{"id":77,"date":"2017-11-30T12:06:12","date_gmt":"2017-11-30T12:06:12","guid":{"rendered":"http:\/\/cityofmercy.lt\/?page_id=77"},"modified":"2025-08-25T18:42:04","modified_gmt":"2025-08-25T15:42:04","slug":"gailestingumo-kelias","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/marsrutai\/gailestingumo-kelias\/","title":{"rendered":"Szlak Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia"},"content":{"rendered":"[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_column_text]\n

Szlak Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia.<\/strong> O przekazaniu or\u0119dzia o Bo\u017cym Mi\u0142osierdziu w Wilnie.<\/h4>\n[\/vc_column_text]
<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”2\/3″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

14 Obiekt\u00f3w<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

85 Kilometr\u00f3w<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/i> <\/div>
\n

12 Godzin<\/h3>\n <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” centered_text=”true” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_raw_html]JTNDaWZyYW1lJTIwc3JjJTNEJTIyaHR0cHMlM0ElMkYlMkZ3d3cuZ29vZ2xlLmNvbSUyRm1hcHMlMkZkJTJGdSUyRjElMkZlbWJlZCUzRm1pZCUzRDFZZnVZMXA4VGlQT2p0ZGFuYU1BTUVBcUVzYnYtS2R1QSUyMiUyMHdpZHRoJTNEJTIyMTAwJTI1JTIyJTIwaGVpZ2h0JTNEJTIyNTAwJTIyJTNFJTNDJTJGaWZyYW1lJTNF[\/vc_raw_html][nectar_btn size=”small” open_new_tab=”true” button_style=”regular” button_color_2=”Accent-Color” icon_family=”fontawesome” text=”OTW\u00d3RZ MAPK\u0118” icon_fontawesome=”fa fa-location-arrow” margin_top=”5″ margin_right=”5″ margin_bottom=”5″ margin_left=”5″ url=”https:\/\/drive.google.com\/open?id=11HZVKZU7GMaTHNNbYjIxrXJVNtMBw8kJ&usp=sharing”][nectar_btn size=”small” open_new_tab=”true” button_style=”regular” button_color_2=”Accent-Color” icon_family=”fontawesome” text=”DRUKUJ MAPK\u0118” icon_fontawesome=”fa fa-map” margin_top=”5″ margin_right=”5″ margin_bottom=”5″ margin_left=”5″ url=”https:\/\/drive.google.com\/file\/d\/1DcNw80BQEL_4VY2fOGsL0Gj8jkQCUCoU\/view?usp=sharing”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/3″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_column_text]\n

Szlak Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia prowadz\u0105cy od wzg\u00f3rz na Antokolu, poprzez malownicze labirynty uliczek\u00a0wile\u0144skiej Star\u00f3wki, a\u017c do po\u0142o\u017conego przy granicy pa\u0144stwowej miasteczka Taboryszki, \u0142\u0105czy miejsca,\u00a0kt\u00f3rych otoczenie osnute jest cieniem wielkich aposto\u0142\u00f3w Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego \u2013 \u015bw. Faustyny i jej\u00a0kierownika duchowego b\u0142. ks. Micha\u0142a Sopo\u0107ki.<\/p>\n

Zakonnica Faustyna Kowalska, og\u0142oszona w 2000 r.\u00a0\u015bwi\u0119t\u0105, mieszka\u0142a w Wilnie w 1929 r. i w latach 1933-1936, w domu Klasztoru Matki Bo\u017cej\u00a0Mi\u0142osierdzia. W wielokulturowym mi\u0119dzywojennym Wilnie \u015bwi\u0119ta Faustyna dozna\u0142a najbardziej\u00a0znacz\u0105cych objawie\u0144 Pana Jezusa. Tu spotka\u0142a kierownika duchowego i spowiednika\u00a0b\u0142. ks. M. Sopo\u0107k\u0119, za wstawiennictwem kt\u00f3rego zacz\u0119\u0142a prowadzi\u0107 dzienniczek, dzi\u0119ki kt\u00f3remu\u00a0zosta\u0142 namalowany Obraz Jezusa Mi\u0142osiernego, rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 kult Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/p>\n

B\u0142. ks. M. Sopo\u0107ko sp\u0119dzi\u0142 w Wilnie i na Wile\u0144szczy\u017anie wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swojego \u017cycia \u2013 dzieci\u0144stwo,\u00a0kiedy razem z rodzicami odwiedza\u0142 wile\u0144skie \u015bwi\u0105tynie, lata studi\u00f3w, pracowa\u0142 na uniwersytecie,\u00a0pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 duszpastersk\u0105 w Ko\u015bcio\u0142ach w Wilnie i w\u015br\u00f3d wiernych.<\/p>\n[\/vc_column_text]

<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/div><\/div>
\"\"<\/div><\/div>
<\/div><\/div>\n
\n\t\t

OBIEKTY SZLAKU<\/h2>

Opis, zdj\u0119cia, praktyczne informacje<\/p><\/div>

<\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][tabbed_section style=”minimal” alignment=”center” spacing=”default” tab_color=”Accent-Color” cta_button_style=”accent-color” icon_size=”24″][tab icon_family=”none” title=”1″ id=”1486014257795-2-3″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6536,651,652,650″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Dom \u015bw. Faustyny<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Obiekt zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a> i Szlaku \u015awi\u0119tych Wile\u0144skich<\/a>.[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Siostry ze Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142a r\u00f3wnie\u017c \u015bw. Faustyna,\u00a0przyby\u0142y do Wilna w 1908 r. i na Antokolu za\u0142o\u017cy\u0142y klasztor. Siostry opiekowa\u0142y si\u0119 by\u0142ymi\u00a0wi\u0119\u017aniarkami, dziewczynami z problemami wychowawczymi, niepe\u0142noletnimi z wyrokami, troszczy\u0142y\u00a0si\u0119 o szpital polowy, piek\u0142y chleb, pra\u0142y. Klasztor posiada\u0142 te\u017c du\u017cy sad, w kt\u00f3rym do tej pory\u00a0zachowa\u0142o si\u0119 kilka jab\u0142oni.<\/p>\n

\u015aw. Faustyna w Klasztorze Zgromadzenia Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia mieszka\u0142a od 21 lutego do\u00a011 kwietnia 1929 r. oraz od ko\u0144ca maja 1933 r. do 21 marca 1936 r. Policzono, \u017ce \u015bw. Faustyna\u00a0dozna\u0142a w Wilnie oko\u0142o 80 objawie\u0144 Jezusa.<\/p>\n

Jedyny zachowany klasztor, w kt\u00f3rym mieszka\u0142a \u015bw. Faustyna, zosta\u0142 odrestaurowany. W\u00a0odtworzonej celi \u015bw. Faustyny czczone s\u0105 relikwie zar\u00f3wno jej, jak i b\u0142. M. Sopo\u0107ki. Codziennie o\u00a0godz. 15:00 odmawiana jest Koronka do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, kt\u00f3ra zosta\u0142a podyktowana w tym\u00a0w\u0142a\u015bnie klasztorze 13-14 wrze\u015bnia 1935 r. Tekst Koronki do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w j\u0119zyku litewskim\u00a0zosta\u0142 przyj\u0119ty w 1942 r. przez Mieczys\u0142awa Reinysa, biskupa pomocniczego w randze arcybiskupa.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Grybo 29a, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Godziny otwarcia<\/strong>
\nI\u2013VII: 10.00\u201317.00<\/p>\n

Koronka do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego odmawiana jest codziennie o godz. 15.00 <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Wycieczki nale\u017cy uzgodni\u0107 telefonicznie +370 674 57966 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
\u0160v. Faustinos namelis<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Domek \u015aw. Faustyny jest utrzymywany z ofiary pielgrzym\u00f3w.<\/p>\n

Vilniaus piligrim\u0173 centras
\nKod firmowy: 305627846
\nAB SEB bankas
\nSWIFT (BIC): CBVILT2X
\nLT777044090101076736 <\/div>

<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”2″ id=”1486014396651-9-2″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
\"Former<\/div><\/div>
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Dawny Klasztor Karmelit\u00f3w<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

W 1935 r. podczas objawie\u0144 Pan Jezus zleci\u0142 \u015bw. Faustynie za\u0142o\u017cenie nowego zgromadzenia\u00a0zakonnego. O za\u0142o\u017cenie zgromadzenia zatroszczy\u0142 si\u0119 b\u0142. M. Sopo\u0107ko. Pierwsza kandydatka \u2013 Jadwiga\u00a0Osi\u0144ska, z\u0142o\u017cy\u0142a \u015bluby w 1941 r. w kaplicy Si\u00f3str Urszulanek (ul. Skapo). Rok p\u00f3\u017aniej czasowe \u015bluby\u00a0z\u0142o\u017cy\u0142o jeszcze pi\u0119\u0107 kandydatek. \u015aluby by\u0142y odnawiane co roku. 16 listopada 1944 r. w nocy w kaplicy\u00a0\u00f3wczesnego Klasztoru Karmelit\u00f3w uroczysto\u015bci \u015blub\u00f3w przewodniczy\u0142 b\u0142. M. Sopo\u0107ko, kt\u00f3ry wr\u00f3ci\u0142 z\u00a0ukrycia w Czarnym Borze. By\u0142 to pocz\u0105tek Zgromadzenia Si\u00f3str Jezusa Mi\u0142osiernego. Pod koniec\u00a0II wojny \u015bwiatowej Siostry wyjecha\u0142y do Polski. Zgromadzenie zosta\u0142o zatwierdzone na mocy\u00a0oficjalnego dekretu w 1955 r.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
Dom przy\u00a0ul. Paupio 31, Wilno.<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”3″ id=”1486014272918-3-10″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”655,654,653″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Zgromadzenie Si\u00f3str Jezusa Mi\u0142osiernego (budynki dawnego klasztoru Si\u00f3str Wizytek)<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Obiekt zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a> i Szlaku \u015awi\u0119tych Wile\u0144skich<\/a>.[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

W latach 1932-1934 b\u0142. M. Sopo\u0107ko mieszka\u0142 obok klasztoru, w domu nale\u017c\u0105cym do Si\u00f3str Wizytek\u00a0i tam pisa\u0142 swoj\u0105 prac\u0119 naukow\u0105. W 1933 r. b\u0119d\u0105c spowiednikiem Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej\u00a0Mi\u0142osierdzia, spotka\u0142 si\u0119 ze \u015bw. Faustyn\u0105, kt\u00f3ra mu opowiedzia\u0142a o woli Pana Jezusa, zwi\u0105zanej z\u00a0namalowaniem obrazu. Poniewa\u017c w tym samym domu mieszka\u0142 i pracowa\u0142 malarz Eugeniusz\u00a0Kazimirowski, b\u0142. M. Sopo\u0107ko poprosi\u0142 go, aby namalowa\u0142 Obraz Jezusa Mi\u0142osiernego. To tu w 1934 r.\u00a0przez pierwsze p\u00f3\u0142 roku kilka razy w tygodniu przychodzi\u0142a \u015bw. Faustyna, aby zobaczy\u0107 jak\u00a0przebiegaj\u0105 prace nad malowaniem obrazu i udzieli\u0107 dalszych wskaz\u00f3wek.<\/p>\n

G\u00f3rka Zbawiciela w Wilnie jest historycznym centrum Mi\u0142osierdzia, gdy\u017c od XVII w. znajdowa\u0142y si\u0119 tu\u00a0klasztory Wizytek, Misjonarzy i Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia (Szarytek). Za\u0142o\u017cycielem Zgromadzenia Misjonarzy\u00a0by\u0142 \u015bw. Vincent de Paul \u2013 opiekun organizacji charytatywnych, natomiast Wizytka siostra\u00a0\u015bw. Ma\u0142gorzata Maria Alacoque, kt\u00f3ra w XVII w. doznawa\u0142a widze\u0144 Jezusa Chrystusa, zosta\u0142a\u00a0inicjatork\u0105 kultu Serca Jezusa.<\/p>\n

W okresie komunizmu w klasztorze Wizytek oraz w Ko\u015bciele zosta\u0142 utworzony zak\u0142ad karny, w\u00a0klasztorze Misjonarzy \u2013 szpital. Obecnie dzia\u0142aj\u0105 tu Siostry ze Zgromadzenia Jezusa Mi\u0142osiernego i\u00a0prowadzone przez nie hospicjum. Kaplica klasztoru znajduje si\u0119 w dawnej pracowni malarza\u00a0Eugeniusza Kazimirowskiego. Czczone s\u0105 w niej relikwie \u015bw. Faustyny i b\u0142. M. Sopo\u0107ki.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Ras\u0173 4a, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Siostry spotykaj\u0105 si\u0119 z pielgrzymami, udzielaj\u0105 noclegu, po\u017cywienia. Wszelkie informacje dot. spotka\u0144\u00a0z Siostrami mo\u017cna uzyska\u0107 telefonicznie pod nr tel. +370 5 2121090. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”4″ id=”1486014244385-1-7″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”576,6596,575,578,577″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Kaplica Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Matki Mi\u0142osierdzia w Ostrej Bramie i Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Teresy<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Obiekt zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku \u015bw. Jana Paw\u0142a II<\/a>, Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego<\/a>, Szlaku Maryjnego.<\/b><\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

\u015aw. Faustyna i b\u0142. M. Sopo\u0107ko byli wielkimi czcicielami Maryi i cz\u0119sto chodzili si\u0119 modli\u0107 do\u00a0Ostrobramskiej Matki Mi\u0142osierdzia. W 1935 r. w Wielkanoc, Obraz Jezusa Mi\u0142osiernego,\u00a0przyozdobiony zieleni\u0105 przez \u015bw. Faustyn\u0119, po raz pierwszy doznawa\u0142 publicznej czci w Ostrej Bramie.\u00a0B\u0142. ks. M. Sopo\u0107ko wyg\u0142osi\u0142 kazanie na temat Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego. To by\u0142o pierwsze nieoficjalne\u00a0\u015bwi\u0119to Niedzieli Mi\u0142osierdzia. W 2000 r. \u015bw. Jan Pawe\u0142 II og\u0142osi\u0142, \u017ce odt\u0105d pierwsza niedziela po\u00a0Wielkanocy nosi\u0107 b\u0119dzie nazw\u0119 Niedzieli Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/p>\n

Kaplica Ostrobramska jest jedn\u0105 z najstarszych i najwa\u017cniejszych miejsc pielgrzymstwa na Litwie. Pod\u00a0koniec XVIII w. sta\u0142a si\u0119 ona dla Litwin\u00f3w i Polak\u00f3w symbolem walki o wolno\u015b\u0107 i pa\u0144stwowo\u015b\u0107.\u00a0Mieszka\u0144cy Wilna uwa\u017cali Maryj\u0119 Pann\u0119 Ostrobramsk\u0105 za patronk\u0119 miasta. \u015aw. Jan Pawe\u0142 II m\u00f3wi\u0142,\u00a0\u017ce \u201eta Brama sta\u0142a si\u0119 miejscem spotkania z Matk\u0105 Chrystusa i Ko\u015bcio\u0142a, miejscem jedno\u015bci wszystkich\u00a0wierz\u0105cych tego kraju.\u00a0Chrze\u015bcijanie z Litwy, Polski, Bia\u0142orusi, Ukrainy i innych kraj\u00f3w gromadz\u0105 si\u0119\u00a0tu, by w obliczu Dziewicy Maryi, jak bracia i siostry dzieli\u0107 si\u0119 t\u0105 sam\u0105 wiar\u0105, jedn\u0105 nadziej\u0105 i\u00a0prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d.<\/p>\n

Brama Ostrobramska wzniesiona w stylu gotyckim w XVI w. jest jedyn\u0105 zachowan\u0105 bram\u0105 wistniej\u0105cych niegdy\u015b murach obronnych Wilna. Na pocz\u0105tku Obraz Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia\u00a0umieszczony zosta\u0142 na Ostrej Bramie od strony miasta, natomiast od strony zewn\u0119trznej widnia\u0142\u00a0obraz \u201eChrystusa Zbawiciela \u015awiata\u201d.<\/p>\n

Karmelici Bosi, kt\u00f3rzy przybyli do Wilna w XVII w., zbudowali\u00a0kaplic\u0119 nad Ostr\u0105 Bram\u0105 i tam umie\u015bcili wielbiony przez lud obraz. Pocz\u0105tkowo do kaplicy mo\u017cna by\u0142o\u00a0si\u0119 dosta\u0107 tylko od strony ogrodu klasztornego, a wierni modlili si\u0119 na zewn\u0105trz. Galeria dla\u00a0pielgrzym\u00f3w zosta\u0142a zbudowana pod koniec XVIII w., a w po\u0142owie XIX w. wej\u015bcie do kaplicy zosta\u0142o\u00a0otwarte dla wszystkich wiernych. Kaplica Ostrobramska jest jednym z najwi\u0119kszych spadk\u00f3w po\u00a0Karmelitach wile\u0144skich.<\/p>\n

Obraz Madonny namalowany zosta\u0142 na pocz\u0105tku XVII w. temper\u0105 na d\u0119bowej desce, wzorowany na\u00a0rycinach holenderskiego malarza Martina de Vosa. To jeden z niewielu obraz\u00f3w Madonny bez\u00a0Dzieci\u0105tka. Mo\u017cna w nim dostrzec Dziewic\u0119, s\u0142uchaj\u0105c\u0105 zwiastowania anielskiego, tak\u017ce Matk\u0119\u00a0Mi\u0142osierdzia, tul\u0105c\u0105 do serca grzesznik\u00f3w.<\/p>\n

W 1927 r. wizerunek Madonny zosta\u0142 ukoronowany koronami papieskimi i otrzyma\u0142, dekretem\u00a0papie\u017ca Piusa XI, tytu\u0142 Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia.\u00a0Kaplica Ostrobramska zosta\u0142a wpisana na list\u0119 europejskich sieci sanktuari\u00f3w maryjnych, \u0142\u0105cz\u0105cych\u00a020 najwa\u017cniejszych sanktuari\u00f3w maryjnych Europy.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Teresy znajduj\u0105cy si\u0119 obok Kaplicy\u00a0Ostrobramskiej jest jednym z najbardziej znanych sanktuari\u00f3w p\u00f3\u017anego baroku na Litwie, z kopu\u0142\u0105\u00a0schowan\u0105 w dachu. Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3rego budow\u0119 zako\u0144czono i konsekrowano w 1654 r., nale\u017ca\u0142 do\u00a0Karmelit\u00f3w Bosych, kt\u00f3rych budynki klasztoru rozmieszczone by\u0142y przy \u015bcianie obronnej miasta\u00a0Wilna, na terytorium trzech kwarta\u0142\u00f3w. Obecnie jest to \u2013 jedyny z trzech zachowanych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w\u00a0karmelita\u0144skich, dzia\u0142aj\u0105cych w Wilnie. W latach 1760-1764 wile\u0144ski malarz Maciej S\u0142uszcza\u0144ski\u00a0namalowa\u0142 cykl malowide\u0142 przedstawiaj\u0105cych sceny z \u017cycia i dzia\u0142alno\u015bci \u015bw. Teresy, freski obrazuj\u0105ce\u00a0uduchowienie Zakonu Karmelit\u00f3w Bosych oraz iluzyjne o\u0142tarze. W o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym zamontowany\u00a0jest obraz przedstawiaj\u0105cy ekstaz\u0119 \u015bw. Teresy, kiedy to anio\u0142 ma przeszy\u0107 jej serce strza\u0142\u0105 mi\u0142o\u015bci\u00a0Bo\u017cej.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Au\u0161ros vart\u0173 14, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Kaplica czynna<\/strong>
\nI\u2013VII: 8.00\u201319.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta<\/strong>
\nw kaplicy (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 9.00
\nVII:\u00a0 9.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
W kaplicy (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 10.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta<\/strong>
\nW Ko\u015bciele (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 18.00
\nVII: 11.00, 18.00
\nW pierwszy pi\u0105tek miesi\u0105ca i sobot\u0119 o godz. 9.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
W Ko\u015bciele (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 17.00
\nVII: 9.00, 13.00, 17.00
\nW pierwszy pi\u0105tek miesi\u0105ca i sobot\u0119 o godz. 10.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Odpust<\/strong><\/p>\n

Odpust Opieki Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Matki Mi\u0142osierdzia<\/a>\u00a0obchodzony jest przez osiem dni w tym\u00a0tygodniu listopada, w kt\u00f3rym przypada 16 dzie\u0144 tego miesi\u0105ca.<\/p>\n

Ma\u0142y odpust Matki Mi\u0142osierdzia \u2013 dnia 16. ka\u017cdego miesi\u0105ca.\u00a0\u00a0Msza \u015bwi\u0119ta w j. litewskim \u2013 12.00,\u00a0j. polskim \u2013 10.00. <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.ausrosvartai.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”5″ id=”1486014306944-5-2″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”281,6598,571,570″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a (Muzeum Dziedzictwa Ko\u015bcielnego)<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a> oraz Katedra.Dzwonnica.Skarbiec.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

B\u0142. M. Sopo\u0107ko by\u0142 rektorem Ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Micha\u0142a i kapelanem Si\u00f3str Bernardynek w latach\u00a01934-1938. Mieszka\u0142 w pobliskim budynku naprzeciwko Ko\u015bcio\u0142a Si\u00f3str Bernardynek. Namalowany,\u00a0ale nie uznany przez w\u0142adze Ko\u015bcio\u0142a Obraz Jezusa Mi\u0142osiernego, ks. M. Sopo\u0107ko umie\u015bci\u0142 najpierw w\u00a0korytarzu Klasztoru Si\u00f3str Bernardynek przy Ko\u015bciele \u015bw. Micha\u0142a, tymczasem Jezus podczas objawie\u0144\u00a0prosi\u0142 \u015bw. Faustyn\u0119, aby wystawi\u0107 obraz do czci publicznej. W 1937 r., za zgod\u0105 arcybiskupa\u00a0wile\u0144skiego Romualda Ja\u0142brzykowskiego, obraz zosta\u0142 umiejscowiony z prawej strony o\u0142tarza\u00a0g\u0142\u00f3wnego. Zacz\u0105\u0142 si\u0119 te\u017c umacnia\u0107 kult Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego. Podczas II wojny \u015bwiatowej w czasie\u00a0okupacji sowieckiej Wilna, b\u0142. M. Sopo\u0107ko organizowa\u0142 w swoim mieszkaniu tajne spotkania grup\u00a0inteligencji katolickiej i bractwa religijnego Marian\u00f3w. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 ta doprowadzi\u0142a do wy\u0142onienia si\u0119\u00a0kandydatek do Zgromadzenia Si\u00f3str Jezusa Mi\u0142osiernego.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a oraz dawny Klasztor Bernardynek \u2013 wspania\u0142y kompleks z okresu\u00a0Renesansu. Budow\u0119 i dekoracj\u0119 wspomaga\u0142 Leon Sapieha, jeden z najs\u0142awniejszych magnat\u00f3w\u00a0Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego XVI-XVII w. To pierwsza \u015bwi\u0105tynia na Litwie, budowana w charakterze\u00a0mauzoleum rodziny magnackiej. W klasztorze zamieszka\u0142y Siostry Bernardynki, kt\u00f3re przyj\u0119\u0142y surow\u0105\u00a0klauzur\u0119. Ko\u015bci\u00f3\u0142 sta\u0142 si\u0119 nie tylko domem modlitwy, ale r\u00f3wnie\u017c mauzoleum Sapieh\u00f3w.<\/p>\n

Pod Ko\u015bcio\u0142em znajduje si\u0119 pi\u0119\u0107 krypt. W jednych chowane by\u0142y zakonnice, w pozosta\u0142ych \u2013 \u015bwieccy.\u00a0W krypcie Sapieh\u00f3w pochowany zosta\u0142 Leon Sapieha, jego syn Jan Stanis\u0142aw, Krzysztof i inni\u00a0cz\u0142onkowie rodziny. W Ko\u015bciele zachowa\u0142y si\u0119 cztery nagrobki rodziny Sapieh\u00f3w z XVII w., \u015bwiadcz\u0105ce\u00a0o pot\u0119dze, maj\u0119tno\u015bci i subtelnym gu\u015bcie artystycznym zamawiaj\u0105cych.<\/p>\n

W okresie komunizmu, po zamkni\u0119ciu klasztoru i Ko\u015bcio\u0142a, budynki przez pewien czas by\u0142y\u00a0nieu\u017cywane, zaniedbane, natomiast w XVIII w. o\u0142tarze i m\u00f3wnica Ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142y wyburzone. Po\u00a0po\u017carze w 1964 r. w remontowanym Ko\u015bciele otwarto Muzeum Architektury, a pomieszczenia\u00a0klasztorne przystosowano do potrzeb akademika, mieszka\u0144, pracowni wytw\u00f3rczych. Ko\u015bci\u00f3\u0142 i\u00a0zaniedbane pomieszczenia klasztorne zosta\u0142y zwr\u00f3cone Archidiecezji Wile\u0144skiej w 1993 r. W 2009 r.\u00a0zako\u0144czono prace restauratorskie kompleksu a swoje drzwi dla odwiedzaj\u0105cych otworzy\u0142o Muzeum\u00a0Dziedzictwa Ko\u015bcielnego.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Mykolo 9, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Godziny otwarcia<\/strong>
\nII\u2013VI: 11.00\u201318.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Muzeum jest zamkni\u0119ty w niedziele, poniedzia\u0142ki i \u015bwi\u0119ta pa\u0144stwowe. W przeddzie\u0144 \u015bwi\u0105t \u2013 jest czynny o godzin\u0119 kr\u00f3cej.
\nWizyty dla pojedynczych zwiedzaj\u0105cych w ka\u017cd\u0105 sobot\u0119 o godz. 14.00. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Tel. +370 5 269 7803 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
muziejus@bpmuziejus.lt <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.bpmuziejus.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”6″ id=”1486014324259-6-10″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”620,619,616″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu (Bernardyn\u00f3w) przy klasztorze franciszka\u0144skim<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a>, Szlaku Maryjnego<\/a> i Szlaku Franciszka\u0144skiego.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Od 1941 r. b\u0142. M. Sopo\u0107ko sprawowa\u0142 Msze \u015bwi\u0119te w Ko\u015bciele Bernardyn\u00f3w i pomaga\u0142 duchownym\u00a0tego Ko\u015bcio\u0142a. 3 marca 1942 r. do jego mieszkania naprzeciwko Ko\u015bcio\u0142a wdarli si\u0119 nazi\u015bci w celu\u00a0pojmania go, jednak w tym czasie ksi\u0105dz odprawia\u0142 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 w Ko\u015bciele Bernardyn\u00f3w. Po tym\u00a0incydencie postanowi\u0142 on nie wraca\u0107 do mieszkania i Seminarium Duchownego i z pomoc\u0105 Si\u00f3str\u00a0Urszulanek wyjecha\u0142 do Czarnego Boru. Niniejsze wydarzenie ocalenia, b\u0142. M. Sopo\u0107ko przypisa\u0142\u00a0Mi\u0142osierdziu Bo\u017cemu.<\/p>\n

Zakonnicy bernardy\u0144scy przyw\u0119drowali z misj\u0105 do Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego w po\u0142owie XV w.\u00a0Bernardyni \u2013 Franciszkanie Obserwanci zamieszkali w Wilnie i w XV w. wznie\u015bli pierwszy Ko\u015bci\u00f3\u0142\u00a0drewniany, d\u0105\u017c\u0105c w ten spos\u00f3b do \u017cycia wed\u0142ug Regu\u0142y \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu (1182-1226).\u00a0Drewniany Ko\u015bci\u00f3\u0142 sp\u0142on\u0105\u0142, a zdecydowan\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zbudowanego p\u00f3\u017aniej Ko\u015bcio\u0142a murowanego\u00a0nale\u017ca\u0142o wyburzy\u0107 z powodu b\u0142\u0119d\u00f3w konstruktorskich.<\/p>\n

W latach 1506-1516 wybudowano tera\u017aniejszy Ko\u015bci\u00f3\u0142, w kt\u00f3rym zachowa\u0142o si\u0119 prezbiterium\u00a0zburzonego Ko\u015bcio\u0142a \u2013 ch\u00f3r ko\u015bcielny i zakrystia. Ko\u015bci\u00f3\u0142 uznawany jest za jeden z najwi\u0119kszych i\u00a0najbardziej wytwornych budynk\u00f3w miasta. Klasztor Bernardyn\u00f3w powstawa\u0142 razem z Ko\u015bcio\u0142em,\u00a0dzia\u0142a\u0142 tu nowicjat, seminarium, skryptorium, bogata biblioteka. Bernardyni s\u0142yn\u0119li ze swoich\u00a0kaznodziei, posiadali swoich rzemie\u015blnik\u00f3w. W XIX w. po powstaniach w\u0142adze carskie zamkn\u0119\u0142y\u00a0klasztor. Po II wojnie \u015bwiatowej zosta\u0142 za\u0142o\u017cony Instytut Sztuk Pi\u0119knych w Wilnie (obecna Akademia\u00a0Sztuk Pi\u0119knych). W okresie komunizmu Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 przemianowany na magazyn Instytutu Sztuk\u00a0Pi\u0119knych. Franciszkanie po odzyskaniu Ko\u015bcio\u0142a ponownie go konsekrowali w 1994 r.<\/p>\n

Do dzisiaj zachowa\u0142o si\u0119 i zosta\u0142o odrestaurowanych trzyna\u015bcie drewnianych o\u0142tarzy w stylu p\u00f3\u017anego\u00a0baroku. W bocznych nawach Ko\u015bcio\u0142a mo\u017cna podziwia\u0107 gotyckie, kryszta\u0142owe, krzy\u017cowo-\u017cebrowe i\u00a0gwia\u017adziste sklepienia. \u015aciany naw zdobi\u0105 gotyckie freski polichromiczne. S\u0105 to barwne kompozycje\u00a0figurowe na tematy Biblijne, hagiograficzne i zwi\u0105zane z \u017cyciem \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu. Malarstwo to\u00a0pochodzi z XVI w. i uznawane jest za unikatowe.<\/p>\n

W Ko\u015bciele przechowywana jest najstarsza znana na Litwie rze\u017aba Ukrzy\u017cowanego z XV w. \u2013 obecnie\u00a0znajduje si\u0119 ona w prawej nawie Kaplicy \u015bw. Floriana (Trzech Kr\u00f3li). W XVII w. na placu przy Ko\u015bciele\u00a0rozpocz\u0119to budow\u0119 Kalwarii, kt\u00f3ra \u015bwiadczy\u0142a o charakterystycznym dla Bernardyn\u00f3w kulcie Pana\u00a0Jezusa Cierpi\u0105cego. P\u00f3\u017aniej, po ustaniu Kalwarii, Droga Krzy\u017cowa zosta\u0142a przygotowana w kaplicy\u00a0obok Ko\u015bcio\u0142a. Z tej\u017ce Kalwarii zachowa\u0142a si\u0119 tylko jedna stacja \u201eSchody Chrystusa\u201d (Scala Sancta).\u00a0Znajduje si\u0119 w niej kopia \u015awi\u0119tych Schod\u00f3w, \u015bw. Heleny sprowadzonych z Jerozolimy do Rzymu. Do\u00a0kaplicy mo\u017cna wej\u015b\u0107 i wspi\u0105\u0107 si\u0119 po \u201eSchodach Chrystusa\u201d na neogotyck\u0105 dzwonnic\u0119, dobudowan\u0105\u00a0na zewn\u0105trz w 1874 r., modl\u0105c si\u0119 i rozwa\u017caj\u0105c m\u0119k\u0119 Chrystusa.<\/p>\n

Wizerunek Matki Bo\u017cej Bolesnej zosta\u0142 namalowany w 1699 r., po nabyciu prawa do odpustu o tej\u00a0samej nazwie. Obraz pokryty metalowymi sukienkami powieszono na o\u0142tarzu Matki Bo\u017cej Sokalskiej\u00a0lub Rosyjskiej, kt\u00f3ry znajduje si\u0119 z lewej strony obok o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego. Wizerunek ten jest jednym z\u00a0najbardziej znanych wizerunk\u00f3w Madonny s\u0142yn\u0105cych z \u0142ask, zwi\u0105zanych z Bernardynami z Litwy i\u00a0Polski.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Maironio 10, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI: 9.00\u201318.00
\nII: 7.30\u201318.00
\nIII\u2013V: 7.30\u201319.00
\nVI: 8.30\u201319.00
\nVII: 8.30\u201318.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI: 12.00
\nII: 7.30
\nIII\u2013V: 7.30, 18.00
\nVI: 9.00, 18.00
\nVII: 10.30, 13.00, 17.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. angielski)<\/strong>
\nVII: 9.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Informacje dot. kompleksu architektonicznego i organizowanych wycieczek:
\nwww.bernardinuansamblis.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.bernardinuparapija.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”7″ id=”1486014348062-7-3″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6600,608,610,611,6182″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jana Chrzciciela i \u015bw. Jana Aposto\u0142a Ewangelisty<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a>, Szlaku Maryjnego<\/a>, Jezuit\u00f3w w Wilnie.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

B\u0142. M. Sopo\u0107ko pracowa\u0142 na Wydziale Teologii Uniwersytetu Wile\u0144skiego w latach 1927-1945. W\u00a0trakcie odbudowy Ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Ignacego, odprawia\u0142 Msze \u015bwi\u0119te dla wojska w Ko\u015bciele \u015bw. Jan\u00f3w,\u00a0sam przez pewien czas mieszka\u0142 na plebanii. W okresie sprawowania w\u0142adzy sowieckiej w zakrystii\u00a0organizowa\u0142 kursy katechetyczne dla \u015bwieckich, aby oni sami mogli potajemnie naucza\u0107 zasad wiary,\u00a0popularyzowa\u0142 nabo\u017ce\u0144stwa do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/p>\n

Budowa Ko\u015bcio\u0142a jest kojarzona ze chrztem Litwy \u2013 kr\u00f3l Polski i Wielki Ksi\u0105\u017c\u0119 Litewski Jagie\u0142\u0142o\u00a0rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a przy rynku w 1386 r. W 1571 r. kr\u00f3l Zygmunt August przekaza\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142\u00a0parafialny Jezuitom. Obok Ko\u015bcio\u0142a za\u0142o\u017cyli oni Kolegium Jezuit\u00f3w w Wilnie (obecnie Uniwersytet\u00a0Wile\u0144ski). Okoliczno\u015bci historyczne zadecydowa\u0142y o tym, \u017ce przeznaczenie Ko\u015bcio\u0142a zmienia\u0142o si\u0119\u00a0wielokrotnie, zawsze jednak otacza\u0142a go spo\u0142eczno\u015b\u0107 akademicka, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105\u00a0najwa\u017cniejszego i najstarszego kompleksu Uniwersytetu Wile\u0144skiego w \u015arodkowej i Wschodniej\u00a0Europie.<\/p>\n

W 1737 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 gotycki zosta\u0142 przebudowany, nabra\u0142 form p\u00f3\u017anego baroku i pozyska\u0142 jedn\u0105 z\u00a0naj\u0142adniejszych w Europie fasad ko\u015bcielnych (architekt Krzysztof Ga\u0142ubicki). W 1826 r.\u00a0zaprezentowano jego po\u0142udniow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, natomiast w 1902 r. powsta\u0142y witra\u017ce. W 1948 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142\u00a0zosta\u0142 zamkni\u0119ty i przekszta\u0142cony na magazyn, p\u00f3\u017aniej za\u0142o\u017cono tu Muzeum Nauki. Jezuici troszczyli\u00a0si\u0119 o Ko\u015bci\u00f3\u0142 w latach 1570-1800, s\u0142u\u017c\u0105 w nim r\u00f3wnie\u017c teraz od czas\u00f3w ponownej konsekracji, kt\u00f3ra\u00a0mia\u0142a miejsce 11 pa\u017adziernika 1991 r.<\/p>\n

Za filary Ko\u015bcio\u0142a uznawanych jest dwana\u015bcie pos\u0105g\u00f3w \u015bw. Jan\u00f3w i innych \u015bwi\u0119tych, reprezentuj\u0105cych\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny \u2013 jest to panteon \u015bwi\u0119tych i m\u0119czennik\u00f3w Jan\u00f3w, kt\u00f3ry przes\u0105dzi\u0142 o tytule\u00a0Ko\u015bcio\u0142a. Niegdy\u015b miejsca dawnych o\u0142tarzy oznaczone by\u0142y pomnikami znamienitych osobisto\u015bci. W\u00a0g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 ozdobne tabernakulum, Ukrzy\u017cowany, rze\u017aby wszystkich \u015bwi\u0119tych i\u00a0chrztu Jezusa, tak\u017ce obrazy patron\u00f3w \u015bwi\u0105tyni, wizerunki \u015bwi\u0119tych Jezuit\u00f3w.<\/p>\n

Powsta\u0142a w 2016 r. w prawej nawie przy o\u0142tarzu kaplica nazwana imieniem, pracuj\u0105cego tu przed\u00a0II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105, ksi\u0119dza Alfonsa Lipniuna, przeznaczona jest na duszpasterstwo wsp\u00f3lnoty\u00a0Uniwersytetu Wile\u0144skiego, jednocze\u015bnie stanowi pewnego rodzaju nowoczesn\u0105 styczno\u015b\u0107 z\u00a0komfortow\u0105 przestrzeni\u0105 barokowego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Przez \u0142uk o\u0142tarza wida\u0107 tradycyjn\u0105 figurk\u0119 Maryi Panny Loreta\u0144skiej, sprowadzonej z W\u0142och w 1647 r.\u00a0Wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142a s\u0142yn\u0105\u0107 cudami i sta\u0142a si\u0119 znana w Europie. Studenci modlili si\u0119 do niej podczas\u00a0egzamin\u00f3w. Po II wojnie \u015bwiatowej figurka zosta\u0142a przekazana do Muzeum Sztuki w Wilnie, p\u00f3\u017aniej\u00a0odrestaurowana i przekazana Katedrze (mo\u017cna j\u0105 zobaczy\u0107 w kaplicy Wo\u0142\u0142owiczowskiej). W Ko\u015bciele\u00a0\u015bw. Jan\u00f3w czczona jest kopia figurki stworzona przez restaurator\u00f3w. Mi\u0119dzy sze\u015bcioma kaplicami\u00a0Ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 kaplica NMP Pocieszycielki Strapionych (w lewej nawie pierwsza od g\u0142\u00f3wnego\u00a0wej\u015bcia). W jego centrum \u2013 o\u0142tarz z obrazem Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem Jezus, pokryty metalowymi\u00a0sukienkami. Druga kaplica po\u015bwi\u0119cona jest \u015bw. Annie, nazywana jeszcze kaplic\u0105 Niepokalanego\u00a0Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, gdy\u017c jej portal (ozdobne wej\u015bcie do kaplicy) przedstawia Matk\u0119\u00a0Bo\u017c\u0105 w Niebiosach, otoczon\u0105 dwoma anio\u0142ami str\u00f3\u017cami. W czwartej kaplicy, zwanej kaplic\u0105 Bo\u017cego\u00a0Cia\u0142a (Ogi\u0144skich), przechowywany jest Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament i czczony jeszcze jeden wizerunek\u00a0Maryi Panny z Dzieci\u0105tkiem na r\u0119ku.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Jono 12, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nOd wrze\u015bnia do mo\u017ce<\/strong><\/p>\n

II\u2013IV: 18.00 (w kaplicy)
\nV: 18.00 (dla\u00a0student\u00f3w)
\nVII: 11.00, 13.00<\/p>\n

Od czerwca do sierpnia<\/strong>
\nVII: 11.00 <\/div>

<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Wi\u0119cej informacji na temat kompleksu Uniwersytetu Wile\u0144skiego \u00a0www.muziejus.vu.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.jonai.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”8″ id=”1486014371890-8-3″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”3278,483,6603,6602″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a> i Jezuit\u00f3w w Wilnie<\/a>.[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego nosi zlitewszczon\u0105 nazw\u0119 za\u0142o\u017cyciela Towarzystwa Jezusowego \u015bw. Ignacego\u00a0Loyoli. Na obrazie malarza (1757 r.), widniej\u0105cym nad g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzem Ko\u015bcio\u0142a, przedstawiona jest\u00a0wizja \u015bw. Ignacego, kt\u00f3rej dozna\u0142 z dw\u00f3jk\u0105 przyjaci\u00f3\u0142 podczas podr\u00f3\u017cy do Rzymu.<\/p>\n

Historia Ko\u015bcio\u0142a si\u0119ga 1569 r., kiedy to pierwsi przedstawiciele Jezuit\u00f3w pojawili si\u0119 w Wilnie,\u00a0za\u0142o\u017cyli tu nowicjat zakonny i budynki gospodarcze. Podobnie jak i inne Ko\u015bcio\u0142y jezuickie na Litwie\u00a0tak i Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego by\u0142 bazylik\u0105 z kopu\u0142\u0105 i dwiema wie\u017cami po obu stronach prezbiterium, a\u00a0jego wn\u0119trze by\u0142o bogato zdobione warto\u015bciowymi freskami. W 1737 r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 mocno ucierpia\u0142 od\u00a0po\u017caru. W po\u0142owie XVIII w. zosta\u0142 zrekonstruowany pod kierunkiem architekta Tomasza\u00a0\u017bebrowskiego.<\/p>\n

W 1798 r. klasztor i Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142y przekazane wojsku rosyjskiemu. W\u00f3wczas wyburzono o\u0142tarze\u00a0wykonane ze sztucznego marmuru, rozkuto profile, przestrze\u0144 Ko\u015bcio\u0142a porozdzielano na 3 pi\u0119tra, w\u00a0Ko\u015bciele rozlokowano \u017co\u0142nierzy, urz\u0105dzono stajnie. Po powstaniach z 1831 i 1863 r. w klasztorze i\u00a0Ko\u015bciele utworzono koszary wojska carskiego, stajnie, kasyno oficerskie \u2013 Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako budynek\u00a0sakralny zosta\u0142 zniszczony.<\/p>\n

Na pro\u015bb\u0119 biskupa Jurgisa Matulaitisa w 1924 r. do Wilna wr\u00f3ci\u0142 kapelan wojskowy b\u0142. Micha\u0142\u00a0Sopo\u0107ko, z inicjatywy kt\u00f3rego Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zrekonstruowany na potrzeby duszpasterstwa\u00a0wojskowego i ponownie konsekrowany w 1929 r. Na sklepieniach obecnego Ko\u015bcio\u0142a mo\u017cna zobaczy\u0107\u00a0orientalne fragmenty ods\u0142oni\u0119tej polichromii, powsta\u0142ej w trakcie prac nadzorowanych przez\u00a0ks. M. Sopo\u0107k\u0119. Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie odzyska\u0142 barokowych zdobie\u0144 \u2013 jego fasada jest przejawem baroku z\u00a0pierwszej po\u0142owy XVII w. W okresie komunizmu w Ko\u015bciele urz\u0105dzono kino z magazynem. Obecnie z\u00a0budynk\u00f3w klasztoru korzysta Ministerstwo Obrony Narodowej Litwy, kino, restauracja, Litewska\u00a0Biblioteka Techniczna. Po odzyskaniu i uporz\u0105dkowaniu Ko\u015bcio\u0142a, Ordynariusz Wojska Litewskiego\u00a0biskup Eugeniusz Bartulis w 2004 r. og\u0142osi\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Ignacego g\u0142\u00f3wnym Ko\u015bcio\u0142em Ordynacji\u00a0Wojska. Czczony w Ko\u015bciele Obraz Jezusa Mi\u0142osiernego znajdowa\u0142 si\u0119 w kaplicy mieszcz\u0105cej si\u0119 w\u00a0obozie Zespo\u0142u Odbudowy Prowincji Ghor w Afganistanie w latach 2011-2013.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Ignoto 6, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 czynny<\/strong>
\nI\u2013V: 7:30\u201318.00
\nVI: 16.00\u201318.00
\nVII: 9.00\u201313.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 17.15
\nVII: 10.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.ordinariatas.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”9″ id=”1486014428206-10-9″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”541,542,543″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tego Ducha (Dominikan\u00f3w)<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/strong> Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a> i Szlaku Dominika\u0144skiego w Wilnie.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

W 1951 r. p\u0142\u00f3tno Obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego zosta\u0142o przekazane z zamkni\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Micha\u0142a\u00a0proboszczowi Ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego Ducha w Wilnie, jednak obraz nie zosta\u0142 wystawiony na publiczn\u0105\u00a0cze\u015b\u0107. W 1956 r. proboszcz parafii w Nowej Rudzie, znaj\u0105c histori\u0119 pojawienia si\u0119 Obrazu, przewi\u00f3z\u0142\u00a0go do Ko\u015bcio\u0142a w Nowej Rudzie niedaleko Grodna. Jednak po zamkni\u0119ciu tej \u015bwi\u0105tyni dzi\u0119ki trosce\u00a0kilku ksi\u0119\u017cy, Obraz zosta\u0142 potajemnie zwr\u00f3cony Ko\u015bcio\u0142owi \u015awi\u0119tego Ducha w 1986 r. Tu by\u0142 czczony\u00a0do 2005 r., do czasu kiedy zosta\u0142 przeniesiony do znajduj\u0105cego si\u0119 obok uporz\u0105dkowanego Ko\u015bcio\u0142a\u00a0p.w. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, kt\u00f3remu nadano tytu\u0142 Sanktuarium Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/p>\n

Przypuszcza si\u0119, \u017ce pierwszy gotycki Ko\u015bci\u00f3\u0142 sta\u0142 w tym miejscu ju\u017c za czas\u00f3w Wielkiego Ksi\u0119cia\u00a0Litewskiego Giedymina, zosta\u0142 jednak zburzony przez Krzy\u017cak\u00f3w. W 1408 r. Witold Wielki wzni\u00f3s\u0142\u00a0nowy Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry na pocz\u0105tku XVI w., z inicjatywy Wielkiego Ksi\u0119cia Litewskiego i kr\u00f3la polskiego\u00a0Aleksandra, zosta\u0142 przekazany Zakonowi Dominikan\u00f3w.<\/p>\n

W XVII w. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zrekonstruowano po kilku po\u017carach i dzisiaj ma charakter p\u00f3\u017anego baroku. Wn\u0119trze\u00a0w stylu rokoko uznawane jest za jedno z najcenniejszych wn\u0119trz Ko\u015bcio\u0142\u00f3w litewskich. Ko\u015bci\u00f3\u0142 s\u0142ynie\u00a0tak\u017ce z niemal w pe\u0142ni oryginalnie zachowanych organ\u00f3w z XVIII w., szesnastu o\u0142tarzy i podziemi, w\u00a0kt\u00f3rych w ci\u0105gu stuleci chowano mieszka\u0144c\u00f3w miasta, ofiary pomoru i innych epidemii, \u017co\u0142nierzy\u00a0armii Napoleona. Po powstaniach w XIX w. w zamkni\u0119tym przez w\u0142adze carskie klasztorze utworzono\u00a0magistraty, mieszkania i wi\u0119zienia, tajne instytucje dzia\u0142aj\u0105ce na rzecz przemys\u0142u wojennego.<\/p>\n

W 1993 r. \u015bw. Jan Pawe\u0142 II podczas wizyty na Litwie modli\u0142 si\u0119 w tym Ko\u015bciele przy Obrazie Jezusa\u00a0Mi\u0142osiernego i spotka\u0142 si\u0119 z Litwinami pochodzenia polskiego oraz polskimi katolikami z Litwy\u00a0(przy wej\u015bciu do Ko\u015bcio\u0142a widnieje tablica upami\u0119tniaj\u0105ca t\u0119 wizyt\u0119). W 2015 r. Arcybiskup\u00a0Metropolita Krakowski kardyna\u0142 Stanis\u0142aw Dziwisz podarowa\u0142 parafii relikwie z krwi\u0105\u00a0\u015bw. Jana Paw\u0142a II. Relikwiarz z niezmiernie cenn\u0105 dla parafian relikwi\u0105 zosta\u0142 wkomponowany w\u00a0o\u0142tarz \u015bw. Jana Paw\u0142a II w prawej nawie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Dominikon\u0173 8, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 15.00, 18.00
\nVII: 8.00, 9.00 (dla dzieci), 10.30, 12.00 (dla m\u0142odzie\u017cy), 13.30, 18.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”10″ id=”1485952760-1-17″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”6606,6605,482,6604″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Sanktuarium Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Sanktuarium zalicza si\u0119 do Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a> i \u015bw. Jana Paw\u0142a II.<\/a><\/b>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

W Sanktuarium Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego czczony jest pierwszy Obraz Jezusa Mi\u0142osiernego namalowany w\u00a0Wilnie. Obraz namalowa\u0142 malarz Eugeniusz Kazimirowski w 1935 r. w Wilnie w oparciu o wizj\u0119\u00a0\u015bw. Faustyny. Podczas objawienia Pan Jezus tak m\u00f3wi\u0142 siostrze Faustynie: \u201eObiecuj\u0119, \u017ce dusza, kt\u00f3ra\u00a0czci\u0107 b\u0119dzie ten obraz, nie zginie. Obiecuj\u0119 tak\u017ce, ju\u017c tu na ziemi, zwyci\u0119stwo nad nieprzyjaci\u00f3\u0142mi, a\u00a0szczeg\u00f3lnie w godzin\u0119 \u015bmierci. Ja sam broni\u0107 j\u0105 b\u0119d\u0119 jako swej chwa\u0142y.\u201d<\/p>\n

Podczas wizyty na Litwie \u015bw. Jan Pawe\u0142 II modli\u0142 si\u0119 przed tym Obrazem, kt\u00f3ry wtedy jeszcze\u00a0znajdowa\u0142 si\u0119 w Ko\u015bciele \u015awi\u0119tego Ducha. Zwracaj\u0105c si\u0119 do wiernych papie\u017c zach\u0119ca\u0142, aby bez\u00a0wzgl\u0119du na wszystko stara\u0107 si\u0119 by\u0107 dzie\u0107mi Ojca Niebieskiego, po\u015bwi\u0119caj\u0105cymi si\u0119 uczniami S\u0142owa\u00a0Wcielonego i pos\u0142usznymi narz\u0119dziami Ducha \u015awi\u0119tego: \u201eTakim narz\u0119dziem Boga by\u0142a \u015bw. Faustyna,\u00a0kt\u00f3ra uwierzy\u0142a w s\u0142owa objawionego jej Zbawiciela i wype\u0142ni\u0142a jego wol\u0119, aby namalowa\u0107 obraz\u00a0nios\u0105cy ludziom pocieszenie i spok\u00f3j\u201d.<\/p>\n

W obecnym miejscu Sanktuarium Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, w XV-XVI w. znajdowa\u0142 si\u0119 pierwszy Ko\u015bci\u00f3\u0142\u00a0p.w. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. W XVIII w. Ko\u015bci\u00f3\u0142 przebudowano, nale\u017ca\u0142 do Uniwersytetu Wile\u0144skiego.\u00a0W 1821 r. w\u0142adze carskie zamieni\u0142y \u015bwi\u0105tyni\u0119 w Cerkiew Objawienia Pa\u0144skiego, a w 1920 r. znowu\u00a0przypad\u0142a katolikom. W latach 1946-1947 w Ko\u015bciele pracowa\u0142 spowiednik \u015bw. Faustyny\u00a0b\u0142. M. Sopo\u0107ko. Po II wojnie \u015bwiatowej w\u0142adze sowieckie zamkn\u0119\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142. 8 marca 2004 r. kardyna\u0142\u00a0Audrys Juozas Ba\u010dkis podpisa\u0142 dekret o za\u0142o\u017ceniu Sanktuarium Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, a Obraz Jezusa\u00a0Mi\u0142osiernego wyeksponowano w s\u0105siedztwie Ko\u015bcio\u0142a\u00a0Ducha \u015awi\u0119tego w g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu Sanktuarium.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Dominikon\u0173 12, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Sanktuarium czynne i adoracja Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu przez ca\u0142\u0105 dob\u0119. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 10.00, 12.00, 20.00
\nVII: 10.00, 12.00, 18.00, 20.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nI\u2013VII: 16.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. francuski)<\/strong>
\nOdprawiana w pierwszy pi\u0105tek miesi\u0105ca o godz. 18.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Koronka do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego odmawiana jest codziennie o godz. 12.45, 15.00 (j. litewski), 15.40\u00a0(j. polski) <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Odpust<\/strong>
\nUroczysto\u015b\u0107 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia (Niedziela Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego) \u2013 pierwsza niedziela po Wielkanocy.
\nTydzie\u0144 Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego<\/a>\u00a0\u2013 od drugiego dnia \u015awi\u0105t Wielkanocnych do Niedzieli Mi\u0142osierdzia\u00a0Bo\u017cego.
\nW ka\u017cdy pi\u0105tek \u2013 ma\u0142a uroczysto\u015b\u0107 Sanktuarium. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.gailestingumas.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”11″ id=”1486014452751-11-4″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”562,563,564,565″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Bazylika Archikatedralna \u015bw. Stanis\u0142awa Biskupa i \u015bw. W\u0142adys\u0142awa w Wilnie<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]Ko\u015bci\u00f3\u0142 zalicza si\u0119 do<\/b>\u00a0<\/b>Szlaku Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/a>, Szlaku Maryjnego<\/a>, Postacie \u015bwi\u0119tych wile\u0144skich<\/a>, Szlaku\u00a0\u015bw. Jana Paw\u0142a II<\/a>, Katedra.Dzwonnica.Skarbiec.<\/a>[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

W Katedrze Wile\u0144skiej b\u0142. ks. M. Sopo\u0107ko otrzyma\u0142 Sakrament Bierzmowania, p\u00f3\u017aniej b\u0119d\u0105c\u00a0klerykiem i duchownym wielokrotnie tu przychodzi\u0142 i bra\u0142 udzia\u0142 w nabo\u017ce\u0144stwach.\u00a015 czerwca 1914 r. w Katedrze Wile\u0144skiej otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jego kazania na temat\u00a0cierpienia Chrystusa, kt\u00f3re wyg\u0142asza\u0142 w Katedrze w okresie Wielkiego Postu, w warunkach okupacji w\u00a01940 r., zdoby\u0142y s\u0142aw\u0119 w mie\u015bcie. Po rozp\u0119taniu wojny, w swoich kazaniach zacz\u0105\u0142 w szczeg\u00f3lny\u00a0spos\u00f3b akcentowa\u0107 istot\u0119 i wag\u0119 or\u0119dzia o Mi\u0142osierdziu Bo\u017cym.<\/p>\n

Historyczn\u0105 podr\u00f3\u017c na Litwie \u015bw. Jan Pawe\u0142 II rozpocz\u0105\u0142 modlitw\u0105 w Bazylice Archikatedralnej w\u00a0Wilnie przypominaj\u0105c, \u017ce w tej oto \u015bwi\u0105tyni bije serce narodu litewskiego. Katedra Wile\u0144ska jest\u00a0jednym z najstarszych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w na Litwie. Po raz pierwszy zosta\u0142a wspomniana w \u017ar\u00f3d\u0142ach\u00a0historycznych w 1387 r., roku chrztu Litwy. Katedrze nadano tytu\u0142 \u015bw. W\u0142adys\u0142awa (kr\u00f3la i patrona\u00a0W\u0119gier), zgodnie z przyj\u0119tym na chrzcie imieniem Jagie\u0142\u0142y, \u00f3wczesnego w\u0142adcy Litwy i Polski.\u00a0Znajduj\u0105cy si\u0119 w pobli\u017cu o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego obraz, namalowany przez znanego malarza litewskiego\u00a0Franciszka Smuglewicza, przedstawia \u015bmier\u0107 \u015bw. Stanis\u0142awa biskupa krakowskiego, innego patrona\u00a0Katedry Wile\u0144skiej. Podobno krytykowa\u0142 on niestosowne okrucie\u0144stwo i niemoralne zachowanie\u00a0kr\u00f3la Polski Boles\u0142awa II i w rezultacie go ekskomunikowa\u0142. Kr\u00f3l zabi\u0142 biskupa podczas Mszy \u015bwi\u0119tej.<\/p>\n

Przez ponad 600 lat niejednokrotnie przebudowywana Katedra naby\u0142a obecnego wizerunku w\u00a0neoklasycystycznym stylu na pocz\u0105tku XIX w. (architekt Laurynas Gucevi\u010dius). W okresie komunizmu\u00a0(1949-1988) Katedra zosta\u0142a zamkni\u0119ta, przez d\u0142ugi czas dzia\u0142a\u0142a w niej Wile\u0144ska Galeria Obraz\u00f3w.\u00a0Dopiero w 1988 r. przywr\u00f3cono j\u0105 wiernym i ponownie konsekrowano, zwr\u00f3cono jej tak\u017ce relikwie\u00a0\u015bw. Kazimierza \u2013 patrona Litwy i m\u0142odzie\u017cy, czczone w ozdobnej kaplicy \u015bw. Kazimierza, kt\u00f3ra jest\u00a0jednym z najcenniejszych zabytk\u00f3w barokowych na Litwie.<\/p>\n

Katedra zosta\u0142a zbudowana w pierwszej\u00a0po\u0142owie XVII w., bogato zdobiona marmurem, profilami sztukatorskimi, freskami. W prawej nawie\u00a0znajduj\u0105cej si\u0119 w kaplicy Gaszto\u0142t\u00f3w czczony jest obraz \u015bw. Micha\u0142a, Matki Bo\u017cej lub Madonny\u00a0Sapie\u017cy\u0144skiej, ukoronowany koronami papieskimi w 1750 r., z uwagi na liczne \u0142aski zsy\u0142ane wiernym.\u00a0W Katedrze urz\u0105dzono 11 kaplic, z kt\u00f3rych sze\u015b\u0107 na chwil\u0119 obecn\u0105 przystosowanych jest do\u00a0modlitwy. Pielgrzymi mog\u0105 modli\u0107 si\u0119 nie tylko we wspomnianych kaplicach \u015bw. Kazimierza i\u00a0Gaszto\u0142t\u00f3w znajduj\u0105cych si\u0119 w prawej nawie, ale r\u00f3wnie\u017c w kaplicach Adoracji Naj\u015bwi\u0119tszego\u00a0Sakramentu i Zes\u0142a\u0144c\u00f3w, a w lewej nawie \u2013 w kaplicach \u015bw. W\u0142adys\u0142awa i Wo\u0142\u0142owicz\u00f3w.<\/p>\n

W podziemiach Katedry byli chowani dostojnicy, w\u0142adcy, biskupi i cz\u0142onkowie kapitu\u0142y, kt\u00f3rzy\u00a0zas\u0142u\u017cyli si\u0119 dla Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego. W Mauzoleum Kr\u00f3lewskim zosta\u0142 pochowany kr\u00f3l\u00a0Polski i Wielki Ksi\u0105\u017c\u0119 Litewski Aleksander Jagiello\u0144czyk, kr\u00f3lowa Barbara Radziwi\u0142\u0142\u00f3wna i El\u017cbieta\u00a0Habsbur\u017canka, serce w\u0142adcy W\u0142adys\u0142awa IV Wazy. W 1985 r. odnaleziono skarbiec Katedry. S\u0105 to\u00a0litewskie arcydzie\u0142a sztuki z\u0142otniczej, kt\u00f3re w 1939 r. jesieni\u0105, po rozpocz\u0119ciu wojny, ukryto w\u00a0po\u015bpiechu w niszy mi\u0119dzy kaplic\u0105 Gaszto\u0142t\u00f3w a obecn\u0105 kaplic\u0105 Zes\u0142a\u0144c\u00f3w. Obecnie skarbiec Katedry\u00a0eksponowany jest w Muzeum Dziedzictwa Ko\u015bcielnego<\/a>.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. Katedros a. 2, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Katedra czynna<\/strong>
\nI\u2013VII: 7.00-19.00
\nWycieczki nie s\u0105 oprowadzane podczas nabo\u017ce\u0144stw. <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nI\u2013VI: 8.00, 17.30
\nVII: 8.00, 9.00, 10.00, 11.15, 12.30, 17.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. \u0142aci\u0144ski)<\/strong>
\nVII: 18.30 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Informacja o zwiedzaniu podziemi Katedry:<\/strong>
\nMuzeum Dziedzictwa Ko\u015bcielnego<\/a>
\n+370\u00a0600 12080
\nkatedrospozemiai@bpmuziejus.lt
\nwww.bpmuziejus.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Odpust<\/b>
\n\u015awi\u0119to \u015bw. Kazimierza<\/a>\u00a0\u2013 dnia 4 marca <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
www.katedra.lt<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”12″ id=”1486014485352-12-8″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”288,488″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jerzego<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

W Ko\u015bciele \u015bw. Jerzego i w dawnym Klasztorze Karmelit\u00f3w od ko\u0144ca XVIII w. dzia\u0142a\u0142o seminarium\u00a0duchowne, kt\u00f3re w 3-cim dziesi\u0119cioleciu XX w. po\u0142\u0105czono z Wydzia\u0142em Teologicznym Uniwersytetu\u00a0Wile\u0144skiego (w\u00f3wczas Uniwersytet Stefana Batorego). B\u0142. ks. M. Sopo\u0107ko nie tylko studiowa\u0142 w tym\u00a0seminarium, ale wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swojego \u017cycia kap\u0142a\u0144skiego by\u0142 tam profesorem, ojcem duchownym\u00a0kleryk\u00f3w. Czas sp\u0119dzony w seminarium wymienia\u0142 jako najbardziej owocne do\u015bwiadczenie swojego\u00a0\u017cycia. Podczas pracy ze studentami kierowa\u0142 si\u0119 pogl\u0105dem, \u017ce szczera mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 to najlepszy \u015brodek\u00a0wychowawczy. We wspomnieniach swoich wychowank\u00f3w pozosta\u0142 on duchownym wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym\u00a0si\u0119 g\u0142\u0119bokim \u017cyciem wewn\u0119trznym, uciele\u015bniaj\u0105cym prawdziwego ojca dusz.<\/p>\n

Zbudowany w XVI w. gotycki Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jerzego nale\u017ca\u0142 do pierwszego na Litwie zakonu Karmelit\u00f3w\u00a0Trzewiczkowych. Spalony w XVIII w. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 odbudowany w stylu p\u00f3\u017anego baroku. Pod koniec\u00a0XVIII w. Karmelici przekazali budynki Wile\u0144skiemu Seminarium Duchownemu, kt\u00f3re dzia\u0142a\u0142o do ko\u0144ca\u00a0II wojny \u015bwiatowej. Obecnie zachowa\u0142 si\u0119 niemal ca\u0142y kompleks architektoniczny, w sk\u0142ad kt\u00f3rego\u00a0wchodzi Ko\u015bci\u00f3\u0142, dzwonnica-brama, domy zakonne, budynki pomocnicze i gospodarcze, wewn\u0105trz\u00a0znajduj\u0105 si\u0119 rzadkie kompozycje fresk\u00f3w, przedstawiaj\u0105ce \u017cycie i cierpienie \u015bw. Jerzego.<\/p>\n

Po wojnie mieszka\u0144cy Wilna i innych okolic, pracownicy instytucji kultury zebrali ksi\u0105\u017cki z\u00a0zamkni\u0119tych organizacji kultury, dom\u00f3w zes\u0142a\u0144c\u00f3w, getta \u017cydowskiego i przywie\u017ali je do Ko\u015bcio\u0142a,\u00a0gdzie by\u0142o ich ju\u017c oko\u0142o 3 mln. Utworzono tu magazyn biblioteczny, sztuki i muzyki Biblioteki\u00a0im. M. Ma\u017evydasa. Niedawno ksi\u0105\u017cki przeniesiono do Biblioteki Narodowej im. M. Ma\u017evydasa.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. K. Sirvydo 4, Wilno<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 zamkni\u0119ty <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”13″ id=”1486014517792-13-2″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”503,283,661,662″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015aw. Micha\u0142a Archanio\u0142a w Taboryszkach<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

\u015awie\u017co wy\u015bwi\u0119cony na ksi\u0119dza Micha\u0142 Sopo\u0107ko zosta\u0142 mianowany wikariuszem i pracowa\u0142 w parafii\u00a0\u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a w Taboryszkach w latach 1914-1918. Uczy\u0142 m\u0142odzie\u017c i dzieci religii, za\u0142o\u017cy\u0142\u00a0ch\u00f3r parafialny, bibliotek\u0119. Odwiedza\u0142 te\u017c oddalone o kilka kilometr\u00f3w wsie Miedniki Kr\u00f3lewskie i\u00a0On\u017cad\u00f3w, gdzie p\u00f3\u017aniej urz\u0105dzi\u0142 kaplice. Jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych ulic miasteczka nazwano imieniem\u00a0b\u0142. M. Sopo\u0107ki.<\/p>\n

Podobno pierwszy Ko\u015bci\u00f3\u0142 w tym miejscu zbudowa\u0142 Wojciech Tabor jeszcze na pocz\u0105tku XVI w., od\u00a0nazwiska kt\u00f3rego pochodzi nazwa w\u0142asno\u015bci. Brak jest jednak dok\u0142adnych informacji o losie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Fundatorem nowego Ko\u015bcio\u0142a i klasztoru by\u0142 Micha\u0142 Wa\u017cy\u0144ski faworyt kr\u00f3la Augusta III, piastuj\u0105cy\u00a0urz\u0105d pisarza Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego. \u015awi\u0105tynia, kt\u00f3rej nadano tytu\u0142 \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a-\u00a0fundatora patrona, zosta\u0142a ufundowana z przeznaczeniem na mauzoleum rodzinne, a Karmelici,\u00a0kt\u00f3rzy si\u0119 w jej pobli\u017cu osiedlili mieli si\u0119 stale modli\u0107 za swoich dobroczy\u0144c\u00f3w. Na pocz\u0105tku XIX w.\u00a0Karmelitom polecono opiece tak\u017ce parafi\u0119. Do czasu zamkni\u0119cia zakonu byli oni prawdziw\u0105 dusz\u0105\u00a0parafii \u2013 troszczyli si\u0119 o szko\u0142\u0119, utrzymywali szpital i przytu\u0142ek dla biednych. Po zniszczeniu klasztoru\u00a0w 1832 r., Ko\u015bci\u00f3\u0142 nadal dzia\u0142a\u0142.<\/p>\n

Budynek Ko\u015bcio\u0142a o formach architektonicznych charakterystycznych dla regionu etnograficznego\u00a0wyr\u00f3\u017cnia jedynie falisty fronton fasady, kt\u00f3ra jest pewnego rodzaju odtworzeniem plastyczno\u015bci\u00a0murowanych barokowych budowli. Wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a s\u0105 liczne drewniane strugane barokowe\u00a0o\u0142tarze i autentyczne detale dawnego wyposa\u017cenia, drewniane i metalowe relikwiarze o rozmaitych\u00a0formach i wyra\u017anych barwach, przechowuj\u0105ce relikwie r\u00f3\u017cnych m\u0119czennik\u00f3w i \u015bwi\u0119tych. \u015awiadczy to\u00a0o g\u0142\u0119bokiej wierze zwyk\u0142ych ludzi i szlachty z okresu Baroku za wstawiennictwem i obcowaniem\u00a0\u015bwi\u0119tych. Zachowa\u0142y si\u0119 stare liturgiczne szaty, naczynia, a na pocz\u0105tku XIX w. odlano w Wilnie\u00a0dzwon. Mi\u0119dzy obrazami o\u0142tarzy zachowa\u0142o si\u0119 te\u017c kilka warto\u015bciowych dzie\u0142. Jednym z\u00a0naj\u0142adniejszych prac malarskich w tym Ko\u015bciele jest \u2013 wizerunek Chrystusa z trzcin\u0105 w d\u0142oni.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
w. Taboryszki, rej. Solecznicki<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nVII: 13.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][tab icon_family=”none” title=”14″ id=”1486014544659-14-5″ tab_id=”1485952862598-6″][vc_row_inner column_margin=”default” text_align=”left”][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”][vc_gallery type=”nectarslider_style” images=”280,487,663″ flexible_slider_height=”true” bullet_navigation_style=”see_through” onclick=”link_no”]
<\/div><\/div>[vc_column_text]\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0142. Micha\u0142a Sopo\u0107ki w Czarnym Borze<\/h3>\n[\/vc_column_text][vc_column_text]\n

W latach 1924-1946 w Czarnym Borze dzia\u0142a\u0142 klasztor Zgromadzenia Si\u00f3str Urszulanek Serca Jezusa\u00a0Konaj\u0105cego. Siostry Urszulanki przygarn\u0119\u0142y do siebie b\u0142. M. Sopo\u0107k\u0119, kt\u00f3ry w Czarnym Borze ukrywa\u0142\u00a0si\u0119 przed gro\u017c\u0105cym mu aresztem nazistowskim w latach 1942-1944. Mieszka\u0142 w budynku nazywanym\u00a0\u201eOpatrzno\u015bci\u0105\u201d (ul. Sod\u0173 16), otrzyma\u0142 fa\u0142szywy dow\u00f3d osobisty na nazwisko Wac\u0142awa Rodziewicza.\u00a0Dla b\u0142. ks. M. Sopo\u0107ki by\u0142 to czas modlitwy, przemy\u015ble\u0144, pracy naukowej. Aby nie zwraca\u0107 na siebie\u00a0uwagi okolicznych, podj\u0105\u0142 prac\u0119 jako stolarz, dlatego miejscowi mieszka\u0144cy Czarnego Boru pami\u0119tali\u00a0o nim jako o dobrym stolarzu.<\/p>\n

Budow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a w Czarnym Borze rozpocz\u0119to w 1936 r. z inicjatywy Si\u00f3str Urszulanek, jednak z\u00a0powodu II Wojny \u015a<\/b>wiatowej wstrzymano prace, p\u00f3\u017aniej w tym miejscu za\u0142o\u017cono szpital. Obecny\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiono w spalonej cz\u0119\u015bci kompleksu szpitalnego w 2007 r. W 2016 r. konsekrowano\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 nadaj\u0105c mu tytu\u0142 b\u0142. Micha\u0142a Sopo\u0107ki.<\/p>\n

W Czarnym Borze Siostry Urszulanki opiekowa\u0142y si\u0119\u00a0tak\u017ce przytu\u0142kiem dla dzieci, mia\u0142y do dyspozycji niema\u0142e gospodarstwo, szko\u0142\u0119 rolnicz\u0105,\u00a0ambulatorium, mleczarni\u0119, piekarni\u0119 ze sklepem. Urszulanki pracowa\u0142y w szkole og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej.\u00a0W latach 1924-1939 w Czarnym Borze niejednokrotnie go\u015bci\u0142a za\u0142o\u017cycielka Zgromadzenia \u015bw. Urszula\u00a0Led\u00f3chowska. Po II Wojnie \u015awiatowej Siostry wyjecha\u0142y do Polski, a o \u017cyciu i pracy Urszulanek w\u00a0Czarnym Borze przypomina cmentarz si\u00f3str zakonnych i Gimnazjum im. \u015bw. Urszuli Led\u00f3chowskiej w\u00a0Czarnym Borze.<\/p>\n[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/2″ column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]

<\/i> <\/div>
ul. \u0160v. Ur\u0161ul\u0117s 25, Czarny B\u00f3r, rej. Wile\u0144ski<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
Mieszkanie b\u0142. Micha\u0142a Sopo\u0107ki w budynku nazywanym \u201eOpatrzno\u015bci\u0105\u201d, w kt\u00f3rym w czasie wojny od 03-03-1942 do 14-08-1944 r. ukrywa\u0142 si\u0119 pod przybranym nazwiskiem jako Wac\u0142aw Rodziewicz, \u00a0ul. M. Sopo\u0107ki 16.<\/a> <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\"\" <\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. litewski)<\/strong>
\nIII, V: 17.00
\nVII: 12.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
Msza \u015bwi\u0119ta (j. polski)<\/strong>
\nIII, V: 18.00
\nVII: 10.00 <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
<\/i> <\/div>
vaidotuparapija@gmail.com <\/div>
<\/div><\/div>
<\/div><\/div>[\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/tab][\/tabbed_section][\/vc_column][\/vc_row][vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column column_padding=”no-extra-padding” column_padding_position=”all” background_color_opacity=”1″ background_hover_color_opacity=”1″ column_shadow=”none” column_border_radius=”none” width=”1\/1″ tablet_text_alignment=”default” phone_text_alignment=”default” column_border_width=”none” column_border_style=”solid”]
<\/div><\/div>[\/vc_column][\/vc_row]\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row type=”in_container” full_screen_row_position=”middle” scene_position=”center” text_color=”dark” text_align=”left” overlay_strength=”0.3″ shape_divider_position=”bottom”][vc_column centered_text=”true” column_padding=”no-extra-padding” column_…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":482,"parent":36,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-77","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=77"}],"version-history":[{"count":260,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8062,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77\/revisions\/8062"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/36"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/media\/482"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cityofmercy.lt\/pl_PL\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=77"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}