{"id":79,"date":"2017-11-30T12:07:27","date_gmt":"2017-11-30T12:07:27","guid":{"rendered":"http:\/\/cityofmercy.lt\/?page_id=79"},"modified":"2021-06-07T20:42:03","modified_gmt":"2021-06-07T17:42:03","slug":"jezuitai-vilniuje","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/marsrutai\/jezuitai-vilniuje\/","title":{"rendered":"Szlak Jezuit\u00f3w w Wilnie"},"content":{"rendered":"[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_column_text]\n

Szlak Jezuit\u00f3w w Wilnie.<\/strong> Historia Zakonu Jezuit\u00f3w.<\/h4>\n[\/vc_column_text]
<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”2\/3″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

4 Obiekty<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

9 Kilometr\u00f3w<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

2 Godziny<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” centered_text=”true” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_raw_html]JTNDaWZyYW1lJTIwc3JjJTNEJTIyaHR0cHMlM0ElMkYlMkZ3d3cuZ29vZ2xlLmNvbSUyRm1hcHMlMkZkJTJGdSUyRjElMkZlbWJlZCUzRm1pZCUzRDFnWTBidmVTakVTMlotby1RWUowVXIyajlOVTZsVkM0OCUyMiUyMHdpZHRoJTNEJTIyMTAwJTI1JTIyJTIwaGVpZ2h0JTNEJTIyNTAwJTIyJTNFJTNDJTJGaWZyYW1lJTNF[\/vc_raw_html][nectar_btn size=”small” open_new_tab=”true” button_style=”regular” button_color_2=”Accent-Color” icon_family=”fontawesome” text=”OTW\u00d3RZ MAPK\u0118” icon_fontawesome=”fa fa-location-arrow” url=”https:\/\/drive.google.com\/open?id=1gY0bveSjES2Z-o-QYJ0Ur2j9NU6lVC48&usp=sharing” margin_top=”5″ margin_right=”5″ margin_bottom=”5″ margin_left=”5″][nectar_btn size=”small” open_new_tab=”true” button_style=”regular” button_color_2=”Accent-Color” icon_family=”fontawesome” text=”DRUKUJ MAPK\u0118” icon_fontawesome=”fa fa-map” url=”https:\/\/drive.google.com\/file\/d\/1kvFRMq6CkxNCQf3_rG23pQbXf9_HT2CD\/view?usp=sharing” margin_top=”5″ margin_right=”5″ margin_bottom=”5″ margin_left=”5″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_column_text]\n

Pierwsi Jezuici przybyli do Wilna w 1569 r. Biskup wile\u0144ski Walerian Protasewicz zaprosi\u0142 ich na Litw\u0119 w celu wzmocnienia wiary katolickiej w czasie rozprzestrzeniania si\u0119 idei reformatorskiej. Z niewielkiej misji Jezuit\u00f3w w Wilnie uformowa\u0142a si\u0119 odr\u0119bna litewska prowincja Jezuit\u00f3w. Z Kolegium, za\u0142o\u017conego przez Jezuit\u00f3w, wyr\u00f3s\u0142 Uniwersytet Wile\u0144ski – jedna z najstarszych i najbardziej znanych uczelni Europy \u015arodkowo-Wschodniej. W latach 1773-1814 litewscy Jezuici odegrali wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w zapewnieniu ci\u0105g\u0142o\u015bci Towarzystwa Jezusowego. W 1773 r. po wprowadzeniu przez papie\u017ca kasaty Zakonu Jezuit\u00f3w, na cz\u0119\u015bci terytorium Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego, zaj\u0119tej przez Imperium Rosyjskie, dekret papieski nie zosta\u0142 promulgowany, dlatego Po\u0142ock zosta\u0142 centrum wsp\u00f3lnoty zakonnej, kt\u00f3rej przewodniczy\u0142o trzech Litwin\u00f3w. W 1820 r. Jezuici zostali wydaleni z granic Imperium Rosyjskiego. Na Litwie ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 wznowi\u0142 ojciec Benedykt Andruszka w 1923 r. W okresie komunizmu Jezuici anga\u017cowali si\u0119 w rozmait\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 podziemn\u0105, zajmowali si\u0119 wydawaniem pisma \u201eKronika Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego na Litwie\u201d, a po odzyskaniu przez Litw\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci, zostali oficjalnie zarejestrowani w 1990 r.<\/p>\n[\/vc_column_text]

<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
\"\"<\/div><\/div>
<\/div><\/div>\n
\n\t\t

OBIEKTY SZLAKU<\/h2>

Opis, zdj\u0119cia, praktyczne informacje<\/p><\/div>

<\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][tabbed_section style=”minimal” alignment=”center” spacing=”default” tab_color=”Accent-Color” cta_button_style=”accent-color” icon_size=”24″][tab icon_family=”none” title=”1″ id=”1485952760-1-17″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6600,608,610,611,6182″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jana Chrzciciela i \u015bw. Jana Aposto\u0142a Ewangelisty<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a>, Szlaku Maryjnego<\/a>, Jezuit\u00f3w w Wilnie.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Budowa Ko\u015bcio\u0142a jest kojarzona ze chrztem Litwy \u2013 kr\u00f3l Polski i Wielki Ksi\u0105\u017c\u0119 Litewski Jagie\u0142\u0142o rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a przy rynku w 1386 r. W 1571 r. kr\u00f3l Zygmunt August przekaza\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny Jezuitom. Obok Ko\u015bcio\u0142a za\u0142o\u017cyli oni Kolegium Jezuit\u00f3w w Wilnie (obecnie Uniwersytet Wile\u0144ski). Okoliczno\u015bci historyczne zadecydowa\u0142y o tym, \u017ce przeznaczenie Ko\u015bcio\u0142a zmienia\u0142o si\u0119 wielokrotnie, zawsze jednak otacza\u0142a go spo\u0142eczno\u015b\u0107 akademicka, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 najwa\u017cniejszego i najstarszego kompleksu Uniwersytetu Wile\u0144skiego w \u015arodkowej i Wschodniej Europie.<\/p>\n

W 1737 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 gotycki zosta\u0142 przebudowany, nabra\u0142 form p\u00f3\u017anego baroku i pozyska\u0142 jedn\u0105 z naj\u0142adniejszych w Europie fasad ko\u015bcielnych (architekt Krzysztof Ga\u0142ubicki). W 1826 r. zaprezentowano jego po\u0142udniow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, natomiast w 1902 r. powsta\u0142y witra\u017ce. W 1948 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zamkni\u0119ty i przekszta\u0142cony na magazyn, p\u00f3\u017aniej za\u0142o\u017cono tu Muzeum Nauki. Jezuici troszczyli si\u0119 o Ko\u015bci\u00f3\u0142 w latach 1570-1800, s\u0142u\u017c\u0105 w nim r\u00f3wnie\u017c teraz od czas\u00f3w ponownej konsekracji, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce 11 pa\u017adziernika 1991 r.<\/p>\n

Za filary Ko\u015bcio\u0142a uznawanych jest dwana\u015bcie pos\u0105g\u00f3w \u015bw. Jan\u00f3w i innych \u015bwi\u0119tych, reprezentuj\u0105cych Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny \u2013 jest to panteon \u015bwi\u0119tych i m\u0119czennik\u00f3w Jan\u00f3w, kt\u00f3ry przes\u0105dzi\u0142 o tytule Ko\u015bcio\u0142a. Niegdy\u015b miejsca dawnych o\u0142tarzy oznaczone by\u0142y pomnikami znamienitych osobisto\u015bci. W g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 ozdobne tabernakulum, Ukrzy\u017cowany, rze\u017aby wszystkich \u015bwi\u0119tych i chrztu Jezusa, tak\u017ce obrazy patron\u00f3w \u015bwi\u0105tyni, wizerunki \u015bwi\u0119tych Jezuit\u00f3w.<\/p>\n

Powsta\u0142a w 2016 r. w prawej nawie przy o\u0142tarzu kaplica nazwana imieniem, pracuj\u0105cego tu przed\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105, ksi\u0119dza Alfonsa Lipniuna, przeznaczona jest na duszpasterstwo wsp\u00f3lnoty Uniwersytetu Wile\u0144skiego, jednocze\u015bnie stanowi pewnego rodzaju nowoczesn\u0105 styczno\u015b\u0107 z komfortow\u0105 przestrzeni\u0105 barokowego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Przez \u0142uk o\u0142tarza wida\u0107 tradycyjn\u0105 figurk\u0119 Maryi Panny Loreta\u0144skiej, sprowadzonej z W\u0142och w 1647 r. Wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142a s\u0142yn\u0105\u0107 cudami i sta\u0142a si\u0119 znana w Europie. Studenci modlili si\u0119 do niej podczas egzamin\u00f3w. Po II wojnie \u015bwiatowej figurka zosta\u0142a przekazana do Muzeum Sztuki w Wilnie, p\u00f3\u017aniej odrestaurowana i przekazana Katedrze (mo\u017cna j\u0105 zobaczy\u0107 w kaplicy Wo\u0142\u0142owiczowskiej). W Ko\u015bciele \u015bw. Jan\u00f3w czczona jest kopia figurki stworzona przez restaurator\u00f3w. Mi\u0119dzy sze\u015bcioma kaplicami Ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 kaplica NMP Pocieszycielki Strapionych (w lewej nawie pierwsza od g\u0142\u00f3wnego wej\u015bcia). W jego centrum \u2013 o\u0142tarz z obrazem Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem Jezus z XVIII w., pokryty metalowymi sukienkami. Druga kaplica po\u015bwi\u0119cona jest \u015bw. Annie, nazywana jeszcze kaplic\u0105 Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, gdy\u017c jej portal (ozdobne wej\u015bcie do kaplicy) przedstawia Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 w Niebiosach, otoczon\u0105 dwoma anio\u0142ami str\u00f3\u017cami. W czwartej kaplicy, zwanej kaplic\u0105 Bo\u017cego Cia\u0142a (Ogi\u0144skich), przechowywany jest Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament i czczony jeszcze jeden wizerunek Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem na r\u0119ku.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Jono 12, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nOd wrze\u015bnia do mo\u017ce<\/strong>
\nII\u2013IV: 18.00 (w kaplicy)
\nV: 18.00 (dla\u00a0student\u00f3w)
\nVII: 11.00, 13.00<\/p>\n

Od czerwca do sierpnia<\/strong>
\nVII: 11.00 <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Wi\u0119cej informacji na temat kompleksu Uniwersytetu Wile\u0144skiego www.muziejus.vu.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.jonai.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”2″ id=”1488448291916-1-4″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6648,636,637,638″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Kazimierza i Klasztor Jezuit\u00f3w<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Jezuit\u00f3w w Wilnie<\/a> oraz\u00a0Szlaku \u015awi\u0119tych Wile\u0144skich.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

To drugi Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Wilnie (po \u015bw. Janach) za\u0142o\u017cony przez Jezuit\u00f3w, zbudowany ku czci patrona Litwy \u015bw. Kazimierza. Jego budow\u0119 rozpocz\u0119to zaraz po kanonizacji \u015bw. Kazimierza w 1604 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 uwa\u017cany jest za najwa\u017cniejsz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 Jezuit\u00f3w w Wielkim Ksi\u0119stwie Litewskim. Budowa Ko\u015bcio\u0142a oraz domus professa zbieg\u0142a si\u0119 z za\u0142o\u017ceniem litewskiej prowincji Jezuit\u00f3w. Domus professa by\u0142 najwa\u017cniejsz\u0105 i najbardziej znacz\u0105c\u0105 jednostk\u0105 strukturaln\u0105 prowincji Jezuit\u00f3w, poniewa\u017c mieszka\u0142 w nim Prowincja\u0142 i inni zakonnicy, kt\u00f3rzy przeszli wszystkie etapy formacji zakonnej i z\u0142o\u017cyli ostatnie uroczyste \u015bluby: trzy proste zakonne i czwarty \u2013 pos\u0142usze\u0144stwo papie\u017cowi (\u0142ac. professio).<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Kazimierza zosta\u0142 wzniesiony na wz\u00f3r Ko\u015bcio\u0142a Il Gesu w Rzymie (Ko\u015bci\u00f3\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszego Imienia Jezus) i nale\u017cy do najnowocze\u015bniejszych \u015bwi\u0105ty\u0144 wczesnego baroku, zbudowanych na planie krzy\u017ca z kopu\u0142\u0105. Po ostatnim po\u017carze w 1749 r., Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zrekonstruowany, wzniesiono now\u0105 kilkustopniow\u0105 kopu\u0142\u0119, zwie\u0144czon\u0105 koron\u0105 wielkoksi\u0105\u017c\u0119c\u0105. Jest to jedna z najwspanialszych kopu\u0142 w Europie.<\/p>\n

W XVII w. pod wielkim o\u0142tarzem Jezusa Ukrzy\u017cowanego znajduje si\u0119 miejsce poch\u00f3wku Jezuit\u00f3w, ozdobione jednobarwnymi wizerunkami Ukrzy\u017cowanego Jezusa, Zmartwychwstania Jezusa, Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny oraz kl\u0119cz\u0105cych i modl\u0105cych si\u0119 w trumnie zmar\u0142ych zakonnik\u00f3w. Przypuszcza si\u0119, \u017ce krypta zosta\u0142a zalana w trakcie odbudowy Ko\u015bcio\u0142a po naje\u017adzie Rosjan i Kozak\u00f3w w\u00a0 po\u0142owie XVII w. Krypta zosta\u0142a przypadkowo odkryta w 1991 r. Ponownie pochowano w niej oko\u0142o 200 szcz\u0105tk\u00f3w, znalezionych w innych piwnicach Ko\u015bcio\u0142a. W krypcie czczona jest relikwia\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u015bw. Andrzeja Boboli, kt\u00f3ry w 1622 r. w tym w\u0142a\u015bnie Ko\u015bciele przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie i pracowa\u0142 tu 12 lat.<\/p>\n

W XVIII w. w Ko\u015bciele \u015bw. Kazimierza zbudowano 13 murowanych o\u0142tarzy, zachowa\u0142 si\u0119 jedynie g\u0142\u00f3wny o\u0142tarz i dwa znajduj\u0105ce si\u0119 po lewej i prawej stronie o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego. Niekt\u00f3re obrazy zniszczonych o\u0142tarzy obecnie wisz\u0105 w Ko\u015bciele \u015bw. Jan\u00f3w. W g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu barokowym z XVIII w. \u2013 widniej\u0105 dzie\u0142a znanego wsp\u00f3\u0142czesnego artysty Antoniego Kmieliauskasa.<\/p>\n

Po powstaniu z 1831 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zamkni\u0119ty, a w latach 1864-1868 przebudowany na Sob\u00f3r \u00a0\u015bw. Miko\u0142aja. Obni\u017cono w\u00f3wczas wie\u017ce, zast\u0105piono znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 na kopule mitr\u0119 wielkoksi\u0105\u017c\u0119c\u0105 prawos\u0142awn\u0105 kopu\u0142k\u0105. W okresie mi\u0119dzywojennym Ko\u015bci\u00f3\u0142 zwr\u00f3cono katolikom, w okresie radzieckim dzia\u0142a\u0142o tu Muzeum Ateizmu, a po odzyskaniu przez Litw\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci Ko\u015bci\u00f3\u0142 powr\u00f3ci\u0142 do Jezuit\u00f3w.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Did\u017eioji 34, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013V: 11.00\u201319.00
\nVII: 8.00\u201319.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013V: 17.30
\nVII: 10.30, 12.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. rosyjski)<\/strong>
\nVII: 9.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 5 212 1715 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.kazimiero.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”3″ id=”1488448305218-2-10″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”3278,483,6603,640,6602″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a> i Jezuit\u00f3w w Wilnie<\/a>.[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego nosi zlitewszczon\u0105 nazw\u0119 za\u0142o\u017cyciela Towarzystwa Jezusowego \u015bw. Ignacego Loyoli. Na obrazie malarza (1757 r.), widniej\u0105cym nad g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzem Ko\u015bcio\u0142a, przedstawiona jest wizja \u015bw. Ignacego, kt\u00f3rej dozna\u0142 z dw\u00f3jk\u0105 przyjaci\u00f3\u0142 podczas podr\u00f3\u017cy do Rzymu.<\/p>\n

Historia Ko\u015bcio\u0142a si\u0119ga 1569 r., kiedy to pierwsi przedstawiciele Jezuit\u00f3w pojawili si\u0119 w Wilnie, za\u0142o\u017cyli tu nowicjat zakonny i budynki gospodarcze. Podobnie jak i inne Ko\u015bcio\u0142y jezuickie na Litwie tak i Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego by\u0142 bazylik\u0105 z kopu\u0142\u0105 i dwiema wie\u017cami po obu stronach prezbiterium, a jego wn\u0119trze by\u0142o bogato zdobione warto\u015bciowymi freskami. W 1737 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 mocno ucierpia\u0142 od po\u017caru. W po\u0142owie XVIII w. zosta\u0142 zrekonstruowany pod kierunkiem architekta Tomasza \u017bebrowskiego.<\/p>\n

W 1798 r. klasztor i Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142y przekazane wojsku rosyjskiemu. W\u00f3wczas wyburzono o\u0142tarze wykonane ze sztucznego marmuru, rozkuto profile, przestrze\u0144 Ko\u015bcio\u0142a porozdzielano na 3 pi\u0119tra, w Ko\u015bciele rozlokowano \u017co\u0142nierzy, urz\u0105dzono stajnie. Po powstaniach z 1831 i 1863 r. w klasztorze i Ko\u015bciele utworzono koszary wojska carskiego, stajnie, kasyno oficerskie \u2013 Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako budynek sakralny zosta\u0142 zniszczony.<\/p>\n

Na pro\u015bb\u0119 biskupa Jurgisa Matulaitisa w 1924 r. do Wilna wr\u00f3ci\u0142 kapelan wojskowy b\u0142. Micha\u0142 Sopo\u0107ko, z inicjatywy kt\u00f3rego Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zrekonstruowany na potrzeby duszpasterstwa wojskowego i ponownie konsekrowany w 1929 r. Na sklepieniach obecnego Ko\u015bcio\u0142a mo\u017cna zobaczy\u0107 orientalne fragmenty ods\u0142oni\u0119tej polichromii, powsta\u0142ej w trakcie prac nadzorowanych przez\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0ks. M. Sopo\u0107k\u0119. Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie odzyska\u0142 barokowych zdobie\u0144 \u2013 jego fasada jest przejawem baroku z pierwszej po\u0142owy XVII w. W okresie komunizmu w Ko\u015bciele urz\u0105dzono kino z magazynem. Obecnie z budynk\u00f3w klasztoru korzysta Ministerstwo Obrony Narodowej Litwy, kino, restauracja, Litewska Biblioteka Techniczna. Po odzyskaniu i uporz\u0105dkowaniu Ko\u015bcio\u0142a, Ordynariusz Wojska Litewskiego biskup Eugeniusz Bartulis w 2004 r. og\u0142osi\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego g\u0142\u00f3wnym Ko\u015bcio\u0142em Ordynacji Wojska. Czczony w Ko\u015bciele Obraz Jezusa Mi\u0142osiernego znajdowa\u0142 si\u0119 w kaplicy mieszcz\u0105cej si\u0119 w obozie Zespo\u0142u Odbudowy Prowincji Ghor w Afganistanie w latach 2011-2013.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Ignoto 6, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013V: 7:30\u201318.00
\nVI: 16.00\u201318.00
\nVII: 9.00\u201313.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 17.15
\nVII: 10.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
ordinariatas.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”4″ id=”1488448316358-3-8″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”278,6649,647,6650″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Rafa\u0142a Archanio\u0142a<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Rafa\u0142a Archanio\u0142a i Dom Jezuit\u00f3w by\u0142y przeznaczone dla zakonnik\u00f3w, przygotowuj\u0105cych si\u0119 do z\u0142o\u017cenia ostatnich uroczystych \u015blub\u00f3w. Kompleks klasztoru i Ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142 zbudowany w dzielnicy \u015anipiszki, na skrzy\u017cowaniu ulic. Obok znajdowa\u0142o si\u0119 niewielkie wzg\u00f3rze, na kt\u00f3rym w oko\u0142o 1710 r., w czasie gdy w Wilnie panowa\u0142a zaraza, zbudowano kapliczk\u0119 z figur\u0105 Chrystusa nios\u0105cego Krzy\u017c, uwa\u017can\u0105 za cudown\u0105.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 po\u015bwi\u0119cono w 1730 r. W 1773 r. po rozwi\u0105zaniu Zakonu Jezuit\u00f3w, Ko\u015bci\u00f3\u0142 i klasztor zosta\u0142y oddane w r\u0119ce Zakonu Pijar\u00f3w, kt\u00f3rego za\u0142o\u017ceniem by\u0142o \u2013 wychowanie m\u0142odzie\u017cy chrze\u015bcija\u0144skiej w szko\u0142ach. W 1791 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 sta\u0142 si\u0119 \u015bwi\u0105tyni\u0105 parafialn\u0105 i zosta\u0142 przekazany parafii Pilait\u0117 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(pol. Zameczek), w klasztorze urz\u0105dzono koszary, w Ko\u015bciele \u2013 pomieszczenie gospodarcze. W 1860 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zwr\u00f3cono katolikom. Klasztor zrekonstruowano w 1974 r., cz\u0119\u015bciowo przywracaj\u0105c mu pierwotny wygl\u0105d. Obecnie w klasztorze znajduje si\u0119 Departament Dziedzictwa Kulturowego.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest barokow\u0105, trzynawow\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0105 w typie bazyliki, zachowa\u0142o si\u0119 w nim dziewi\u0119\u0107 o\u0142tarzy. W Ko\u015bciele przechowywanych jest kilka nieco bardziej znanych obraz\u00f3w, przypominaj\u0105cych o Jezuitach z XVII w. : \u201e\u015aw. Ignacy Loyola\u201d, \u201e\u015aw. Franciszek Ksawery\u201d, wizerunek za\u0142o\u017cyciela Zakonu Pijar\u00f3w \u015bw. J\u00f3zefa Kalasancjusza. W g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu widnieje \u015bw. Rafa\u0142 Archanio\u0142, kt\u00f3ry przyprowadza do domu m\u0142odego Tobiasza z ci\u0119\u017ckiej w\u0119dr\u00f3wki.<\/p>\n

14 sierpnia 1904 prezydent Litwy Antanas Smetona i Zofia Chodakowska \u2013 Smetona zawarli zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski w tym Ko\u015bciele.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160nipi\u0161ki\u0173 1, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013V: 6.30\u201313.00, 15.00\u201318.30
\nVI: 8.30\u201313.00, 15.00\u201319.00
\nVII: 6.30\u201314.30, 16.00\u201319.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nWrzesie\u0144\u2013maj<\/strong>
\nI\u2013V: 7.00, 17.00
\nVI: 9.00, 17.00
\nVII: 7.00, 10.30, 11.30, 17.00<\/p>\n

Czerwiec\u2013sierpie\u0144<\/strong>
\nI\u2013V: 7.00, 17.00
\nVI: 9.00, 17.00
\nVII: 7.00, 11.30, 17.00 <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nWrzesie\u0144\u2013maj<\/strong>
\nI\u2013IV: 7.30, 18.00
\nV: 7.30, 13.00
\nVI: 10.00, 18.00
\nVII: 8.00, 9.00, 13.00, 18.00<\/p>\n

Czerwiec\u2013sierpie\u0144<\/strong>
\nI\u2013IV: 7.30, 18.00
\nV: 7.30, 13.00
\nVI: 10.00, 18.00
\nVII: 9.00, 13.00, 18.00 <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
+370 5 272 4164 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
rapoloparapija.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][\/tabbed_section][\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":608,"parent":36,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-79","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/79","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=79"}],"version-history":[{"count":109,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/79\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6995,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/79\/revisions\/6995"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/36"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/media\/608"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=79"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}