0 W latach powojennych, po zamkni\u0119ciu Wile\u0144skiej Bazyliki Archikatedralnej, Ko\u015bci\u00f3\u0142 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prokatedry, a w 1959 r. obok Ko\u015bcio\u0142a wzniesiono rze\u017ab\u0119 \u015bw. Krzysztofa patrona Wilna, wykonan\u0105 przez rze\u017abiarza Antoniego Kmielauskasa. By\u0142 to akt ruchu oporu, gdy\u017c re\u017cim komunistyczny zabroni\u0142 u\u017cywania herbu miasta, na kt\u00f3rym widnieje ten\u017ce \u015bwi\u0119ty.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Mikalojaus 4<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013V: 15.30\u201318.30
\nVII: 7.15\u201315.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013V: 18.00
\nVI: 9.00
\nVII: 8.00, 10.00, 14.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 5 262 3069 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.mikalojus.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”5″ id=”1486358156696-4-9″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”596,595,597,598,599″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny i Klasztor Braci Mniejszych Konwentualnych (Franciszkan\u00f3w)<\/h4>\n

Bia\u0142a Madonna (Figura Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny)<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do\u00a0<\/strong>Szlaku Franciszka\u0144skiego w Wilnie.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Badania archeologiczne ustali\u0142y, \u017ce miejsce na ulicy Trockiej, gdzie znajduje si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Franciszkan\u00f3w Konwentualnych, jest jednym z najwcze\u015bniejszych katolickich miejsc w Wilnie. \u015awiadcz\u0105 o tym znaleziska potwierdzaj\u0105ce, \u017ce jeszcze przed wzniesieniem pierwszego murowanego Ko\u015bcio\u0142a pod koniec XIII w., odbywa\u0142 si\u0119 tu chrze\u015bcija\u0144ski poch\u00f3wek zmar\u0142ych. Jak i wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u015bwi\u0105ty\u0144 wzniesionych przez ksi\u0119cia Witolda i kr\u00f3la Jagie\u0142\u0142\u0119, tak\u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Franciszkan\u00f3w zosta\u0142 konsekrowany i nadano mu tytu\u0142 Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Jego nazw\u0119 pisz\u0119 si\u0119 cz\u0119sto z dopiskiem \u201ein Arena\u201d, tj. Na Piasku, od kt\u00f3rego pochodzi nazwa tego miejsca.<\/p>\n

W 1390 r. Krzy\u017cacy zaatakowali wile\u0144skie zamki, pal\u0105c jednocze\u015bnie franciszka\u0144skie budowle. W \u00a01421 r. zbudowano nowy Ko\u015bci\u00f3\u0142 i mniej wi\u0119cej w tym samym roku \u2013 klasztor. W Ko\u015bciele zachowa\u0142o si\u0119 nieco wi\u0119cej cennych fragment\u00f3w architektonicznych pochodz\u0105cych sprzed XVIII w. ni\u017c w budynkach klasztoru. W XIX w. po powstaniach klasztor i Ko\u015bci\u00f3\u0142 zamkni\u0119to i odebrano bogat\u0105 bibliotek\u0119. W okresie komunizmu w Ko\u015bciele za\u0142o\u017cono archiwum. W 1998 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zwr\u00f3cono Franciszkanom Konwentualnym.<\/p>\n

Przy wej\u015bciu na teren Ko\u015bcio\u0142a i klasztoru przy p\u0142ocie znajduje si\u0119 barokowa kaplica rodziny Suzin\u00f3w, zbudowana w celu upami\u0119tnienia mieszka\u0144c\u00f3w Wilna wymordowanych przez Kozak\u00f3w.<\/p>\n

Bia\u0142a Madonna<\/strong> lub figura Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, s\u0142yn\u0119\u0142a w mie\u015bcie z \u0142ask ju\u017c od XVIII w. W\u00f3wczas sta\u0142a ona w sali klasztornej, gdzie przyjmowano go\u015bci. Maryja przedstawiona jest jako kobieta brzemienna, podobnie jak Maryja z objawienia danego Janowi. Zapewne to zadecydowa\u0142o o tym, \u017ce Bia\u0142a Madonna czczona jest jako patronka rodzin, rozbitych rodzin, ma\u0142\u017conk\u00f3w nie mog\u0105cych doczeka\u0107 si\u0119 potomstwa, or\u0119downiczka oraz patronka dzieci nienarodzonych. W 1864 r. po zamkni\u0119ciu klasztoru przez cara, zamurowano figur\u0119 Maryi w niszy chc\u0105c j\u0105 w ten spos\u00f3b ukry\u0107. W 1935 r. Franciszkanie przenie\u015bli figur\u0119 do kaplicy \u015bw. Wawrzy\u0144ca. W okresie komunizmu ponownie zamurowano figur\u0119 w niszy kaplicy i nikt nie podejrzewa\u0142, \u017ce zosta\u0142a ukryta w \u015bcianie magazynu pa\u0144stwowego archiwum. Po zwr\u00f3ceniu Ko\u015bcio\u0142a Franciszkanom, ods\u0142oni\u0119to figur\u0119.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Pranci\u0161kon\u0173 1, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013V: 17.30
\nVII: 10.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013V: 19.00
\nVII: 11.30, 13.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 555 24569 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.pranciskonai.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”6″ id=”1486358174090-5-5″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”538,6627,539,6626″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Filipa i Jakuba i Klasztor Dominikan\u00f3w<\/h4>\n

Matka Boska \u0141ukiska<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do\u00a0<\/strong>Szlaku Dominika\u0144skiego<\/a> i Drogi \u015bw. Jakuba<\/a>.[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Drewniany Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Filipa i Jakuba oraz Klasztor Dominikan\u00f3w zbudowano na przedmie\u015bciu \u0141ukiszek w 1642 r. Obowi\u0105zkiem zakonnik\u00f3w by\u0142o za darmo chowa\u0107 ubogich i nie\u015b\u0107 im ko\u015bcieln\u0105 pomoc. Znajdowa\u0142y si\u0119 tu w\u00f3wczas cmentarze miejskie, na kt\u00f3rych chowano n\u0119dznik\u00f3w. Drewniany Ko\u015bci\u00f3\u0142 sp\u0142on\u0105\u0142 podczas walk z wojskami moskiewskimi , a w XVIII w. odbudowano murowan\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119, kt\u00f3ra nie zmieni\u0142a si\u0119 a\u017c po dzi\u015b dzie\u0144. W okresie komunizmu w Ko\u015bciele urz\u0105dzono sk\u0142ad owoc\u00f3w i warzyw, p\u00f3\u017aniej \u2013 pomieszczenie gospodarcze Teatru Opery i Baletu.<\/p>\n

Wizerunek Matki Boskiej \u0141ukiskiej<\/strong> s\u0142yn\u0105\u0142 z cud\u00f3w w Ko\u015bciele Dominikan\u00f3w od ko\u0144ca XVII w. Ikon\u0119 t\u0105 z \u201ewalk moskiewskich\u201d przywi\u00f3z\u0142 genera\u0142 artylerii Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego, starosta \u0141o\u017adziei Maciej Korwin Gosiewski. Jego syn odda\u0142 wizerunek Dominikanom z Sejn, a ci ofiarowali Klasztorowi Dominikan\u00f3w \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Filipa i Jakuba w Wilnie. Nied\u0142ugo po tym dokonywa\u0142y si\u0119 tu cuda za po\u015brednictwem wizerunku Matki Boskiej \u0141ukiskiej, opisane w ksi\u0105\u017cce pt. \u201eMistyczna fontanna\u201d w 1737 r.<\/p>\n

W okresie komunizmu uwa\u017cano, \u017ce cudowna ikona zagin\u0119\u0142a, okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce jest przechowywana w Ko\u015bciele \u015bw. Rafa\u0142a, znajduj\u0105cym si\u0119 po drugiej stronie rzeki. Po odzyskaniu przez Litw\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci, ikon\u0119 zwr\u00f3cono Ko\u015bcio\u0142owi \u015bw. Filipa i Jakuba, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 przywr\u00f3cono Dominikanom. Za\u0142o\u017cono tu generalne centrum wikariatu Dominikan\u00f3w z Bia\u0142orusi, Estonii, \u0141otwy i Litwy. W 2015 r. po raz pierwszy zabrzmia\u0142 odrestaurowany karylion ko\u015bcielny \u2013 unikalny instrument sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z 61 dzwon\u00f3w. Jest on najwi\u0119kszy w krajach ba\u0142tyckich.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Vasario 16, 10, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013VI: 10.00\u201319.00
\nVII: 8.00\u201319.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 12.00, 18.00
\nVII: 9.00, 11.00, 18.00<\/p>\n
<\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nVII: 16.00<\/div>\n
<\/div>\n <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Brzmienie karylion\u00f3w mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 codziennie. Mini koncerty (15 min) rozpoczynaj\u0105 si\u0119\u00a0o 13:00 i 19:15.<\/span>
\nWi\u0119cej informacji:\u00a0Vilniauskarilionas.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 5 212 46 11 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
rastine.dominikonai@gmail.com <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.dominikonai.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”7″ id=”1486358191873-6-6″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”601,604,602,603″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Krzy\u017ca<\/h4>\n

Obraz Matki Boskiej Uzdrowienia Chorych<\/strong> lub Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u015anie\u017cnej<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

\u0179r\u00f3d\u0142a pi\u015bmiennicze podaj\u0105, \u017ce kanclerz wielki litewski Olbracht Gaszto\u0142d zaprosi\u0142 do Wilna 14 Franciszkan\u00f3w, kt\u00f3rym po wyje\u017adzie kanclerza \u015bci\u0119to g\u0142owy lub ukrzy\u017cowano. Na grobie m\u0119czennik\u00f3w O. Gaszto\u0142d postawi\u0142 Krzy\u017c, kt\u00f3rego nie naruszy\u0142 nawet wielki po\u017car, a za wstawiennictwem m\u0119czennik\u00f3w uzyskiwano wiele \u0142ask. W 1543 r. w miejsce Krzy\u017ca postawiono kaplic\u0119 \u015aw. Krzy\u017ca. W 1635 r. biskup Abraham Woyna zaprosi\u0142 do Wilna zakonnik\u00f3w Bonifratr\u00f3w \u00a0(\u0142ac. boni fratres \u2013 dobrzy bracia) i powierzy\u0142 im opiek\u0119 nad starszymi chorymi ksi\u0119\u017cmi i ubogimi \u015bwieckimi. Bracia troszczyli si\u0119 tak\u017ce osobami z zaburzeniami psychicznymi, co w\u00f3wczas by\u0142o niespotykane. Bonifratrzy w Wilnie zbudowali klasztor i Ko\u015bci\u00f3\u0142 obok kaplicy \u015bw. Krzy\u017ca.<\/p>\n

Obecne zdobnictwo Ko\u015bcio\u0142a pojawi\u0142o si\u0119 w XVIII w. po po\u017carze, kt\u00f3ry nawiedzi\u0142 Wilno. Cz\u0119\u015b\u0107 zewn\u0119trzna Ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Krzy\u017ca jest dosy\u0107 skromna, wytworne s\u0105 jedynie a\u017curowe krzy\u017ce, umieszczone na zwie\u0144czeniu kwadratowych wie\u017cyczek. Wn\u0119trze Ko\u015bcio\u0142a jest bogatsze, jednak nie jest charakterystyczne dla Ko\u015bcio\u0142\u00f3w w stylu p\u00f3\u017anego baroku w Wilnie. Warto wspomnie\u0107 o \u017ar\u00f3de\u0142ku w piwnicy \u015bwi\u0105tyni, kt\u00f3re wytrysn\u0119\u0142o tu na pami\u0105tk\u0119 m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci pierwszych Franciszkan\u00f3w w Wilnie. Ludzie wierz\u0105, \u017ce woda ze \u017ar\u00f3de\u0142ka leczy choroby oczu.<\/p>\n

W 1843 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Krzy\u017ca zamkni\u0119to i wygnano Bonifratr\u00f3w z Wilna. W okresie mi\u0119dzywojennym bracia ponownie wr\u00f3cili i za\u0142o\u017cyli przytu\u0142ek dla starc\u00f3w oraz jadalni\u0119 dla ubogich. Po II wojnie \u015bwiatowej Ko\u015bci\u00f3\u0142 zn\u00f3w zamkni\u0119to. Kompletowano w nim ksi\u0105\u017cki w celu uzupe\u0142nienia biblioteki. W pomieszczeniach klasztoru mieszkali ludzie, pozosta\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 budynku nale\u017ca\u0142a do Wile\u0144skiego Muzeum Krajoznawstwa. W 1976 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 dok\u0142adnie odrestaurowano i przystosowano na sal\u0119 koncertow\u0105 muzyki organowej. Od 1995 r. budynki przekazano Zgromadzeniu Si\u00f3str S\u0142u\u017cebnic Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, klasztor zrekonstruowano. Przy Ko\u015bciele dzia\u0142a centrum pomocy spo\u0142ecznej \u201eDom \u015bw. Krzy\u017ca\u201d, w kt\u00f3rym niesiona jest pomoc ludziom w ci\u0119\u017ckiej sytuacji \u017cyciowej.<\/p>\n

Obraz Matki Boskiej Uzdrowienia Chorych <\/strong>lub Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u015anie\u017cnej<\/strong> przypomina o czasach braci Bonifratr\u00f3w. Dok\u0142adna historia pojawienia si\u0119 obrazu nie jest znana, jednak pisano o nim ju\u017c w po\u0142owie XVIII w. w dokumentach z inwentaryzacji Ko\u015bcio\u0142a. O \u0142askach otrzymywanych za po\u015brednictwem obrazu, \u015bwiadcz\u0105 okucia oraz wota \u2013 dar sk\u0142adany w podzi\u0119ce. O wstawiennictwo i pomoc Matki Boskiej Uzdrowienia Chorych w szczeg\u00f3lno\u015bci prosz\u0105 chorzy i osoby z dysfunkcj\u0105 wzroku. Fasad\u0119 Ko\u015bcio\u0142a zdobi kopia tego obrazu.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. S. Daukanto a. 1, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142\u00a0otwarty godziny przed ka\u017cd\u0105 Msz\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 w dni powszednie i niedziele. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013V: 18.00
\nVI: 11.00
\nVII: 11.00, 19.00 (dla student\u00f3w) <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 672 46648 <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”8″ id=”1493297448909-12-4″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6182,486,610,1612,6600″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela i \u015bw. Jana Aposto\u0142a i Ewangelisty<\/h4>\n

Maryja Loreta\u0144ska i Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna Pocieszycielka Strapionych<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a>, Szlaku Maryjnego<\/a>, Jezuit\u00f3w w Wilnie.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Budowa Ko\u015bcio\u0142a jest kojarzona ze chrztem Litwy \u2013 kr\u00f3l Polski i Wielki Ksi\u0105\u017c\u0119 Litewski Jagie\u0142\u0142o rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a przy rynku w 1386 r. W 1571 r. kr\u00f3l Zygmunt August przekaza\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny Jezuitom. Obok Ko\u015bcio\u0142a za\u0142o\u017cyli oni Kolegium Jezuit\u00f3w w Wilnie (obecnie Uniwersytet Wile\u0144ski). Okoliczno\u015bci historyczne zadecydowa\u0142y o tym, \u017ce przeznaczenie Ko\u015bcio\u0142a zmienia\u0142o si\u0119 wielokrotnie, zawsze jednak otacza\u0142a go spo\u0142eczno\u015b\u0107 akademicka, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 najwa\u017cniejszego i najstarszego kompleksu Uniwersytetu Wile\u0144skiego w \u015arodkowej i Wschodniej Europie.<\/p>\n

W 1737 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 gotycki zosta\u0142 przebudowany, nabra\u0142 form p\u00f3\u017anego baroku i pozyska\u0142 jedn\u0105 z naj\u0142adniejszych w Europie fasad ko\u015bcielnych (architekt Krzysztof Ga\u0142ubicki). W 1826 r. zaprezentowano jego po\u0142udniow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, natomiast w 1902 r. powsta\u0142y witra\u017ce. W 1948 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zamkni\u0119ty i przekszta\u0142cony na magazyn, p\u00f3\u017aniej za\u0142o\u017cono tu Muzeum Nauki. Jezuici troszczyli si\u0119 o Ko\u015bci\u00f3\u0142 w latach 1570-1800, s\u0142u\u017c\u0105 w nim r\u00f3wnie\u017c teraz od czas\u00f3w ponownej konsekracji, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce 11 pa\u017adziernika 1991 r.<\/p>\n

Za filary Ko\u015bcio\u0142a uznawanych jest dwana\u015bcie pos\u0105g\u00f3w \u015bw. Jan\u00f3w i innych \u015bwi\u0119tych, reprezentuj\u0105cych Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny \u2013 jest to panteon \u015bwi\u0119tych i m\u0119czennik\u00f3w Jan\u00f3w, kt\u00f3ry przes\u0105dzi\u0142 o tytule Ko\u015bcio\u0142a. Niegdy\u015b miejsca dawnych o\u0142tarzy oznaczone by\u0142y pomnikami znamienitych osobisto\u015bci. W g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 ozdobne tabernakulum, Ukrzy\u017cowany, rze\u017aby wszystkich \u015bwi\u0119tych i chrztu Jezusa, tak\u017ce obrazy patron\u00f3w \u015bwi\u0105tyni, wizerunki \u015bwi\u0119tych Jezuit\u00f3w.<\/p>\n

Powsta\u0142a w 2016 r. w prawej nawie przy o\u0142tarzu kaplica nazwana imieniem, pracuj\u0105cego tu przed\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105, ksi\u0119dza Alfonsa Lipniuna, przeznaczona jest na duszpasterstwo wsp\u00f3lnoty Uniwersytetu Wile\u0144skiego, jednocze\u015bnie stanowi pewnego rodzaju nowoczesn\u0105 styczno\u015b\u0107 z komfortow\u0105 przestrzeni\u0105 barokowego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Przez \u0142uk o\u0142tarza wida\u0107 tradycyjn\u0105 figurk\u0119 Maryi Panny Loreta\u0144skiej, sprowadzonej z W\u0142och w 1647 r. Wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142a s\u0142yn\u0105\u0107 cudami i sta\u0142a si\u0119 znana w Europie. Studenci modlili si\u0119 do niej podczas egzamin\u00f3w. Po II wojnie \u015bwiatowej figurka zosta\u0142a przekazana do Muzeum Sztuki w Wilnie, p\u00f3\u017aniej odrestaurowana i przekazana do Muzeum Dziedzictwa Ko\u015bcielnego. W Ko\u015bciele \u015bw. Jan\u00f3w czczona jest kopia figurki stworzona przez restaurator\u00f3w. Mi\u0119dzy sze\u015bcioma kaplicami Ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 kaplica NMP Pocieszycielki Strapionych (w lewej nawie pierwsza od g\u0142\u00f3wnego wej\u015bcia). W jego centrum \u2013 o\u0142tarz z obrazem Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem Jezus, pokryty metalowymi sukienkami. Druga kaplica po\u015bwi\u0119cona jest \u015bw. Annie, nazywana jeszcze kaplic\u0105 Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, gdy\u017c jej portal (ozdobne wej\u015bcie do kaplicy) przedstawia Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 w Niebiosach, otoczon\u0105 dwoma anio\u0142ami str\u00f3\u017cami. W czwartej kaplicy, zwanej kaplic\u0105 Bo\u017cego Cia\u0142a (Ogi\u0144skich), przechowywany jest Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament i czczony jeszcze jeden wizerunek Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem na r\u0119ku.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Jono 12, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong><\/p>\n

Od wrze\u015bnia do mo\u017ce<\/strong>
\nII\u2013IV: 18.00 (w kaplicy)
\nV: 18.00 (dla\u00a0student\u00f3w)
\nVII: 11.00, 13.00<\/p>\n

Od czerwca do sierpnia<\/strong>
\nVII: 11.00 <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Wi\u0119cej informacji na temat kompleksu Uniwersytetu Wile\u0144skiego \u00a0www.muziejus.vu.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.jonai.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”9″ id=”1486358210203-7-7″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”613,614,615,612″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Anny<\/h4>\n

Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna z Dzieci\u0105tkiem i \u015bw. Anna<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Anny cz\u0119sto nazywany jest arcydzie\u0142em gotyku, per\u0142\u0105 p\u0142omienistego gotyku. Zosta\u0142 zbudowany w latach 1495-1500 jako kaplica Bractwa \u015bw. Anny przy drewnianym w\u00f3wczas Ko\u015bciele Bernardyn\u00f3w. Najwa\u017cniejszym dokumentem, kt\u00f3ry o tym \u015bwiadczy jest \u2013 przywilej odpust\u00f3w udzielony Ko\u015bcio\u0142owi \u015bw. Anny w Wilnie przez papie\u017ca Aleksandra VI, kt\u00f3ry zach\u0119ca\u0142 wiernych do cz\u0119stego ucz\u0119szczania i dogl\u0105dania \u015bwi\u0105tyni. Przy Ko\u015bciele dzia\u0142a\u0142o r\u00f3wnie\u017c Bractwo \u015bw. Marcina jednocz\u0105ce katolik\u00f3w niemieckich i z innych kraj\u00f3w.<\/p>\n

W 1747 r., wed\u0142ug projektu s\u0142ynnego architekta Jana Krzysztofa Glaubitza, wstawiono trzy murowane o\u0142tarze barokowe, kt\u00f3re zachowa\u0142y si\u0119 a\u017c do dzi\u015b w niezmienionej postaci. Wykonano jeszcze dwa du\u017ce remonty w latach 1902-1909 i w 1969-1971. Legenda g\u0142osi, \u017ce Napoleon Bonaparte zachwycony urokiem tego pi\u0119knego Ko\u015bcio\u0142a, chcia\u0142 na d\u0142oni przenie\u015b\u0107 go do Pary\u017ca, aczkolwiek jego wojsko urz\u0105dzi\u0142o w Ko\u015bciele sk\u0142ad amunicji, p\u00f3\u017aniej przetrzymywali wi\u0119\u017ani\u00f3w, dlatego wn\u0119trze by\u0142o mocno zdewastowane.<\/p>\n

W o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym widnieje obraz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem<\/strong> oraz \u015bw. Anny, od kt\u00f3rego bierze si\u0119 nazwa \u015bwi\u0105tyni (powszechnie m\u00f3wi si\u0119 o \u015bw. Annie, \u017ce \u201e sama jest trzecia\u201d \u2013 zaczerpni\u0119to z j\u0119zyka niemieckiego). Przedstawia on trzy pokolenia: \u015bw. Ann\u0119 patronk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, jej c\u00f3rk\u0119 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0119 Pann\u0119 i Dzieci\u0105tko Jezus \u2013 Syna Maryi Panny i Wnuka \u015bw. Anny. O szczeg\u00f3lnej czci tego obrazu \u015bwiadcz\u0105 ozdobne oprawy, natomiast o rozpowszechnieniu kultu \u015bw. Anny dowodzi fakt, \u017ce wiele kobiet starszego pokolenia nosi\u0142o imi\u0119 Anna.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Maironio 10, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013VII: 11.00\u201318.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 18.00
\nVII:\u00a0 9.00 (Missa lecta), 11.00 (Missa cantata) <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
vilniausonosbaznycia.net<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”10″ id=”1486358228609-8-8″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”616,620,619″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 (Bernardyn\u00f3w) \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu<\/h4>\n

Matka Boska Bolesna<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a>, Szlaku Maryjnego<\/a> i Szlaku Franciszka\u0144skiego.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Zakonnicy bernardy\u0144scy przyw\u0119drowali z misj\u0105 do Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego w po\u0142owie XV w. Bernardyni \u2013 Franciszkanie Obserwanci zamieszkali w Wilnie i w XV w. wznie\u015bli pierwszy Ko\u015bci\u00f3\u0142 drewniany, d\u0105\u017c\u0105c w ten spos\u00f3b do \u017cycia wed\u0142ug Regu\u0142y \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu (1182-1226). Drewniany Ko\u015bci\u00f3\u0142 sp\u0142on\u0105\u0142, a zdecydowan\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zbudowanego p\u00f3\u017aniej Ko\u015bcio\u0142a murowanego nale\u017ca\u0142o wyburzy\u0107 z powodu b\u0142\u0119d\u00f3w konstruktorskich.<\/p>\n

W latach 1506-1516 wybudowano tera\u017aniejszy Ko\u015bci\u00f3\u0142, w kt\u00f3rym zachowa\u0142o si\u0119 prezbiterium zburzonego Ko\u015bcio\u0142a \u2013 ch\u00f3r ko\u015bcielny i zakrystia. Ko\u015bci\u00f3\u0142 uznawany jest za jeden z najwi\u0119kszych i najbardziej wytwornych budynk\u00f3w miasta. Klasztor Bernardyn\u00f3w powstawa\u0142 razem z Ko\u015bcio\u0142em, dzia\u0142a\u0142 tu nowicjat, seminarium, skryptorium, bogata biblioteka. Bernardyni s\u0142yn\u0119li ze swoich kaznodziei, posiadali swoich rzemie\u015blnik\u00f3w. W XIX w. po powstaniach w\u0142adze carskie zamkn\u0119\u0142y klasztor. Po II wojnie \u015bwiatowej zosta\u0142 za\u0142o\u017cony Instytut Sztuk Pi\u0119knych w Wilnie (obecna Akademia Sztuk Pi\u0119knych). W okresie komunizmu Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 przemianowany na magazyn Instytutu Sztuk Pi\u0119knych. Franciszkanie po odzyskaniu Ko\u015bcio\u0142a ponownie go konsekrowali w 1994 r.<\/p>\n

Do dzisiaj zachowa\u0142o si\u0119 i zosta\u0142o odrestaurowanych trzyna\u015bcie drewnianych o\u0142tarzy w stylu p\u00f3\u017anego baroku. W bocznych nawach Ko\u015bcio\u0142a mo\u017cna podziwia\u0107 gotyckie, kryszta\u0142owe, krzy\u017cowo-\u017cebrowe i gwia\u017adziste sklepienia. \u015aciany naw zdobi\u0105 gotyckie freski polichromiczne. S\u0105 to barwne kompozycje figurowe na tematy Biblijne, hagiograficzne i zwi\u0105zane z \u017cyciem \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu. Malarstwo to pochodzi z XVI w. i uznawane jest za unikatowe.<\/p>\n

W Ko\u015bciele przechowywana jest najstarsza znana na Litwie rze\u017aba Ukrzy\u017cowanego z XV w. \u2013 obecnie znajduje si\u0119 ona w prawej nawie Kaplicy \u015bw. Floriana (Trzech Kr\u00f3li). W XVII w. na placu przy Ko\u015bciele rozpocz\u0119to budow\u0119 Kalwarii, kt\u00f3ra \u015bwiadczy\u0142a o charakterystycznym dla Bernardyn\u00f3w kulcie Pana Jezusa Cierpi\u0105cego. P\u00f3\u017aniej, po ustaniu Kalwarii, Droga Krzy\u017cowa zosta\u0142a przygotowana w kaplicy obok Ko\u015bcio\u0142a. Z tej\u017ce Kalwarii zachowa\u0142a si\u0119 tylko jedna stacja \u201eSchody Chrystusa\u201d (Scala Sancta). Znajduje si\u0119 w niej kopia \u015awi\u0119tych Schod\u00f3w, \u015bw. Heleny sprowadzonych z Jerozolimy do Rzymu. Do tej kaplicy mo\u017cna wej\u015b\u0107 i wspi\u0105\u0107 si\u0119 po \u201eSchodach Chrystusa\u201d na neogotyck\u0105 dzwonnic\u0119, dobudowan\u0105 na zewn\u0105trz w 1874 r., modl\u0105c si\u0119 i rozwa\u017caj\u0105c m\u0119k\u0119 Chrystusa.<\/p>\n

Wizerunek Matki Bo\u017cej Bolesnej zosta\u0142 namalowany w 1699 r., po nabyciu prawa do odpustu o tej samej nazwie. Obraz pokryty metalowymi sukienkami powieszono na o\u0142tarzu Matki Bo\u017cej Sokalskiej lub Rosyjskiej, kt\u00f3ry znajduje si\u0119 z lewej strony obok o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego. Wizerunek ten jest jednym z najbardziej znanych wizerunk\u00f3w Madonny s\u0142yn\u0105cych z \u0142ask, zwi\u0105zanych z Bernardynami z Litwy i Polski.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Maironio 10, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI: 9.00\u201318.00
\nII: 7.30\u201318.00
\nIII\u2013V: 7.30\u201319.00
\nVI: 8.30\u201319.00
\nVII: 8.30\u201318.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI: 12.00
\nII: 7.30
\nIII\u2013V: 7.30, 18.00
\nVI: 9.00, 18.00
\nVII: 10.30, 13.00, 17.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. angielski)<\/strong>
\nVII: 9.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.bernardinuparapija.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”11″ id=”1486358272803-10-5″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”625,623,301″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a<\/h4>\n

Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna \u0141askawa<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a jest jedn\u0105 z najs\u0142ynniejszych budowli barokowych na Litwie, kt\u00f3rej architektura zewn\u0119trzna i wewn\u0119trzna ulega\u0142a niewielkim zmianom. Jest to jeden z niewielu wile\u0144skich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w, kt\u00f3re nieustannie dzia\u0142a\u0142y jako katolicki dom modlitwy. Od 1625 r. osiedlili si\u0119 tu Kanonicy Lutera\u0144scy. Przypuszcza si\u0119, \u017ce w miejscu tego Ko\u015bcio\u0142a od ko\u0144ca XVI w. znajdowa\u0142y si\u0119 drewniane Ko\u015bcio\u0142y. Po ich spaleniu, 29 czerwca 1668 r., w dzie\u0144 uroczysto\u015bci \u015bw. Piotra i Paw\u0142a, rozpocz\u0119to budow\u0119 obecnego murowanego Ko\u015bcio\u0142a prosz\u0105c jednocze\u015bnie Maryj\u0119 o umocnienie pokoju na wym\u0119czonej wojnami Litwie. O tej intencji \u015bwiadczy napis na fasadzie Ko\u015bcio\u0142a \u201eRegina Pacis funda nos In pace\u201d (\u201eKr\u00f3lowo Pokoju umacniaj nas w pokoju\u201d). Retoryczna gra s\u0142\u00f3w charakterystyczna dla baroku przypomina te\u017c fundatora Ko\u015bcio\u0142a \u2013 wojewod\u0119 wile\u0144skiego i g\u0142\u00f3wnego dow\u00f3dc\u0119 wojska Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego Micha\u0142a Kazimierza Paca. Jego szcz\u0105tki spoczywaj\u0105 w piwnicy Ko\u015bcio\u0142a pod progiem.<\/p>\n

Dekoracji Ko\u015bcio\u0142a podj\u0119li si\u0119 w 1678 r. wspaniali w\u0142oscy rze\u017abiarze Giovanni Pietro Perti i Giovanni Maria Galli. To w\u0142a\u015bnie dekoracja sztukatorska zamieni\u0142a ten Ko\u015bci\u00f3\u0142 w per\u0142\u0119 p\u00f3\u017anego baroku wile\u0144skiego. Ikonografia zdobnicza wyra\u017ca podstawowe warto\u015bciowe za\u0142o\u017cenia zakonu i mecenatu M. K. Paca: Kaplice \u015bw. Augustyna, \u015bw. Kr\u00f3lowych, \u015bw. Rycerzy M\u0119czennik\u00f3w i \u015bw. Maryi od M\u0119czennik\u00f3w, uwidaczniaj\u0105 warto\u015bci nauki Ko\u015bcio\u0142a, barokowej skruchy, walki i cierpienia za wiar\u0119 oraz cnoty (do \u015bmierci M. K. Pac pozosta\u0142 nie\u017conaty).<\/p>\n

W wielkim o\u0142tarzu \u2013 obraz Franciszka Smuglewicza \u201ePo\u017cegnanie \u015bw. Piotra i Paw\u0142a\u201d.<\/p>\n

W prawym bocznym o\u0142tarzu czczony jest obraz Pi\u0119ciu Ran Jezusa, sprowadzony przez Wile\u0144skie Bractwo Rybak\u00f3w. W Ko\u015bciele czczona jest r\u00f3wnie\u017c drewniana rze\u017aba Jezusa Nazarejczyka, wyprodukowana w Rzymie na wz\u00f3r cudownego wizerunku Pana Jezusa Mi\u0142osiernego Ecce Homo, przechowywanego w Madrycie. Z aktu wizytacji z 1804 r. dowiadujemy si\u0119, \u017ce zapiecz\u0119towane relikwie z\u0142o\u017cone z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci zosta\u0142y osadzone w g\u0142owie Jezusa.<\/p>\n

Obraz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u0141askawej<\/strong> (w lewym bocznym o\u0142tarzu) jest kopi\u0105 obrazu czczonego we w\u0142oskim mie\u015bcie Faenza. Sprowadzi\u0142 go \u017cmudzki biskup Jerzy Tyszkiewicz. Obraz przedstawia Maryj\u0119 \u0142ami\u0105c\u0105 strza\u0142y gniewu Bo\u017cego. Mieszka\u0144cy Wilna modlili si\u0119 przed nim, prosz\u0105c o wstawiennictwo w czasie epidemii. Obok znajduje si\u0119 ju\u017c nieco p\u00f3\u017aniej namalowany obraz ze scen\u0105 pomoru w Wilnie i Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0105 Pann\u0105 \u0141askaw\u0105.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Antakalnio 1\/1, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013VII: 6.30\u201318.45 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 7.00, 7.30, 18.00
\nVII: 7.30, 10.00, 11.30, 18.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 17.00
\nVII: 8.30, 13.00, 17.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 5 234 0229 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
vilniauspetropovilo.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”12″ id=”1486358250023-9-4″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6676,544,545″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Znalezienia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego i Droga Krzy\u017cowa w Kalwarii Wile\u0144skiej<\/h4>\n

Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna Bolesna<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Maryjnego<\/a>, <\/a>Dominika\u0144skiego w Wilnie<\/a>, <\/a>\u015bw. Jana Paw\u0142a II<\/a>i <\/a>Drogi\u00a0Krzy\u017cowej w Kalwarii.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Droga Krzy\u017cowa w Kalwarii Wile\u0144skiej, sakralny kompleks architektoniczny, jest jedn\u0105 z najwi\u0119kszych Dr\u00f3g Krzy\u017cowych w Europie. Na ca\u0142y kompleks sk\u0142ada si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Znalezienia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego i 35 stacji. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Znalezienia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego jest g\u0142\u00f3wnym miejscem obchod\u00f3w Zielonych \u015awi\u0105tek w Archidiecezji Wile\u0144skiej.<\/p>\n

Droga Krzy\u017cowa w Kalwarii Wile\u0144skiej zosta\u0142a przygotowana w podzi\u0119ce Bogu za zwyci\u0119stwo nad wojskiem carskiej Rosji i po\u015bwi\u0119cona w 1669 r. Dominikanie z klasztoru Ducha \u015awi\u0119tego w Wilnie piel\u0119gnuj\u0105cy to miejsce, wspierani przez mo\u017cnow\u0142adc\u00f3w i wznios\u0142ych duchownych, w 1772 r. zbudowali tu Ko\u015bci\u00f3\u0142 Znalezienia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego i 20 nowych kaplic. Do XX w. kompleks rzadko ulega\u0142 zmianom. Wi\u0119cej szk\u00f3d dokona\u0142a tylko armia napoleo\u0144ska. Kalwaria Wile\u0144ska najbardziej ucierpia\u0142a w okresie komunizmu, kiedy w 1962 r. w ci\u0105gu jednej nocy wysadzono niemal wszystkie stacje. Odbudow\u0119 rozpocz\u0119to po odzyskaniu przez Litw\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci w 1990 r.<\/p>\n

D\u0142ugo\u015b\u0107 Drogi Krzy\u017cowej, odleg\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy stacjami mierzone krokami, odwzorowuj\u0105 topografi\u0119 Jerozolimy z czas\u00f3w Jezusa Chrystusa, dlatego znajduj\u0105ca si\u0119 w Wilnie Kalwaria zwana jest \u201emiastem Jerozolimy\u201d. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Znalezienia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego jest kompozycyjnym i ideowym centrum Kalwarii Wile\u0144skiej. Wysokie wzg\u00f3rze, na kt\u00f3rym zosta\u0142 wzniesiony Ko\u015bci\u00f3\u0142, w topografii Kalwarii odpowiada\u00a0G\u00f3rze Golgoty. O\u0142tarz Wielki, zwany inaczej o\u0142tarzem Chrystusa Ukrzy\u017cowanego, jest najwa\u017cniejsz\u0105 stacj\u0105 Drogi Krzy\u017cowej ku czci \u015bmierci Zbawiciela na Krzy\u017cu. Wisz\u0105ca w O\u0142tarzu figura Chrystusa Ukrzy\u017cowanego uchodzi w\u015br\u00f3d wiernych za cudown\u0105. Relikwia \u015bw. Krzy\u017ca jest wystawiona pod szklanym kloszem w o\u0142tarzu Matki Boskiej Bolesnej. \u015aciany i sklepienia Ko\u015bcio\u0142a zdobi\u0105 spektakularne freski z ko\u0144ca XVIII w.<\/p>\n

W o\u0142tarzu Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w lewej nawie czczony jest obraz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Bolesnej. Nad Obrazem Jezusa Mi\u0142osiernego znajduje si\u0119 charakterystyczny dla Dominikan\u00f3w obraz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny R\u00f3\u017ca\u0144cowej, namalowany w XVII w. W lewej nawie mie\u015bci si\u0119 o\u0142tarz \u015bw. Hiacynta (Jacka), pami\u0119taj\u0105cy czasy Dominikan\u00f3w.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Kalvarij\u0173 327, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 otwierany jest na godzin\u0119 przed Msz\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013V: 7.00, 19.00
\nVI: 19.00
\nVII: 10.30 (dla dzieci), 12.00, 16.00 (dla m\u0142odzie\u017cy) <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 13.00, 18.00
\nVII: 7.00, 9.00, 13.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Odpust<\/strong>
\nZielone \u015awi\u0105tki<\/a>
\nUczczenie relikwii Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego \u2013 dnia 14 ka\u017cdego miesi\u0105ca. Msza\u00a0\u015bwi\u0119ta w\u00a0Ko\u015bciele o godz.\u00a012.00 (j. litewski), 13.30 (j. polski).
\nPielgrzymi przemierzaj\u0105cy Drog\u0119 Krzy\u017cow\u0105 otrzymuj\u0105 odpust od pierwszej niedzieli maja do dnia 14\u00a0wrze\u015bnia. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
info@vilniauskalvarijos.lt <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.vilniauskalvarijos.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”13″ id=”1488445275028-12-5″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”262,632,504,284,629″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Trokach<\/h4>\n

Matka Boska \u2013 patronka Litwy<\/strong><\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku \u015bw. Jana Paw\u0142a II<\/a> i Szlaku Maryjnego<\/a>.[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

\u015aw. Jana Paw\u0142a II cechowa\u0142a szczeg\u00f3lna pobo\u017cno\u015b\u0107 maryjna. Jako swoje motto apostolskie wybra\u0142 s\u0142owa \u201eTotus Tuus\u201d (Ca\u0142y Tw\u00f3j), b\u0119d\u0105ce wyznaniem mi\u0142o\u015bci i wiary wzgl\u0119dem Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Trokach, kt\u00f3rego o\u0142tarz zdobi s\u0142yn\u0105cy z \u0142ask obraz Matki Boskiej Trockiej \u2013 patronki Litwy<\/strong>, \u015bwiadczy o g\u0142\u0119bokiej pobo\u017cno\u015bci maryjnej Litwin\u00f3w. Jest to pierwszy na Litwie wizerunek Maryi, ukoronowany koronami papieskimi dnia 4 wrze\u015bnia 1718 r., kt\u00f3remu nadano tytu\u0142 Or\u0119downiczki Chorych.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 zbudowano z inicjatywy Wielkiego Ksi\u0119cia Litewskiego Witolda w 1409 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 Nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny u El\u017cbiety. W tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej wydarzenie to rozumiane jest jako zetkni\u0119cie si\u0119 Starego i Nowego Przymierza. \u015aciany wn\u0119trza Ko\u015bcio\u0142a z XV w. by\u0142y udekorowane dzie\u0142ami malarskimi w stylu bizantyjskim, pierwsze ich fragmenty ods\u0142oni\u0119to w 2006 r. Freski przedstawiaj\u0105 sceny ze Starego i Nowego Testamentu. W Ko\u015bciele tym od dawna ze szczeg\u00f3ln\u0105 \u017carliwo\u015bci\u0105 praktykuje si\u0119 modlitw\u0119 r\u00f3\u017ca\u0144cow\u0105, dlatego w boczny o\u0142tarz Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny R\u00f3\u017ca\u0144cowej, usytuowany przy p\u00f3\u0142nocno-wschodnim filarze, wkomponowano obraz \u201eMatki Boskiej R\u00f3\u017ca\u0144cowej ze \u015bw. Dominikiem i \u015bw. Katarzyn\u0105 Siene\u0144sk\u0105\u201d, namalowany w XVII w. Ko\u015bcio\u0142a nigdy nie zamkni\u0119to, nie przekazano wyznawcom innej konfesji i nie wykorzystywano niezgodnie z jego przeznaczeniem, dlatego uznawany jest za unikalny zabytek wiary i historii kultury litewskiej, kt\u00f3ry zachowuje dziedzictwo Ko\u015bcio\u0142a i sztuki, obejmuj\u0105ce sze\u015b\u0107 stuleci.<\/p>\n

Na obrazie Wielkiego O\u0142tarza widnieje Matka Boska Hodegetria (z grec. Wskazuj\u0105ca Drog\u0119), namalowana w stylu bizantyjskim. Na Jej lewym kolanie siedzi Dzieci\u0105tko Jezus w purpurowej tunice, kt\u00f3re w lewej r\u0119ce trzyma ksi\u0119g\u0119, za\u015b praw\u0105 wyci\u0105ga w kierunku trzech r\u00f3\u017c, trzymanych przez Matk\u0119, a symbolizuj\u0105cych trzy cz\u0119\u015bci r\u00f3\u017ca\u0144ca. Obraz jest mocno kojarzony z postaci\u0105 ksi\u0119cia Witolda. Zapis z XVII w. umieszczony na odwrocie obrazu g\u0142osi, \u017ce bizantyjski imperator Manuel II Paleolog podarowa\u0142 ten\u017ce obraz Witoldowi z okazji chrztu. Wizerunek Maryi stanowi\u0105cy pami\u0119\u0107 o Witoldzie i jego wielkiej epoce umacnia\u0142 nar\u00f3d, dlatego przy nim modlili si\u0119 wysocy dygnitarze pa\u0144stwowi, mo\u017cnow\u0142adcy, t\u0142umy ludzi przybywa\u0142y z najr\u00f3\u017cniejszych miejsc.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Birut\u0117s 5, Troki<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013VII: 9.00\u201319.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 18.00
\nVII: 12.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 17.00
\nVII: 10.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Akatyst na cze\u015b\u0107 Matki Boskiej rozbrzmiewa w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 miesi\u0105ca \u2013 11.20 (j. litewski) <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Odpust<\/strong>
\nWniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny\u00a0\u2013 15 Sierpnia
\nNarodzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny\u00a0(Trakin\u0117s)<\/a>\u00a0 \u2013\u00a0odpust obchodzony jest przez osiem dni w tym tygodniu\u00a0wrze\u015bnia, w kt\u00f3rym przypada 8 dzie\u0144. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
trakubazilika.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][\/tabbed_section][\/vc_column][\/vc_row]\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":494,"parent":36,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-85","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/85","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=85"}],"version-history":[{"count":232,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/85\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7000,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/85\/revisions\/7000"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/36"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/media\/494"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=85"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}